DOOM Trilogy (Switch)

8,0
Reviewscore


DOOM Trilogy (Switch)

"Dit is allesbehalve een miskoop"

wo 21/08/2019
Gereviewed door Lazlo
0 reacties

Enkele van mijn vroegste gamingherinneringen gaan terug naar de tijd dat ik in de lagere school diskettes uitwisselde met één van mijn beste vrienden. Op die diskettes: Doom en Doom II. Van de toenmalige vriendschap is tot op heden niet veel meer over. Ik heb zelfs geen flauw idee wat mijn schoolvriend van toen in het dagelijkse leven doet. Hoe het met Doom gesteld is, weet ik gelukkig wel. De eerste drie games in de grondleggende reeks vonden onlangs namelijk hun weg naar mijn Nintendo Switch.

Bethesda besloot om na het porten van de meest recente Doom-titel ook de oorspronkelijke trilogie op Nintendo’s console beschikbaar te stellen. De games worden ieder individueel verkocht, maar het leek ons logischer ze alledrie in één review te bespreken. Wil je er zelf mee aan de slag, dan zul je zowel Doom, Doom II als Doom 3 individueel moeten kopen. In totaal ben je daarvoor om en bij de twintig euro kwijt.

Doom en Doom II 

Wie ooit de eerste twee Doom-titels speelde (iets wat iedere gamer toch minstens één keer in zijn of haar leven gedaan moet hebben), weet dat Doom en Doom II behoorlijk dicht bij elkaar in de buurt liggen qua gameplay. Zelfs de vijanden die je tegenkomt zijn grotendeels dezelfde, alsook de wapens (Doom II kreeg welgeteld één extra wapen, een extra shotgun). Dat er slechts negen maanden tussen de release van het eerste en het tweede deel ligt, heeft daar zonder twijfel heel wat mee te maken. Het lijkt me daarom een goed idee eerst de ports van de eerste twee titels samen te bespreken, en dan wat meer uit te wijden over het drastisch andere Doom 3.

Wat je zou verwachten 

Wie de eerste twee Doom-games op Switch in huis haalt krijgt eigenlijk helemaal wat je zou verwachten. Twee games die er behoorlijk gedateerd uitzien (zij het met een hervonden scherpte die de pc-versie van weleer nooit haalde), en toch nog mateloos lekker spelen. Je krijgt bijna alles wat beide games te bieden hadden, zij het met enkele aanpassingen. Zo is het verborgen Wolfenstein-level van het origineel aangepast, zodat de vijanden geen Nazi’s meer zijn, maar de gebruikelijke Doom-monsters. In Doom II zal je het zonder de No Rest for the Living (later uitgebracht voor Xbox 360) moeten stellen. Verder krijg je wel de Master Levels; een andere uitbreiding op de base game.

Dit is allesbehalve een miskoop. 

Dat maakt het pakket semi-compleet. De makers voorzagen wel alle andere expansions op de base games in deze ports. Ook de vele cheat codes die je in de games kon inschakelen (zoals God Mode en all guns) zijn vrij beschikbaar in deze uitgave.

Dit moeten de makers nog patchen 

Als ik enkele minpuntjes zou moeten geven, dan zijn het veeleer kleine technische mankementjes die heel af en toe voor frustraties zorgen. Zo heb je natuurlijk de infameuze BethesdaNet login-kwestie, die per ongeluk in de finale versie van de game gesukkeld is. Voor wie niet mee is: de ports vereisen een login op een BethesdaNet account bij eerste speelsessie. Daarna kun je de games gelukkig ook offline spelen, maar wie geen login heeft, of gewoonweg geen interesse heeft in de online features van de game, moet alsnog een account aanmaken en inloggen om te kunnen spelen. Geen nood: Bethesda heeft al laten weten dat dit niet de bedoeling is en de login-wall aan het wegwerken is. De kans bestaat dat hij zelfs al niet meer bestaat wanneer je deze review leest.

Laat dit je zeker niet tegenhouden de eerste twee Doom-games op Switch in huis te halen. 

Een ander euvel is het feit dat de game lijkt te bevriezen wanneer je de console in slaapstand zet. Wanneer je dan verder wil spelen waar je laatst stopte, moet je in de meeste gevallen de game volledig opnieuw opstarten en de laatste save openen in de game. Die frustratie gaat hand in hand met de afwezigheid van een autosave feature. Opslaan kan enkel wanneer je zelf bewust via het in-game menu savet. Wees gerust, dit is een milde frustratie, maar in combinatie met het vastlopen wanneer de console in slaapstand gaat, heb ik me er wel meermaals aan geërgerd.

Laat dit je zeker niet tegenhouden de eerste twee Doom-games op Switch in huis te halen. Het zijn de ideale tijdsdoders voor tijdens het pendelen, of voor in de zetel. Zeker voor de uiterst zachte prijs kun je deze klassiekers niet links laten liggen.

Doom 3

Doom 3 maakt de collectie op Switch rond met een port die - logisch gezien de meer uitgebreide inhoud - iets meer kost dan de twee eerste games in de trilogie. Wie deze game ooit op pc of Xbox speelde, weet dat dit een vreemde eend in de bijt is voor de anders zo (relatief) breinloze reeks shooters. Doom 3 benadert first-person shooters wat meer zoals genregenoten het indertijd aanpakten, met een minder in-your-face shooter approach. Vijanden bieden meer weerstand en je moet net iets voorzichtiger, tactischer en voornamelijk trager te werk gaan dan in de andere titels in de reeks. Dit werd met gemengde reacties onthaald toen het spel nog maar pas in de rekken lag. Het mag dan ook duidelijk wezen dat developer id Software op zijn stappen terugkwam en met de re-launch van de reeks enkele jaren geleden terug voluit de kaart van breinloos knallen trok.

Nog steeds een goede game 

Maar objectief gezien maakt dat deze Doom 3 niet meteen een slechte game. De focus ligt wat meer op het verhaal, dat eigenlijk een meer diepgaande hervertelling is van het originele Doom-verhaal. Voor een naamloze werknemer van de multiplanetaire corporate UAC breekt letterlijk de hel los tijdens een routine onderhoudsklus op een Marsbasis van het bedrijf. Demonen komen naar onze dimensie geteleporteerd en het is aan jou - Doomguy - om ze terug te stampen naar de zeven lagen van de Hel waar ze vandaan komen.

Doom 3 is een solide port van een puike game. 

Doom 3 slaagt erin de fijne lijn te bewandelen tussen een gedateerde look in zijn models en weinig gedetailleerde textures, terwijl het er toch nog goed kan uitzien door de impressionante belichting. Deze game speelt met licht en donker, en laat je de Marsbasis doorkruisen met een zaklamp die je broodnodig zal hebben wanneer je in de vele donkere kamertjes en gangen aangevallen wordt door bezeten medewerkers en demonen. Het spel speelt als een geslaagde horrorshooter met de nodige jump scares en aanhoudend grellig sfeertje.

 

Port van de BFG-edition 

Wie de originele release van deze Doom 3 speelde, houdt zijn hart natuurlijk wel vast bij het lezen over de zaklamp-mechanic in de game. Oorspronkelijk werd het spel namelijk zodanig ontworpen dat je maar één item tegelijkertijd kon gebruiken. Je moest met andere woorden steeds de keuze maken tussen een zaklamp of je wapen, waardoor je meer dan eens in een donkere ruimte aan het schieten was zonder te weten of je effectief je doelwit raakte. Dit werd verholpen in de BFG-uitvoering van Doom 3, waarin de zaklamp als een mount op je harnas werd behandeld en je dus beide handen vrij hebt voor je wapentuig. Deze Switch-port is er gelukkig één van de BFG edition, waardoor je dus dezelfde functionaliteit kan genieten in deze versie.

Puike port 

Op Switch oogt de boel zeker scherp en mooi in 1080p op je televisiescherm en 720p in handheld-modus. Hoewel het spel voor het merendeel van de tijd een vlotte framerate aanhoudt van 60FPS, duiken de frames per seconde soms onder het aangename minimum wanneer er zich veel tegelijk op je scherm afspeelt. Dit valt voornamelijk te wijten aan de nog steeds vooruitstrevende lighting technieken die gebruikt werden om het spel zijn grimmige sfeer mee te geven. Gelukkig krijg je de optie om visuele instellingen te tweaken in het options-menu. Daardoor kun je framedrops tot een minimum beperken, als je het ziet zitten niet de best ogende versie van de game te spelen.

Verder is Doom 3 een solide port van een puike game. Ik mis - net als in het origineel trouwens - wel de optie om subtitles in te schakelen. Ik zet standaard Engelse ondertitels aan in iedere game die me de optie biedt, gewoon om zeker alles van de dialogen mee te pikken. Die optie zou zeker voor de Switch-versie relevant kunnen zijn, gezien je in handheldmodus niet altijd even makkelijk de game met het geluid aan kan spelen.

Maar ik zou zeggen, net als bij de eerste twee titels in deze trilogie, laat dat je zeker niet tegenhouden om deze Switch-port alsnog aan te schaffen. Ondanks dat Doom 3 niet zozeer qua stijl en toon bij zijn broertjes past, blijft het een topper waar fans van het genre een vette kluif aan content voor terugkrijgen.

 

8,0
Reviewscore


Conclusie van Lazlo

Kan het anders dan dat de originele Doom-trilogie op Switch een aankoop waard is? Tuurlijk niet. Voor de zachte prijs die je voor iedere game apart betaalt, en de klassiekers die een genre vormgaven waar we vandaag nog steeds zo van houden, kun je niet sukkelen. Twijfel je nog om deze ports in huis te halen? Laat mij je dan met een gerust hart vertellen dat dit allesbehalve een miskoop is.
  • Weinig geld voor het beste wat het FPS-genre te bieden heeft
  • Stuk voor stuk technisch solide ports van de games
  • De jeugdnostalgie krijg je er gratis bij
  • Eerste twee games lopen vast nadat console in slaapmodus gaat/occassionele framedrop in Doom 3
  • Je krijgt niet alle levels die de trilogie te bieden heeft (maar wel heel veel)
  • Geen ondertitels in Doom 3