Destiny

8,0
Reviewscore
User scoreAl 7 stemmen
7,5

Destiny

Een sprong in het duister

Mocht er - los van de mensheid - intelligent leven in het universum vertoeven, dan zouden ook zij reeds van Destiny hebben gehoord. Dertien jaar na het Halo-succes probeert Bungie het opnieuw met een sciencefiction first-person shooter van formaat. Met een reusachtig kapitaal en heel wat ervaring in de rugzak trokken de ontwikkelaars richting het heelal om er een geheel nieuwe franchise te creëren. Er werden heel hoge eisen gesteld aan Destiny; deze game moest en zou wel goed presteren. Wij trokken er een dikke week op uit en lieten de laatste zomerzon aan ons voorbijgaan om de game aan de test te onderwerpen.

Sociaal. Deze term had ontwikkelaar Bungie ongetwijfeld in het achterhoofd tijdens het ontwikkelproces. De hele game wordt een grote online-ervaring omhuld in een sciencefiction first-person-jasje. Bij aanvang van het avontuur krijgen we de aartsmoeilijke opdracht een personage te creëren waarmee we het de rest van de game moeten doen. Ieder van de drie voorgeschotelde klassen heeft zijn eigen karakteristieken. Zo krijgt de Titan een zwaar pantser aangemeten en krijgt hij een verpletterende Fist of Havoc-aanval ter beschikking. De Hunter bekijkt het geheel van op een afstand en kan met zijn Golden Guns heel wat schade aanrichten. Stoot je tijdens de speelsessie op een reusachtige lichtbol? Dan kan deze niet anders dan afkomstig zijn van de Warlock; de magiër van het drietal.

De tocht

De mosterd werd niet alleen bij het shooter-genre gehaald; veel MMORPG-elementen werden ook geïntegreerd. Bijgevolg krijgen we een mix van verschillende games voorgeschoteld. De coöperatieve multiplayer doet ons sterk denken aan Borderlands, de competitieve multiplayer heeft veel weg van de Halo-franchise, het verzamelen van de beste gear brengt ons tot bij World of Warcraft en als laatste betovert het verhaal ons met een Star Wars-sfeertje, maar dan zonder lichtzwaarden. Net zoals we dat doen bij een goede MMORPG slaan we meteen aan het levelen om zo de beste Guardian van het universum te worden.

Met een ruimteschip navigeren we door de spelwereld. We krijgen een (voorlopig beperkte) planeetkaart te zien die onze houvast is in het hele ruimtegebeuren. Iedere planeet herbergt verschillende verhaal-, Patrol- en Strike-missies. Het verhalende onderdeel spreekt voor zich, de Patrol- en Strike-onderdelen zijn iets minder vanzelfsprekend. In de Patrol-modus krijgen we vrij spel en kunnen we de planeet op ons eigen houtje verkennen. Zo kunnen we kleine opdrachten tot een goed einde brengen en kunnen we op zoek gaan naar de goed verstopte gouden kisten. De Strike-missies herbergen een baasgevecht van jewelste. Samen met twee medespelers trek je erop uit om het gespuis vol te pompen met ruimtelood. Voorgaande queesten zorgen ervoor dat de XP-balk in de kortste keren vol is. Het maximum level (twintig) heb je relatief snel bereikt, al houdt het daar helemaal niet op.

Slappe koffie

Raar maar waar, het verhalende aspect van Destiny is meteen de grootste teleurstelling van de game. Het huidige leven in het heelal wordt bedreigd door The Darkness, een eeuwenoud kwaad. Voorheen nam de Traveler de bescherming van het universum op zich, maar de tand des tijds liet zijn sporen na. De reusachtige constructie kan zich niet meer verweren. Het is vervolgens aan ons om als Guardian een einde aan The Darkness te maken. Jammer genoeg komen we niet veel verder dan enkele baasgevechten en reusachtige massa's vijanden. Net zoals in de Patrol-modus zijn de opgelegde opdrachten rechtlijnig en repetitief.

Raids tot een goed einde brengen is slechts voorbestemd voor de besten onder de Guardians.

Gelukkig kunnen de Strikes een groot deel goedmaken; de opdrachten blijven straight forward, maar voorzien ons van een uitdagend baasgevecht dat ons een heuse adrenalinerush bezorgt. Hoewel de Strike reeds behoorlijk pittig is, is de Raid weldegelijk de spreekwoordelijke pain in the ass. De Raid kan vergeleken worden met een reusachtige Strike; samen met vijf andere Guardians neem je het op tegen een gigantisch eindbaas. Raids tot een goed einde brengen is slechts voorbestemd voor de besten onder de Guardians; dergelijke missie vergt heel wat tijd, geduld en vingervlugheid.

Belofte maakt schuld

Bungie doet - beware of de straffe uitspraak - hetzelfde wat Apple indertijd deed met de mobiele telefonie. De ontwikkelaar komt niet met nieuwe elementen naar buiten, maar maakt een glad geheel van de beste onderdelen die reeds op de markt zijn. Zo kende het grootschalige online-project vanaf dag één geen grote pannes of problemen. Verschillende aspecten - zoals de co-op van Borderlands - werden gedestilleerd uit het moederspel, waarna Bungie de plooien platstreek en een sublieme versie ervan in Destiny stak. Daarnaast werd ons beloofd dat Destiny de komende tien jaar van content zal voorzien worden. Als dat geen toewijding is! 

Onze trommelvliezen worden in de watten gelegd door Marin O'Donnell himself. De man is niet aan zijn proefstuk toe; O'Donnell schreef reeds muziek voor de Halo-franchise en de Oni-game. Bij Destiny kreeg de man hulp van Michael Salvatori en Paul McCartney, echte muziekveteranen. Op muzikaal vlak werden we zelden beter verwend. Het stemmenwerk van onze levensgezel, de Ghost, werd geleverd door Peter Dinklage. Dat gegeven zorgde aanvankelijk voor heel wat kritiek, al is de eindversie van de Ghost-stem zeker en vast geslaagd. Net zoals het geluid ziet de PlayStation 4-versie er behoorlijk gelikt uit; capes die het lichaam nauwgezet volgen en uiterst precieze belichtingstechnieken zijn allemaal van de partij. 

To infinity and beyond!

Het leuke aan Destiny is het feit dat je alles doet met hetzelfde personage. Wapens en gear die werden verzameld in het PvE-gebeuren kunnen gebruikt worden in PvP-wedstrijden. Het omgekeerde kan ook; uitrusting die werd verdiend door PvP te spelen kan gebruikt worden in de PvE-wereld. Het gecreëerde personage wordt echt aanzien als jouw eigen alter ego in een ander universum; dit is jouw personage in een gloednieuwe online-wereld. Het opnemen tegen medespelers gebeurt in The Crucible, het competitieve meerspelerluik van Destiny. Zoals een echte shooter biedt de game ons zijn eigen versies aan van verschillende, traditionele modi onder de vorm van Control, Salvage, Clash, enzovoort.

De centrale hub tussen het PvE- en PvP-gebeuren situeert zich in de Tower, de laatste locatie waar de Traveler nog steeds de overhand heeft. Naast een handvol medespelers lopen er hier een aantal NPC's rond. Deze voorzien ons van nieuwe opdrachten (ook wel Bounty's genaamd), wapens, voertuigen en meer lekkers. De Tower is ook dé locatie bij uitstek om na een hevige Strike een dance-off te houden met vrienden.

Meerjarenplan

Zoals we reeds hebben vermeld, wordt Destiny een game die de community voor de komende tien jaren zal verwennen. Logischerwijs is het spel dan ook helemaal niet afgelopen eenmaal je level twintig bereikt. Integendeel, volgens Bungie start het spel pas dan. Je niveau enkele levels omhoog krikken kan met behulp van Light-punten die in je uitrusting vervat zitten; net zoals Strength-, Intellect- en Discipline-punten vul je een metertje die vervolgens de level cap verhoogt. Naast de coole looks van de armor zorgt voorgaande drang naar Light-punten ervoor dat we koste wat kost de beste uitrusting willen bemachtigen.

De nieuwe gear kan aan de test onderworpen worden in de Strikes en Raids voor hogere levels. Deze Strikes hebben veel mee van de originele versies, al krijgen we sterkere vijanden voorgeschoteld. Op het moment van schrijven is er één Raid beschikbaar: The Vault of Glass. Meer van dergelijke Raids en Strikes kunnen we in de toekomst zeker verwachten, al dan niet onder de vorm van betalende DLC. De nieuwe content is meer dan gewenst, want de Strike- en de verhaal-missies gaan na verloop van tijd vervelen. We betrapten ons meermaals erop een opdracht tot een snel einde brengen met onze automatische piloot geactiveerd, dit enkel om Reputation en Marks te verdienen.


Releasedatum
09/09/2014
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 7 stemmen
7,5

Conclusie van Ard

Het spreekwoordelijke zwaard van Damocles hing boven het hoofd van Bungie. Een reusachtige promotiecampagne wekte zeer hoge verwachtingen op, misschien iets te hoog. Het verhaal stelt ons teleur; repetitieve missies en een flauwe rode draad loodsen ons doorheen het korte, verhalende onderdeel. De Strikes en de Raids maken een groot stuk van die teleurstelling goed; een boeiende coöperatieve campagne weet ons te smaken en voorziet ons van de nodige voldoening en beloningen. Het tempo van het competitieve meerspelerluik ligt behoorlijk hoog, iets wat het actie- en spektakelgehalte alleen maar ten goede komt. De vooraf gestelde verwachtingen waren misschien iets te hoog voor Destiny, al mogen we ondanks de kritiek niet vergeten dat Destiny een dijk van een all-in-one game is. Voor het eerst hebben we het gevoel dat de volledige kracht (en dan doelen we niet enkel op het grafische aspect) van de PlayStation 4 benuttigd wordt, al zal het najaar daar hoogstwaarschijnlijk verandering in brengen.

  • Boeiende Strikes en Raids
  • Mooie uitrustingsontwerpen
  • Snelle en uitgebreide multiplayer
  • Grafisch en muzikaal dik in orde
  • Vlotte matchmaking
  • Flauw verhaal
  • Repetitieve missies
  • Relatief kort

1 reactie

Ik blijf me er alleszins mee amuseren: ondanks alle negatieve commentaar dik in orde!

Rating:0

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments