Desperados III

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Desperados III

Hoe vaak krijg je de kans om als liefhebber van het strategiegenre in een Wild West-setting aan de slag te gaan? Volgens mij niet vaak tot nooit, de voorgaande Desperados-titels niet meegerekend. Shooterfans die hebben met games als Lucas Art’s Outlaws in een (te) ver verleden, Ubisofts Call of Juarez: Gunslinger en recent nog Red Dead Redemption 2 niet te klagen natuurlijk. Dankzij Desperados III kunnen ook strategiefans (opnieuw) hun cowboyhoed opzetten en zich uitleven in het Wilde Westen.

Waarom wel?

Unieke setting

Desperados III bevat alles wat je uit een goede westernfilm mag verwachten. Houten stadjes en modderige straten? Check. Stoomtreinen en een gigantische houten spoorwegbrug? Check. Een haciënda en een ranch? Check. Een goudmijn? Check! Als je het hebt gezien in films als The Good, the Bad and the Ugly, Django Unchained of een andere westernklassieker, dan zal je het ook in deze game terugvinden.

Dit alles natuurlijk voorzien van de nodige sfeervolle westernmuziek, diverse weersomstandigheden en missies die zowel overdag als ’s nachts plaatsvinden. Trek je cowboyhoed en laarzen aan, en zet je schrap voor een uitdagend avontuur dat je meeneemt van de Rocky Mountains in Colorado via de Mississippi-rivier tot de moerassen rond New Orleans om uiteindelijk een dramatische ontknoping te krijgen in New Mexico.

Desperados III bevat alles wat je uit een goede westernfilm mag verwachten.

 

Licht verteerbaar verhaaltje

Desperados III, dat zich laat omschrijven als een real-time tactical stealth game, is een prequel op het originele Desperados: Wanted Dead or Alive uit 2001. De game neemt ons mee naar het Wilde Westen rond 1870 en vertelt het verhaal van John Cooper die moet afrekenen met zijn verleden. Hiervoor krijgt hij de hulp van een aantal kornuiten waarvan er ook een paar ambras hebben met de DeVitt Company. Je hoeft trouwens de twee voorgangers niet gespeeld te hebben om met Desperados III, dat een prequel is, te beginnen.

Vijf unieke personages…

Wie zijn die desperados? Beginnen doe ik met John Cooper, hoofdrolspeler van dienst. Hij kan tegenstanders doden (eventueel) van op afstand met zijn (werp)mes of met zijn revolvers. Hector Mendoza, de sterkste van de bende, sleept een gigantische berenval genaamd Bianca mee en kan de zwaarste tegenstanders afmaken met zijn bijl. Premiejager, annex kwakzalver, Doc McCoy gebruikt zijn dokterstas met een verdovend gas, om vijanden te lokken en te verdoven waarna hij ze vol gif spuit. Ook beschikt hij over een silenced langeafstandspistool met scope.

Kate kan elke man, en dus niet vrouw (!) of sterke(re) tegenstanders, de andere kant doen opkijken of weglokken. Hiervoor moet ze wel eerst een vermomming stelen. Ook al is ze niet de sterkste van de bende, ze is wat mij betreft wel de meest waardevolle. Last but not least is er nog de mysterieuze swamp witch Isabelle. Zij kan de geest van tegenstanders overnemen of hen hetzelfde lot doen ondergaan als hun partner. Sommige personages kunnen zwemmen, wat weer voor extra tactische mogelijkheden zorgt.

5 unieke personages die samen een dodelijke combinatie vormen.

… die een dodelijke combinatie vormen

Het leuke aan Desperados III is dat elk personage zijn eigen unieke skills heeft en dat je die ook moet combineren om een missie succesvol af te ronden. Er zijn immers verschillende tegenstanders, mannelijk en vrouwelijk, alleen of in groep, en vaak vereisen ze een andere (gecombineerde) aanpak. Zo gebruikte ik Kate bijna enkel om mannen weg te lokken of de andere kant te doen opkijken om de weg vrij te maken, zodat iemand anders hen kon afmaken.

Het leuke aan Desperados III is dat elk personage zijn eigen unieke skills heeft.

Maar Kate haar charmes werken enkel op de gewone mannen (niet op longcoats en poncho’s) en niet op vrouwen. Daar moest ik weer een andere oplossing voor zoeken. Zo is Hector de enige die de longcoats eigenhandig kan uitschakelen, daar waar Cooper hen eerst moet neerknallen waarna Doc ze moet platspuiten.

Ook heeft elke tegenstander een heen en weer zwiepende kijkhoek die aangeeft naar waar hij kijkt. Is die groen dan is er geen vuiltje aan de lucht en zit ik safe. Ook door de gearceerde zone kan ik nog veilig crouchen. Merken ze me op dan wordt deze eerst geel, daarna rood en ben ik zo goed als dood. Of ze maken me zelf af of er komt back-up. Hou die wachthuisjes in de gaten!

Let op de vele details in de omgeving.

Interactieve omgevingen

Ook plezant is het feit dat ik de omgevingen volop kan gebruiken en vooral misbruiken. Zo tracht ik langzaam te vorderen door in struiken, achter rotsen of muurtjes te schuilen om zo dicht mogelijk bij mijn tegenstanders te geraken. Opgelet echter want in de steden en drukbevolkte (en enorm sfeervolle en kleurrijke) straten van Flagstone of New Orleans krijg je ook te maken met gewone burgers. Als zij je zien zwaaien met een mes of revolver is het ook koekenbak.

Voor de creatieve killers onder ons mogelijkheden genoeg om de omgeving te misbruiken.

Maar de omgeving bevat ook interactieve elementen zoals loshangende rotsblokken, een houten wand op een bouwwerf, een loshangende vlaggenstok, een onstekingsmechanisme, loshangende kerkklok of waarom niet een stier of paard. Deze kon ik, door een welgemikte worp op hun kop met Johns zilveren munt, op hol kon doen slaan waardoor het beest zelf een tegenstander uitschakelt en het op een ongeval lijkt. Ow ja, en vergeet zeker niet je lijken te verstoppen in de struiken, in de rivier of ze in de afgrond te werpen.

Kortom voor de creatieve killers onder ons mogelijkheden genoeg om de omgeving te misbruiken. De mappen beginnen klein, maar naarmate je vordert worden ze groter. Als je New Orleans groot vond, wacht dan tot je in de DeVitt-goudmijn terechtkomt…

De DeVitt-goudmijn is gigantisch.

Showdown-modus

Voor ik aan de levels begon kreeg ik eerst een filmpje te zien dat me verder meenam in het verhaal en een overzicht van de gehele map en mijn doelen. Elke map heeft verschillende doelen, gaande van het bemachtigen van dynamiet tot het opblazen van de spoorwegbrug en weer hergroeperen op een trein, tot het bevrijden van personages die gevangenzitten. Kortom er is meer dan werk genoeg aan de winkel voor Cooper en zijn bende killers. Wanneer ik zeg dat de levels krioelen van de tegenstanders, dan overdrijf ik niet. Alles wat rood is moet dood, zo simpel is dat. Hoe ik dat doe, dat bepaal ik volledig zelf en om me daarin te helpen komt de ontwikkelaar met de Showdown Mode op de proppen.

Desperados III ademt op unieke wijze dat aparte Wild West-sfeertje uit.

Dit systeem laat me de toe de tijd te stoppen, en per personage 1 actie in te plannen. Soms ben ik immers alleen op stap, met twee of drie personages, of met de hele bende. Sommige situaties verplichten me om de hele gang gelijktijdig in te schakelen. Zo moet Kate om tegenstanders te versieren en/of weg te lokken uiteraard een vermomming dragen. Maar deze krijg je niet voor niets.

Ik stop de tijd, positioneer Cooper en Hector zodat ze gelijktijdig een tegenstander uitschakelen, lokt Doc met zijn dokterstas, met daarin wat gif natuurlijk, een tegenstander weg en moet Kate van de verwarring gebruik maken om haar vermomming te stelen. Klik ik op execute, dan voert de hele bende tegelijkertijd zijn opdracht uit. Lukt dat altijd? Nope! Proberen en blijven proberen, experimenteren en af en toe eens de rollen omdraaien is vaak de boodschap.

Voor ik aan een missie begon nam ik de tijd om te observeren, wie kijkt waarheen, wie houdt wie in de gaten, wat kan ik doen met de omgeving, welke routes leggen de patrouilles af en hebben sommige tegenstanders een bepaalde routine. Zo ondernam ik soms acties, met de bedoeling om te mislukken, om gewoon te kijken wie op welke situatie reageert en wie niet. Er kan immers altijd iets foutlopen, en dat mocht ik meer dan me lief was aan den lijve ondervinden. Maar geloof me, echt waar, er is altijd een oplossing, altijd…

De Showdown Modus biedt je de mogelijkheid om per personage 1 actie te plannen.

Spam die F5-toets

Zoals gezegd is de game niet van de poes, en elke kill is een overwinning. Geloof me dus wanneer ik zeg dat ik na elke kill of vordering doorheen een level mijn F5-toets, die inmiddels zo goed als versleten is, gebruikte om te quick saven. Niets zo vervelend als twee of drie tegenstanders uit te schakelen, overmoedig een vierde aan te pakken om dan zelf dood te gaan en opnieuw te moeten beginnen.

Trust me, been there! Met de F8-toets, quick load, ben je daarna meteen terug in de actie en verlies je maar een paar seconden van je kostbare tijd. Opgelet! Druk niet meteen de F5-knop in want er is niets zo vervelend als te quick saven wanneer je (te laat) merkt dat iemand je toch gezien heeft en de poppen aan het dansen gaan. Het gebeurde mij 1 keer, maar geloof me, daarna nooit meer… 

Na elke missie krijg je een analyse en replay te zien van elke stap of actie die je ondernam. Niets zo lekker als die vervelende rode bolletjes een voor een te zien verdwijnen, met daartussen (vaak) een doodskop van waar ik zelf de mist inging.

Na elke map krijg je een replay te zien.

Netjes en verzorgd afgewerkt

Desperados III ademt op unieke wijze dat aparte Wild West-sfeertje uit, en gebruikt dat ook tegen jou. Regent het? Dan veranderen straten in modderpoelen, merken tegenstanders je voetsporen op en gaan ze op zoek. Regent en bliksemt het, dan verlicht de bliksem de hele omgeving, inclusief jou en als je dan pech hebt dat er een tegenstander in de buurt is, dan is het bingo.

Maar zoals gezegd werkt het ook omgekeerd. Lichten en kaarsen kan je doven om ongezien te blijven en fakkels gebruiken om tegenstanders die in een plas olie staan in de fik te zetten. Zo wierp ik eigenhandig een fakkel in een groep tegenstanders die een gatling gun bewaakten, nadat nonkel O’Hara een vat olie aan gort had geknald. Resultaat: 15 tegenstanders in 1 klap in de fik! Van een Wild West barbecue gesproken… En dit alles draaiend op de Unity-engine.

Desperados III is een hardcore tactical single-player stealth game die verdomd pittig is.

Ook audiovisueel valt er niet veel op aan te merken. De personages hun stem klinkt geloofwaardig, voetstappen op tapijt, hout en zand/modder klinken anders, en gitaar- of banjomuziek aangevuld met een pianoriedel doen het geheel dan weer Far West aanvoelen. Let ook op het verschil van geluid bij Cooper met sporen aan zijn laarzen en bijvoorbeeld Kate met haar damesschoenen. De buitenkant van de gebouwen, gaande van saloons en banken tot bordelen en pakhuizen, ziet er enorm geloofwaardig.

Bovendien beschikken ze over voldoende tactische mogelijkheden om je opdracht aan te pakken. Waarom in het bordeel geen flesje gif gieten in een vat whisky om je aan whiskyverslaafde slachtoffer uit te schakelen? Of die kast waar ik eerst in schuilde te gebruiken om een lijk (of twee) te verbergen. En wat doet dat kanon in het midden van de straat? Kortom de game gaat nooit vervelen omdat je over meer dan voldoende vrijheid en middelen beschikt om je doel te bereiken.

De studio maakte bovendien ook gebruik van motion capturing waardoor de animaties eveneens vlotjes in beeld gebracht worden. Ook de muziek, stemmen, geluidseffecten, tutorials, menu’s en gebruiksvriendelijke UI, belangrijk in een game waarin je diverse personages aanstuurt, zorgen voor een aangename en sfeervolle spelervaring. Ook de camera werkt mee want geloof me, voor ik een situatie aanpak, of wil aanpakken, zit ik heen en weer te draaien met de Alt-toets om dode hoeken te zoeken die ik kan gebruiken. Om maar te zeggen dat het geheel er heel verzorgd uitziet en klinkt.

Van de Rocky Mountains in Colorado via de Mississippi-rivier tot de moerassen rond New Orleans om te eindigen in New Mexico.

Waarom niet?

Niet voor iedereen

Desperados III is een hardcore tactical single-player stealth game die verdomd pittig is.  Zelf speelde ik op de normale modus, iets wat ik altijd doe trouwens. Maar je zal falen, meer dan eens falen, en ook bij mij rolde er meer dan eens een donderende vloek over mijn lippen. Ging ik te snel? Bam! Lette ik niet goed op? Bam! Had ik bijna mijn doel bereikt? Bam! Als je geen geduldig type bent dat niet tegen zijn verlies kan, en geen zin heeft om geduldig te kijken en te plannen, dan zal jij na 10 minuten van frustratie je muis opvreten en je toetsenbord in twee breken. In bepaalde situaties maakten mijn hersenen overuren, of kwam er zodanig veel stoom uit mijn oren, dat ik buiten even moest afkoelen om over een bepaalde situatie na te denken en met een fris gemoed weer aan te pakken.

Het is immers de bedoeling dat je geen, of nauwelijks vuurwapens gebruikt aangezien deze de aandacht trekken. Al vereisen sommige situaties dan weer dat je die net wel gebruikt. Weet dat Doc McCoy zijn silenced sniper geen oneindige munitie bevat. Gelukkig zal je, beperkt, doorheen de levels wel munitiekistjes aantreffen met een aantal kogels. Maar zoals gezegd, de echte desperado die wil snel, dodelijk en onzichtbaar/onhoorbaar door de levels klieven om daarna in de saloon te genieten van wulpse vrouwen en whisky, en niet te liggen rotten in een smerig houten kist 1 meter onder de grond… Je mag die vuurwapens wel gebruiken natuurlijk, maar het geeft veel meer voldoening als je dat niet doet.

 
Releasedatum
06/16/2020
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

Ik heb gevloekt met Desperados III, me bij momenten enorm opgewonden en mijn tanden net niet stuk gebeten. Maar geloof me, dat fuck yeah-gevoel dat ik kreeg na het (eindelijk) afronden van een missie gaf me meteen goesting om een volgende opdracht aan te pakken. Ik heb de Commandos-games kapotgespeeld en ook de twee Desperados-voorgangers, dus ik kende het klappen van de tienknopige zweep. Daarbovenop ben ik een enorme fan van Western films, series, boeken en stripverhalen en voelde ik me dus meteen thuis in de setting. Heb je echter niets met Westerns, staat het woord geduld niet in je woordenboek, ben je geen fan van het genre of schuilt er een Rambo in jou, dan zal je niet veel pret beleven. Elk schot dat je lost trekt immers ongewenste aandacht. Beschik je echter over een engelengeduld, ben je iemand die graag eerst plant, observeert en dan pas actie onderneemt, en absoluut geen angst heeft om te falen en te blijven proberen, dan is deze game zeker iets voor jou. En het goede nieuws voor de aanhouders is dat je daarna de levels kan herspelen, maar dan met een twist, en dit in de Baron’s Challenges. Iets voor de masochisten onder ons dus… (knipoog)
  • Grafisch netjes en verzorgd
  • Pittige AI en gameplay
  • Unieke setting
  • Besturing dik in orde
  • Interactieve omgeving
  • 5 unieke personages
  • Niet voor iedereen

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments