Death Stranding

9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Death Stranding

"Moet zowat de saaiste en spannendste game ooit zijn"

vr 01/11/2019
Gereviewed voor PS4 door Randy
0 reacties

Laat het aan Hideo Kojima - de bedenker van onder andere de Metal Gear Solid-franchise - om een game te maken rond futuristische postbodes, baby's op sterk water, koffers stapelen en wandelen. Véél wandelen. Niet makkelijk om een review over deze te schrijven trouwens, want ik kan, mag en wil ook eigenlijk niets spoilen. Laat het me over een andere boeg gooien.

Waarom Death Stranding voor jou is

Je wil een setting die je nog in geen enkele andere game bent tegengekomen

Als je graag series hebt gezien als het Duitse "Dark" of het Deense "Rain", dan weet je ongeveer aan wat voor soort universum je je kan verwachten. Alleen krijgt heel het post-apocalyptisch gegeven wat tegengewicht door de (prachtige) natuur in het spel. Je neemt de rol aan van Sam Parker Bridges, een introverte koerier die liever leeft en laat leven, maar toch verwikkeld geraakt in de visie van een instabiele overheid die gemeenschappen in een verzwakt post-apocalyptisch Amerika wil connecteren en verenigen. Een legende ook, want hij kan onder andere BT's aanvoelen - onzichtbare vijanden - wat hem bijzonder gegeerd maakt om succesvol pakketjes te leveren.

"De setting in Death Stranding ben je in nog geen enkele andere game tegengekomen."

Je eist diepgang van de spelwereld, de personages en het verhaal

Hideo Kojima aan het roer - moest ik het je ondertussen nog niet duidelijk hebben gemaakt, dan zal de game dat wel meermaals doen - dus dat betekent ook dat je een halve film op je bord krijgt. Dat deed hij al graag in de Metal Gear-games en dat doet hij ook nu graag in Death Stranding. Het spel is onderverdeeld in Episodes, niet onhandig om het overzicht een beetje te bewaren, want het kan soms wel eens enorm complex worden. Sterke personages genoeg die het interessant houden, daar niet van, maar je moet er wel je kopje bij houden. Sam springt er ongetwijfeld uit. Acteur Norman Reedus is overtuigend als de gekwelde postbode en doet bij momenten zelfs aan Solid Snake denken, met diezelfde neerslachtige attitude en die zware grain in z'n stem.

Death Stranding is de mooiste PlayStation 4-game tot nu toe. Ik heb gezegd.

Komt daar nog bij dat er een pak symboliek in Death Stranding verwerkt zit. Alles draait om connectie. Soms ligt dat er pijnlijk dik bovenop - het gesprek over het woord "strand" vond ik enorm klef - en soms maak je er als speler zelf deel van uit zonder dat je het goed en wel beseft. Denk dan bijvoorbeeld aan de online functie waarbij jij en andere spelers tips (locatie van BT's of rebellen bijvoorbeeld), voertuigen en boodschappen ("Good luck!") voor elkaar kunnen achterlaten in de uitgestrekte spelwereld. Al die zaken kan je dan likenConnecting people, ook in't echt, al is het idee niet nieuw.

Het hoeft niet allemaal snel voor je te gaan

Death Stranding is een game die je moet absorberen als een spons. Het tempo ligt vele malen lager dan in wat je tegenwoordig gewoon bent. Dat begint al bij het wandelen zelf: je zal talloze kilometers te voet afleggen. Eenmaal een voertuig ontgrendeld moet je niet denken dat je vanaf dan moeiteloos door de wereld sjeest. Je zal veel van die voertuigen achterlaten omdat ze langzaam maar zeker stuk roesten of om ze door andere spelers te laten gebruiken. Het is overigens ook best intens om zo'n motor of 4x4-truck over moeilijk terrein te manoeuvreren.

"Andere spelers kunnen tips en andere zaken voor je achterlaten in de spelwereld. Alles draait om verbinding in deze game."

Je zoekt een game waar je even zoet mee bent

De Timefall - de regen die de tijd compleet upfuckt - mag dan in het spel een bedreiging vormen, in het echt ga je toch serieus wat tijd moeten vrijmaken om de game credits te zien voorbijkomen. Als je veel speeluren wilt voor je flappies, dan zit je met Death Stranding goed. Focus je je uitsluitend op de main story, dan ben je toch ongeveer 50 uur druk in de weer. Ga je off the beaten path, dan kan je daar gerust nog enkele tientallen uren bij rekenen. Er zijn talloze side quests die je kan oppikken, maar ook genoeg Lost Cargo te vinden verspreid over de wereld, die - eens geleverd bij de juiste mensen - er weer voor zorgt dat alle verloren gewaande kennis weer verzameld wordt.

"Nee, je gaat niet zeggen "oh, een mooie regenboog!" wanneer je dit in de lucht ziet opduiken."

Je kickt op graphics & intense audio

We zijn al vaak verwend geweest de afgelopen jaren op vlak van visuals, maar Death Stranding gaat - wat mij betreft - met de titel "Mooiste PlayStation 4-game ooit" lopen, tot een The Last of Us Part 2 waarschijnlijk casual passeert. Je kan kilometers ver kijken, er is niks van pop-up en het ziet er allemaal zo natuurlijk en bij momenten fotorealistisch uit, je houdt het niet voor mogelijk. Komt daar nog bij dat ik op een launch PlayStation 4 speel, dus ik kan me wel inbeelden dat PlayStation 4 Pro-eigenaars nóg mooiere beelden op hun scherm zullen zien. 't Is vooral de belichting en de waanzinnig gedetailleerde textures die het 'm doen. Draagt ook bij tot de sfeer: de muziek - er zitten een pak bestaande nummers in het spel - en de geluidseffecten van kabbelende riviertjes en wind die loeihard over heuveltoppen blaast. Krijg je zelf kiekenvel van, zowel door de kou als door de kwaliteit.

"De BT's zijn ongetwijfeld de vijanden die je het vaakst op het puntje van je stoel laten zitten. Je kan het niet horen, maar de geluidseffecten zijn waanzinnig goed tijdens zo'n momenten."

Waarom je Death Stranding beter links laat liggen

Je wil constant actie in je games

Moet ik je in teleurstellen, want Death Stranding kan soms - niet vaak - nogal saai zijn. Of laat ik het anders verwoorden: je moet er in de "mood" voor zijn. De wandelingen kunnen lang duren en soms ben je op je dooie gemak aan het hiken langs kliffen, bergpassen, riviertjes en beddingen zonder dat er echt iéts gebeurt. Op een bepaald moment daalt het tempo ook wat door te veel uitleg in te lange tussenfilmpjes, maar daarna gaat het gelukkig weer goed verder. Een goeie raad: doe zoveel mogelijk missies die specifiek voor Sam zijn om het tempo in het verhaal er in te houden. Na afloop krijg je de kans om terug de wereld in te stappen om je op andere activiteiten te gooien. Er zit uiteraard ook combat in het spel - wat dacht je nu? - maar grotendeels blijft dat in Death Stranding toch op de achtergrond ten opzichte van games als Metal Gear Solid. De bossfights zijn gelukkig wel memorabel te noemen.

"BB28, dames en heren. Een boeleke als gameplay-mechanisme, Kojima's creativiteit kent geen grenzen."

Je kan niet om met micromanagement

Van de nodeloos ingewikkelde menu's tot Sam een berg laten beklimmen, alles vereist micromanagement. Je pakketjes op een optimale manier stapelen zodat die het minst invloed hebben op je balans tijdens het wandelen. Je route uitstippelen op de kaart. Tijdig de juiste knoppen indrukken om Sams evenwicht weer te herstellen als hij over rotsachtige heuvels manoeuvreert. Het is geen game waarbij je op een knop drukt en er iets ongelooflijk spectaculairs gebeurt, maar een som van vele kleine acties die op den duur voor voldoening zorgt.

Dit ga je ofwel geweldig vinden ofwel haten. Denk niet dat er een middenweg is.

Die Japanse weirdness is niet aan mij besteed

Fair enough. Ik snap wat je bedoelt. Niet iedereen is fan van bovennatuurlijke baby's die uit de baarmoeder gerukt worden om je te helpen om de locatie van BT's - die onzichtbare vijanden - te vinden. En ik kan me ook inbeelden dat sommige scènes net wat te expliciet zijn voor sommige onder jullie. Maar het zijn net die elementen die de game zo zwaarwichtig en goed maken en je je het lot van anderen en van jezelf aantrekt. Kojima stelt vaak de cinema in games op even hoge voet als de gameplay, waardoor je een pak betrokkener bent. Je baby sidekick BB28 is daar het ultieme voorbeeld van, maar ik spoil niets.

"Doe dat weg uit m'n games. Nu."

Product placement haalt je helemaal uit de ervaring

Persoonlijk het pijnpunt waar ik me het hardst aan heb gestoord: de product placement. Zit je daar met zo'n rijk universum, zo'n gedetailleerde wereld die door enkele creatieve genieën vakkundig werd bedacht en opgezet, wordt er op een niet zo subtiele wijze reclame gemaakt voor merken als Monster Energy Drinks en AMC. Redelijk schaamteloze reclame waar m'n haar van recht komt.

 

Releasedatum
08/11/2019
Beschikbaar voor
9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Randy

Ik hoop dat je "ongeveer" begrijpt waaraan je je mag verwachten, al is Death Stranding echt wel een titel die je gewoon zelf moet proberen. De sterren moeten dan ook nog eens juist staan: in ideale omstandigheden heb je enkele weken tijd om je er compleet in vast te bijten, want het is geen titel die je speelt en daarna een hele tijd laat liggen om dan weer op te pikken. Daarvoor is het verhaal en de wereld te complex en eist het teveel aandacht van de speler. Voor mij persoonlijk een 9, omdat het zo uniek en meeslepend is, maar ik kan wel begrip opbrengen voor spelers die het eerder een 6 of 7 zouden geven. Het is niet voor iedereen. Maar gelukkig voor mij wel. En dus ga ik verder spelen. BANG!
  • Mooiste graphics ooit op PlayStation 4
  • Unieke sfeer en gameplay
  • Lange speelduur
  • Invloed van andere spelers op jouw spelwereld
  • Betrokkenheidsgevoel en spanning
  • Schaamteloze product placement
  • Verhaal en dialogen soms nodeloos ingewikkeld
  • Voor sommige type spelers gaat deze game retesaai zijn