Days Gone

8,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Days Gone

"Days Gone is een erg goed spel, maar geen topper"

do 25/04/2019
Gereviewed voor PS4 door Joeri
2 reacties

Sinds de aankondiging van Days Gone tijdens Sony's E3-show in 2016 zijn er al heel wat jaren verstreken, maar vanaf morgen is het dan eindelijk zover: de langverwachte release van de third-person shooter waarin zombies en een post-apocalyptische wereld de toon zetten. Weinig origineel dus, maar daarvoor niet minder goed. Welkom in de wereld van Days Gone...

De ontwikkelaar achter Days Gone is Bend Studio, een kleine(re) Sony-studio uit Oregon, vooral bekend vanwege titels als Uncharted: Golden Abyss en enkele Syphon Filter-games. Days Gone is dus hun eerste grote project, en dat laatste mag je zowel letterlijk als figuurlijk nemen. Zeker nu de PSP en ook de PlayStation Vita, laten we eerlijk zijn, dood en begraven zijn. En hoewel de post-apocalyptische/zombie-setting door tal van andere ontwikkelaars reeds gebruikt, misbruikt en uitgemelkt werd, kan ik nu reeds bevestigen dat Bend Studio zijn uiterste best heeft gedaan. Laat dat dus al een grote geruststelling zijn!

"We zien elkaar snel terug"

In Days Gone krijg je de controle over stoere biker Deacon. Wat langer haar, armen vol tatoeages, een vette motor, ongeschoren smoel en een vuile bek. Een echte dus, maar toch iemand met een klein hartje. Zijn verloofde is gewond en moet dringend verzorging krijgen. Gelukkig is er een helikopter in de buurt, waarbij hij na een gewapende discussie zijn verloofde in de helikopter krijgt. Een belofte is gemaakt: "We zien elkaar snel terug", maar 'snel' blijkt relatief te zijn als de intro afloopt en je 'twee jaar later' te lezen krijgt. Een zoektocht is begonnen, al gaat dat niet zonder slag of stoot. Voedsel, brandstof en munitie is erg schaars en dat maakt de zoektocht er niet eenvoudiger op. En ondanks het feit dat er overal gevaar schuilt, kan de stoere Deek ook op steun rekenen, onder andere van zijn motor buddy Boozer.

Grafisch verwachtte ik nét dat tikkeltje meer, vooral bij dialogen.

Na het introductiegedeelte, waarbij je voornamelijk een inleiding krijgt van het verhaal en waarbij je de besturing stap voor stap leert kennen, is het tijd voor het echte werk. De eerste korte achtervolgingsmissie zit erop en dat liep niet bijster goed af voor degene die achtervolgd werd. Leons pet neem je mee als bewijs en klaar is de klus. Hier liep alles van een leien dakje, omdat je werd bijgestaan door je goede vriend Boozer. Iets later wordt Boozer echter aangevallen, overmeesterd en gemarteld. Een proces waarbij zijn arm, ik zeg niet hoe want ik voel de pijn nog steeds, flink toegetakeld werd. Over en uit dus voor Boozer, en bijgevolg heeft het duo geen andere keus dan hun schuilplaats op te zoeken. Nog een gevolg van deze pijnlijke situatie is dat ik er vanaf nu alleen kom voor te staan en zelf dus op zoek moet naar antwoorden. Al sta ik er niet helemaal solo voor aangezien Boozer, dankzij mijn draagbare radio, nooit echt veraf is en hij me als dusdanig op de hoogte kan houden.

Aan diversiteit in tegenstanders geen gebrek

Hoewel je je grootste steun en toeverlaat in deze harde tijden telkens moet achterlaten in je uitvalsbasis, word je financieel en logistiek bijgestaan door, al dan niet bevriende, facties. Zo maak je kennis met enkele overlevenden die in verschillende kampen onderdak vinden. Zo leidt harde tante Tucker een werkkamp. Iedereen is er veilig, maar ze moeten er wel allemaal hard voor werken. Het duurt dan ook niet lang vooraleer de grijze dame je van enkele extra missies voorziet. Voltooi je deze optionele missies, dan word je daar rijkelijk voor beloond.

Elk kamp heeft een monteur in huis die aan je motor kan sleutelen en ook een wapenhandelaar. Ideaal om wat nieuwe wapens te kopen, wat extra munitie in huis te halen of toebehoren voor je wapens te scoren zoals bijvoorbeeld geluidsdempers. Deze laatste komen erg van pas als je geen fan bent van Rambotoestanden en liever discreet te werk gaat. En hoewel ik niet echt de man ben om telkens stealth-gewijs de vijanden af te maken, geeft het in Days Gone echt wel voldoening.

Er is heel wat variatie aan vijanden.

Wapens zijn een belangrijk onderdeel in Sony's nieuwste. Zo vind je er bij afgemaakte vijanden of kan je er nieuwe aanschaffen in de kampen. Daarnaast kan je ook zelf wapens maken. Zo laat ik hakbijlen en zaagmessen links liggen om met mijn met nagels bewerkte basebalknuppel koppen van zombies en andere tegenstanders in te slaan. Inderdaad, niet enkel zombies in alle formaten maken je het leven zuur, ook nog menselijke varianten vinden dat je levensloop lang genoeg heeft geduurd. En alsof dat nog niet genoeg is, vinden wolven, of waarom niet ook gemuteerde beren, je wel een lekker hapje.

En ik kan je nu al zeggen: dan kom je niet toe met één magazijn kogels. Er is dus variatie aan vijanden en dat is enkel maar toe te juichen. Ook onder de zombies zelf zijn er enkele varianten. Van de 'normale' freakers die op je afstormen als ze je ruiken tot de kleine, gemuteerde kindjes. En hoewel het zombies zijn, doet het de eerste keren toch iets om zo'n kleine snotapen te trakteren op een welgemikt schot. 

Mijn motor is de coolste

Maar nog meer dan mijn wapens, en zelfs Boozer, is mijn motor mijn beste vriend en houvast in moeilijke tijden. Bij aanvang kreeg ik er reeds eentje cadeau van Bend Studio maar daar blijft na een half uur spelen al niet meer veel van over. Gelukkig kan ik in een bevriend kamp een oud afdankertje op de kop tikken dat ik al naargelang het spel vordert kan uitbouwen en upgraden tot een stoere coole motor. Maar dat kan ik dus niet alleen zo blijkt. Daarvoor heb ik dus de monteurs in de kampen nodig. Is mijn vertrouwenslevel in dat kamp hoog genoeg, dan kan ik enkele onderdelen aanschaffen. Dat gaat van onderdelen om mijn motor sneller of steviger te maken tot puur cosmetische zaken. Mijn motor moet immers niet alleen snel en sterk zijn, maar er ook heel cool en stoer uitzien vind ik. Maar dit alles kost natuurlijk geld, en dus moet ik weer aan de bak om mijn spaarpot te vullen.

"Days Gone is een erg goed spel, maar geen topper."

Ik kan trouwens niet alleen aan mijn motor laten sleutelen, maar ook aan mijn personage zelf. Door missies te voltooien verdien ik immers vaardigheidspunten die ik over drie diverse categoriën kan spenderen: mêlee, afstandsgevechten en survival. Zo kan ik bijvoorbeeld focus vrijspelen onder het onderdeel ranged. Hiermee vertraag ik de tijd waardoor ik meer tijd heb om een welgemikt schot te lossen. Ook op fysiek vlak gaat Deacon erop vooruit. Door NERO-kampen te plunderen vind ik wat medisch gerief waarmee ik mezelf een boost kan geven. Ook hier heb ik weer keuzes te maken: kies ik voor meer stamina (sneller en langer te lopen), kies ik ervoor om mijn focus te vergroten of ga ik toch voor een grotere gezondheidsbalk? Aan jou dus om de juiste keuzes te maken, passend bij je speelstijl.

Been there, done that

Je heb dus heel wat mogelijkheden en keuzes in Days Gone. Dat vind je ook terug in de missies. De wereld is één groot geheel en je kiest helemaal zelf welke missie je eerst doet. Zo zijn er verschillende verhaallijnen die door elkaar lopen, maar in het menu krijg je een mooi overzicht ervan. Er zijn echter ook een aantal zaken waarop je totaal géén vat hebt. Het eenvoudigste voorbeeld is het weer. Days Gone bevat een dynamisch weersysteem. Daar waar je het ene moment van een stralend zonnetje kunt genieten, rij je het andere moment op modderige wegen na een stevige regenbui.

Ook de dag- en nachtcyclus heeft veel invloed op het spel. Speel je overdag, dan zien de vijanden je beter. Speel je echter 's nachts, dan wordt de spelwereld bevolkt door wolven en ander griezelig gespuis. Een verschietmomentje loert telkens om de hoek als je onverwacht wordt aangevallen. Je mag dus heel wat verwachten in Days Gone en dat geldt ook een beetje voor de speelervaring zelf. Het spel zit goed in elkaar, maar een ‘been there, done that’ gevoel in onoverkomelijk. De setting is weinig origineel en daar veranderen de spelelementen ook niet veel aan. De skill-tree is beperkt, het cinematische hebben we al gezien en ook het craften is niets nieuws onder de zon. En eerlijk? Grafisch verwachtte ik nét dat tikkeltje meer, vooral bij dialogen. Al moet ik eerlijk bekennen dat we het laatste jaar, zeker op grafisch vlak, al erg goed zijn verwend door de spelmakers.

 

Releasedatum
26/04/2019
Beschikbaar voor
8,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Joeri

Days Gone is een erg goed spel, maar geen topper zoals The Last of Us of de meest recente God of War. Het spel wisselt rustige stealth-momenten af met soms wat ruigere gameplay, afgewisseld met hier en daar knappe tussenfilmpjes die ik grafisch iets sterker had verwacht. Het jagen op (of net ontwijken van) zombies is erg leuk en geeft veel voldoening als je in je missie slaagt. En met duizenden zombies en ander gespuis dat op je wacht, heb je alvast heel wat speeluren voor de boeg!
  • Verschillende verhaallijnen die mooi door elkaar lopen
  • Craften van je eigen voorwerpen en wapens
  • Jagen op zombies geeft voldoening
  • Mooi geschoten tussenfilmpjes
  • Grafisch niet het beste wat we al gezien hebben
  • We hebben het allemaal al eens gezien

2reacties

Hier is maar héél weinig origineels terug te vinden, en dan nog zeker in een overbevolkt genre zoals dat van zombies. 85% is wel erg veel, want het artikel leest eerder als een 70-75%. En ik denk dat de game daar ook in werkelijkheid zweeft. Ondermaats voor een Sony-titel dus.

Rating:0

Kijk er naar uit om te spelen ;]

Rating:0