De game begint in een gevangenis, die zich blijkbaar in de hel bevindt. In de eerste minuten is er niks aan de hand maar je komt er al snel achter dat je een gevangenisbewaker bent met vier meiden die onder je bevel staan. Het is de bedoeling dat je hen opvoedt, zodat ze je gehoorzamen. Een pittige klus, aangezien ze je totaal niet mogen en elke reactie die je geeft wordt afgesnauwd of genegeerd. Niet lang daarna is er in de andere cellen een uitbraak losgebarsten waardoor alles bevolkt is door duivelse wezens. Aan jou de taak om jezelf en de vier ongehoorzame meiden in veiligheid te brengen.
Zweep er over
Gelukkig krijg je al snel de beschikking over een zweep en word je geleerd hoe je daarmee respect afdwingt. In een speciale dimensie, waar je dames als een soort harem op een aantal kussens relaxen, kun je met de zweep de dames één voor één motiveren. Het is een minigame, waar je uitgekozen dame geneveld zit in paarse mist en je de zogenaamde temptation-icoontjes op het beeld moet wegmeppen. Dat doe je door het scherm aan te raken. In eerste instantie aan de voorkant, maar als je een paar minigames hebt voltooid en in level bent gestegen, ook via de achterkant van je PS Vita. Een hoger level zorgt voor een grotere uitdaging, maar ook voor het verdwijnen van de paarse mist, waardoor je meer en meer ziet in wat voor seksueel getinte houding je gevangene de ‘marteling’ ondergaat. Later wordt de zweep ingeruild voor elektrische schokken of het nat maken van badkleding.
De minigames zijn er niet alleen om in het openbaar vervoer wat vreemde blikken op je te krijgen, ze spelen ook verschillende vaardigheden bij de meiden vrij. Iets wat zeer handig is, aangezien je al snel te maken krijgt met sterke tegenstanders. Criminal Girls: Invite Only is in se geen SM-game, maar een JRPG waar je logischerwijze veel gevechten voorgeschoteld krijgt. De game werkt met een traditioneel systeem van random encounters in een dungeon, die uit verschillende verdiepingen bestaat. Op elke verdieping is het de bedoeling om de trap naar de volgende verdieping te halen, waar je vaak een puzzel voor moet oplossen en onderweg in willekeurige gevechten belandt.
Qua verhaal is Criminal Girls: Invite Only geen hoogvlieger.
Gevechten met weinig keuze
Die gevechten lopen iets anders dan je gewend bent. Per beurt krijg je vier keuzes voorgeschoteld die gekoppeld zijn aan de vier meisjes. Het ene meisje heeft de mogelijkheid om samen met twee anderen een fysieke aanval uit te voeren, de tweede biedt een healing-spell aan, nummertje drie heeft een fysieke aanval in petto en die laatste wil maar al te graag met haar magische kracht de tegenstander aanvallen. Het voordeel van dit systeem is dat je nooit veel hoeft na te denken. Je kiest één van de vier voorstellen die je het beste bevalt en je ziet hoe dat uitpakt. Het nadeel is wel dat je soms liever een andere keuze had. Je speelt met de martelingen namelijk best wel toffe magische aanvallen vrij en wanneer je te maken krijgt met een tegenstander die kwetsbaar is voor magische aanvallen, dan wil je zo’n spell graag inzetten. Maar negen van de tien keer krijg je die keuze niet. Pas bij de derde turn, nadat je een paar onnodige klappen hebt moeten incasseren, krijg je je gewenste optie voorgeschoteld. Dat voelt dan een beetje als mosterd na de maaltijd. Hetzelfde geldt voor de verschillende baasgevechten, waar je het liefste al je dikste aanvallen voor wilt inzetten om zo snel van de tegenstander af te zijn. Maar ook hier duurt het vaak lang voordat je bij de betere aanvallen komt en dan zit je al in een situatie waar je de helft van je leven kwijt bent.
Een bijkomend nadeel van dat systeem is dat je min of meer verplicht wordt om te grinden voordat je het opneemt tegen de sterkere tegenstanders. Je hebt wat extra kracht nodig om de onnodige klappen te incasseren. Het geld dat je daarmee verdient, is goed om je meiden wat zweepslagen te geven, maar het haalt het tempo wel uit de game.
Verhaaltechnisch geen hoogvlieger
Qua verhaal is Criminal Girls: Invite Only geen hoogvlieger. Na de eerste vier meiden voegen zich nog drie andere dames zich bij je club aan, maar een echte band zal je nooit opbouwen. De personages zijn allemaal eendimensionale typetjes (de agressieveling, de gold digger, de dame met te grote borsten en het verlegen meisje), waarbij de dialogen die zij voeren zeer inwisselbaar zijn. Hier en daar krijg je als speler de mogelijkheid om zelf een antwoord te geven, maar dat heeft geen enkele invloed op het verdere verloop van het verhaal.
Tot slot heb je nog de presentatie van de game en ook op dat vlak valt de game toch wel door de mand. Het is fijn dat je de keuze hebt tussen Engelse of Japanse voice-overs, maar het is toch vooral een game die een jaar of vijf geleden al uitkwam op de PlayStation Portable. De graphics zijn zodoende verouderd, de dungeons waar je doorheen ploetert zijn weinig inspirerend en de gevechten missen elke vorm van interactie.
