Control

7,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Control

"Control sprint bij momenten als een wereldkampioen, om zich daarna om overklaarbare reden in de voet te schieten…"

di 27/08/2019
Gereviewed door Raf
0 reacties

Je wil niet weten hoe hard ik naar Control uitkeek en hoe hard ik hoopte dat het de bom zou zijn. Helaas wil je ook niet weten hoeveel ik tussen ‘hell yes!’ en ‘hell no!’ schakelde tijdens het doorworstelen van mijn review-exemplaar. Het werd een dubbele emotionele achtbaanrit. Een voor mijn personage en een voor mezelf als speler. En helaas met voor beiden evenveel hoogte- als laagtepunten.

Mijn naam is Jesse, Jesse Faden, voor de volledigheid, en ik ben zopas door de deuren gestapt van Oldest House, een onopvallend betonnen overheidsgebouw in New York. Het hoofdkwartier van de FBC, Federal Bureau of Control, een geheime dienst die paranormale verschijnselen opspoort, onderzoekt en zo goed en zo kwaad als mogelijk ‘controleert’. Kort door de bocht: de oude directeur is dood, een van die paranormale verschijnselen heeft Oldest House overgenomen en drie keer raden wat Jesse Faden, de nieuwe directeur, op de agenda heeft. Over een slagveldpromotie gesproken.

Een dronken grondplan

Jesse lijkt ondanks haar positie net zoveel over dat Oldest House en zijn activiteiten te weten als jij. Weinig geloofwaardig, maar je kan het dan ook zelf samen allemaal ontdekken. Maar Jesse speelt het niet helemaal zuiver tegenover jou. Ze heeft namelijk haar eigen redenen waarom ze de functie aanvaardde. Dat verdubbelt het mysterie waarin Control je de die eerste uren bijna verzuipt. Er is die innerlijke stem van Jesse, er is de hallucinante en gruwelijke situatie die de bouwplannen van the Oldest House de hele tijd bijna letterlijk binnenstebuiten en achterstevoren keert.

Jesse speelt het niet helemaal zuiver tegenover jou.

Op een gepast verwarrend effect na, klinkt dat allemaal nog opperbest. Maar wie dieper wil graven in de achtergrond van dat Oldest House, is aangewezen op het intussen vermoeide mechanisme van logfiles. Die komen in maar liefst vier categorieën. De audio- en visuele- logs zijn nog te happen, maar welke actiegamer leest vandaag nog grote stukken tekst? Ik hield er na een dozijn van die ‘documents’ en ‘files’ mee op. Ze waren overigens niet nodig om je door de omgevingspuzzels te helpen.

Kickass vs Desperate Housewife

Control is een third person actie-shooter met serieus wat van die omgevingspuzzels en hier en daar wat platform-gameplay. En net zoals het verhaal, en hoe dat gebracht wordt, zwalpt elk van die drie ingrediënten tussen ‘hmm, intens/interessant’ en ‘repetitief/oubollig/middelmatig’. Dat verhaal zit ergens wel goed in elkaar en brengt op de beste momenten een goeie mix van horror-weirdness die je in Alan Wake ook kreeg, waarmee Stephen King beroemd werd en die je later op tv zag in The X-Files, Stranger Things en Black Mirror. Dat Jesse zich naar buiten toe gedraagt als een kickass killer maar intern als een Desperate Housewife, haalt je betrokkenheid met je spelpersonage – en dus ook met haar lot – helaas te vaak onderuit.

Use the force Jesse

De shooter-actie komt er het nog het best van af. Met een helder, onmiddellijk voelbaar upgrade en tweak-systeem voor je dienstwapen en een gelijkaardig bevredigend, groeiend aantal ook te upgraden paranormale krachten. Zo begin je met een standaard pistool, dat later in te ruilen is voor een iets ander ogende variant die dienst doet als shotgun, raketwerper, sniper of machinegeweer. Je bundel bovennatuurlijke vermogens omvat telekinese (die je het vaakst zal gebruiken), een soort force push, mind control, een energieschild en tijdelijke levitatie. 

De enige reden om de game tot aan de aftiteling uit te spelen, ligt in het upgraden van Jesse en haar wapen.

Nog een voorbeeld van dat gewankel tussen boeiend en vermoeiend zijn de omgevingspuzzels. Dat Oldest House de hele tijd transformeert, zou op papier voor altijd nieuwe locaties moeten zorgen. Dat valt sterk tegen. Af en toe krijg je een perfect uitgwerkte ‘what the fuck’-setting, maar vaker nog ben je veel te lang op zoek naar de juiste route voor je bestemming. Nog irritanter wordt het wanneer je voor de vijfde keer door een iets andere variant op een eerder gebruikte puzzel moet waden. Of een in een eerder al drie keer ‘gezuiverde’ lobby nog maar eens dezelfde mix van grondsoldaat-vijanden te lijf moet.

Topsfeer ondanks alles

Dat alles maakte dat de enige reden om de game tot aan de aftiteling – en let op: de epiloog daarna – uit te spelen, ligt in het upgraden van Jesse en haar wapen. En ook het sfeertje met uitstekende geluidseffecten helpt mee om Control’s meubelen nog enigszins te redden. Dat neemt echter niet weg dat de nieuwsgierigheid naar de afloop van het verhaal bij mij al halverwege op de waakvlam stond. De honger naar meer ability points en het betere combatscenario zijn in Control de echte motivators. En ook al kan je, op een rioolplant en een gespiegelde versie van jezelf na, niet echt van bossvijanden spreken, ze houden je wel in beweging.

 

Van duwen naar manken

Ik speelde de game op een PS4 Pro en dat die niet de visuele pracht scoort van een high-end pc, dat had ik niet anders verwacht, maar ik vind Control geen mooie game. Dit kan vandaag beter. Remedy stond vroeger nochtans bekend om graphics die tegen de grenzen aanduwden. Nu manken ze er moeizaam achteraan. Gelukkig is wat je te zien krijgt interessanter dan hoe je dat te zien krijgt. De laadtijden bij fast travel en na een fataal falen zijn iets aan de lange kant, maar de game draaide stabiel, ik kwam nergens vast te zitten en nogmaals: de shooter-actie swingt zoals het moet.

 

Releasedatum
27/08/2019
7,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Raf

Control sprint bij momenten als een wereldkampioen, om zich daarna om overklaarbare reden in de voet te schieten… zijn tempo dan weer te vinden… en dan te struikelen over iets waar een game vandaag achteloos overheen moet glijden. Elk aspect telt zijn geniale momenten of goeie ideeën, maar die worden te vaak onderuitgehaald door een soms onverklaarbare middelmatige of kneuterige uitvoering. Remedy had na Quantum Break een winnaar nodig, maar dit is ‘em niet geworden.
  • Geslaagde gestoorde momenten
  • Sterk weird-horror-sfeertje
  • Onmiddellijk voelbare wapen- en power-upgrades
  • Moeizame navigatie
  • Onevenwichtig verhaal en acteerwerk
  • Veel oubollige of uitgewoonde puzzels