Conan Exiles

7,8
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conan Exiles

"Conan Exiles is het survival-genre waardig"

di 15/05/2018
Gereviewed voor PC door Michael
0 reacties

Funcom heeft met Age of Conan: Hyborian Adventures een middelmatige MMORPG in haar repertoire steken. Toch kunnen de Finnen het barbaarse karakter van de pulpfiction-held niet missen. Met Conan Exiles ligt er namelijk een nieuw spel met diezelfde protagonist in de winkelrekken en ik ging de uitdaging van dit survival-spel aan. Aangenaam vertoeven hoefde ik niet te verwachten van zo’n barre omgevingen, maar daarom kon de game me wel nog aangenaam verbazen. Of dat ook is gebeurd, lees je in onderstaande review.

De Early Access-periode van Conan Exiles pronkte meer dan een jaar op Steam en de eerste weken ervan leverden Funcom meer dan de verhoopte inkomsten op. Iedereen is gek van het gehak en gebeuk dat Conan kenmerkt, maar daarrond een hele game vullen is niet evident. Het was dan ook maar de vraag of de vele feedback, die spelers in Funcoms richting hadden gestuurd, ook effectief in het eindproduct zou worden verwerkt. De gameplay zou bijvoorbeeld erg op die van Ark: Survival Evolved lijken, een werkpunt gebaseerd op een feit dat je niet meer kan rechtzetten, maar kleinere tweaks waren broodnodig. Onstabiele servers plaagden de game van bij het prille begin en dat is iets waar ik geen last meer van heb ondervonden. Hoe het spel speelt? Aangenaam, maar verwacht geen blitse ongeziene features.

Een na-aper?

Het was al een tijdje geweten en veel verbazing zal het niet opwekken, maar in-game is het niet de enige echte Conan waarmee je op avontuur trekt. Je mag in Conan Exiles namelijk een zelf-gepersonaliseerd manneke creëren, en dat kan zelfs borsten en een spleetje hebben. Geen seksebeperking, en qua uiterlijk zijn er ook nauwelijks grenzen. De typische features zijn aanwezig, zoals de lengte, breedte en gezichtscontouren verfijnen. Daarnaast gaat Funcom ditmaal nog een stapje verder, want alle geslachtsdelen inclusief borsten en piemels kunnen aan een make-over worden onderworpen. Het personage waarmee je uiteindelijk op pad trekt zal uniek en tegelijk voor iedereen hetzelfde zijn. Je reis begint namelijk poedelnaakt, alsof het ene Adam is die vanuit Eden vertrekt.

Hoe het spel speelt? Aangenaam, maar verwacht geen blitse ongeziene features.

Dit alles is uiteraard louter visueel, maar naast de cosmetisch poeha – check het internet even als je denkt dat er geen commotie is ontstaan omtrent de piemelgrootte van jouw Conan-imitator – is er een belangrijkere keuze te maken. De sekte waarvan je een deel uitmaakt bepaalt welke voordelen jij in de bloeddorstige wereld zal krijgen. Misschien kan je krachtige goden oproepen? Het is allemaal afhankelijk van de volgelingen die je vervoegt: Mitra, Set, Crom, Derketo, Ymir of Yog? Denk er even over na.

Fantastische wereld

Aangezien de wereld voor gevaar moet zorgen in een spel binnen het survival-genre, waren mijn verwachtingen op dat vlak hooggespannen. Een rustig weiland waarin enkele koeien grazen zou niet aan mijn wensen voldoen, de gevarieerde omgevingen waarin je in Conan Exiles kan ronddolen des te meer. Moerasgebieden, kurkdroge woestijnen en dichtbegroeide bossen wisselen elkaar af en ook het weer is variabel. Van het ene op het andere ogenblik kan het plots beginnen regenen – dat heeft zo zijn voordelen – en ook dag en nacht wisselen elkaar af. Daarbovenop interageren ook de bewoners – mensen en fauna – onderling en met elkaar waardoor je je echt in een realistische doch levensgevaarlijke regio waant. Het bewandelbare gebied is extensief genoeg om enkele alternatieve reismethodes te rechtvaardigen. Jammer genoeg werd er voor een quick travel-methode geopteerd, terwijl ik liever de middeleeuwse paard-en-kar of bootjes had zien passeren.

Je waant je echt in een realistische doch levensgevaarlijke regio.

Dat regenbuien niet noodzakelijk slecht zijn, zal je wellicht appreciëren eenmaal je het gevaar van uitdroging hebt leren kennen. Je hebt namelijk een simpele maar efficiënte interface die je op de hoogte houdt van je honger- en dorstmeters. Daardoor ben je verplicht van het veilige pad af te wijken om bronnen op te zoeken en ook dieren opjagen behoort tot je dagelijkse bezigheden. Iedereen kan ook op eigen houtje beginnen met het ontwikkelen van aanvalswapens. Je kan bijvoorbeeld hout en rotsen verzamelen en in elkaar knutselen, maar een vast recept om in leven te blijven is er niet. De basismaterialen zijn voor iedereen toegankelijk, later zal er meer tijd over gaan vooraleer je een nieuwe upgrade in elkaar kan timmeren.

AI had beter gemoeten

Tot nu toe kwamen er louter realistische, echt-bestaande wezens aan bod, maar de Hyboriaanse wereld is ook de thuishaven van enkele mythische creaturen waaronder draken en ratelende skeletten. Die moet je allemaal doodmeppen en het is op dat vlak dat Conan Exiles een tikkeltje teleurstelt. De bewegingen die de AI op de mat legt zijn beperkt in variatie, zien er vaak raar uit en de algemene look ’n feel van de tegenstanders lijkt daardoor nergens op. Gelukkig beheers je zelf wel voldoende aanvals- en verdedigingsmogelijkheden om uitermate gestructureerde gevechten te onderhouden. Ontwijken behoort ook tot je arsenaal waardoor het een beetje als Dark Souls aanvoelt.

Je hoeft niet per sé exclusief tegen de vele inwoners van Hyboria te knokken, want op de officiële PvP-servers kan je het tegen andere spelers en clans opnemen. Dat bemoeilijkt het overleven natuurlijk, waardoor Funcom ook de rustigere PvE-servers aanbiedt. Ongeacht de keuze die je maakt zal je gaandeweg sterker worden door ervaringspunten bij elkaar te sprokkelen, want – zoals het hoort – voel je je in het begin heel erg kwetsbaar. Elk obstakel lijkt onoverkomelijk en de curve die het spel volgt qua moeilijkheid is best perfect te noemen. Hetzelfde kan overigens over de soundtrack worden gezegd en wat mij betreft oogt de game op pc ook bijzonder mooi. Enkel de physics kunnen beter, want met een jongedame omhoog springen zonder dat haar boezem beweegt … De mannen van Funcom zijn misschien de siliconen exemplaren gewend?

 

Releasedatum
08/05/2018
Beschikbaar voor
7,8
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Michael

Conan Exiles is een titel die het survival-genre waardig is. De wereld voelt als een echte dreiging aan, op PvP-servers voel je je sowieso al geen seconde veilig en de gevarieerde omgevingen, opponenten en onderlinge coherentie tussen die Hyboriaanse inwoners zelf is mooi om te aanschouwen. Grafisch stelt de game niet teleur, maar de physics zijn niet om over naar huis te schrijven. Niet alleen het ontbrekende van wiebelende borsten stoort, vooral de beperkte capaciteiten van je tegenstanders zal beginnen enerveren. Overall een toffe game en een mooie comeback van Funcom, al kan het zoals wel vaker bij de Finnen nog een tikkeltje beter.
  • Zeer mooie wereld
  • Gevarieerde omgevingen
  • Dag/nacht en weersvariabelen
  • Craft-systeem intuïtief te gebruiken
  • Zelf vecht je zeer goed ...
  • ... maar de AI nogal lomp
  • Physics hadden dus een pak beter gemoeten