We zijn fan van Company of Heroes 2. Je wilt niet weten hoeveel honderden uren we in de multiplayer doorbrachten. Een paar maand geleden werden die online slagvelden uitgebreid met Western Front Armies, deze keer krijgt de single player een standalone opvolger. Die heet Ardennes Assault en geeft die single player het soort twist dat op menig huwelijksfeest de heup van een overmoedige grootmoeder te veel werd. Dat je met de Geallieerde strijdkrachten (lees: de Yanks) speelt is niet echt wereldschokkend. Heel wat spelers proefden al van hun aparte basis-opzet en units in die Western Front Armies-uitbreiding. Nee, die twist zit in de structuur van de campagne en het management van de drie tot vier compagnieën die je daar doorheen stuurt.
Snelcursus
Misschien nog even kort samenvatten en in herhaling vallen over hoe een Company of Heroes-game werkt. De nadruk ligt hier niet op het uitbouwen van complexe basissen maar op het doordacht kiezen van upgrades die toelaten bepaalde units te rekruteren. Units die je in kleine groepjes tactisch rondmanoeuvreert. Infanteristen drukken zich overtuigend tegen alle mogelijke dekking aan, ploeteren met zichtbare moeite door modder en sneeuw, hoppen geloofwaardig over lage obstakels en bombarderen al even geloofwaardig de omgeving aan gort. Hier pomp je geen troepen uit kanonnenvoerfabrieken als waren het trailercaravans vol bronstige rednecks. Nee, voor deze units draag je zorg, kies je de juiste upgrades en zal zelfs de meest nonchalante speler zich de moeite getroosten om de voordelen van het occasionele micromanagement te benutten.
Een van de beste, meest tactische, grafisch indrukwekkende, technisch afgewerkte real-time strategiekicks ten zuiden van Total War en ten Westen van StarCraft.
Strategisch kader
Waar single player-campagnes in deze reeks altijd bestonden uit een klein dozijn opeenvolgende missies met daarin een mix van offensieve, defensieve en andere objectieven, doet Ardennes Assault het anders. Net zoals in de Total War-games krijg je een strategische overzichtskaart die het bewuste stuk van België in een veertigtal zones verdeelt. Jij staat aan het hoofd van drie heel verschillende Geallieerde compagnieën en verschuift die over die kaart. Bedoeling is uiteraard om elke zone Duitser-vrij te krijgen. Fritz zit lang niet in elke zone, maar kan zich wel ingraven, beroep doen op versterkingen of door jou van die versterkingen afgesneden worden. Wanneer je op Heinz botst schakelt de game over naar de real time gameplay en krijg je ofwel een missie ofwel een dynamisch scenario te spelen.
Behalve dat de missies veel meer volgens een gescripte structuur verlopen en daardoor allemaal sterker van elkaar verschillen, moeten de dynamische scenario’s in variatie niet onderdoen. Of toch in het begin niet. De game creëert immers in beide gevallen telkens andere optionele objectieven en – veel belangrijker - een vijandelijke oppositie waarvan de sterkte en samenstelling aangepast is naar het moment en de omstandigheden van de campagne. De beslissingen die je op de strategische kaart neemt hebben dus tastbaar effect op de real-time slagvelden. Die impact werkt echter in twee richtingen.
Tastbare impact
Je zal immers op elk slagveld ervaring opdoen. Troepen die objectieven halen en vijanden uitschakelen én in leven blijven, doen ervaring op. Die kan je na elke missie omruilen voor upgrades. Die upgrades zijn voor elke compagnie anders. Able Company zijn de airborne-troepen en moeten het vooral hebben van gecombineerde infanterie en listige drop-manoeuvres met behoorlijk wat luchtsteun. Baker Company kan beroep doen op het grootste pantserpark met upgrades die daarop aansluiten. Dog Company is sterk in support en kan rekenen op heel wat bevoorrading en bombardementen. Wie een speciale versie van de game koopt, kan de commando’s van Fox Company als een van zijn strijdkrachten selecteren. Terug naar die ervaring. Hoe sneller je een missie of scenario afwerkt en hoe meer secondaire objectieven je scoort, hoe meer punten je aan upgrades kan toewijzen.
Let op, je loopt ook verliezen op. Wil je die aanvullen dan komt dat uit dezelfde puntenpot waarmee je de upgrades betaalt. Achter een secondair objectief aan gaan kan soms de moeite niet zijn van de levens die het je kost. Bovendien betekent het aanvullen van je compagnie met groene rekruten dat het algemene ervaringsniveau ervan omlaag gaat. Soms zal je moeten afwegen of je met een compagnie op halve sterkte een missie of scenario instapt, met het risico op een gegeven moment door je versterkingen heen te zitten en in het slechtste geval je hele compagnie te verliezen. Dat kan. Geloof ons. Deze uitbreiding is zo’n game waar je halverwege de campagne al weet wat je – op het strategische én het tactische niveau - de volgende keer anders zal aanpakken.
100 % Company of Heroes
Die toevoeging van de strategische laag op de tactische en de wisselwerking tussen beide maakt Ardennes Assault tot een heel ander beestje dan we van een Company of Heroes single player gewend zijn. Het systeem werkt en het gewicht van je beslissingen, klein of groot geeft een meerwaarde aan de beleving. Dat je die beslissingen naast sterke prestaties en veel minder sterke prestaties de hele game meedraagt is nieuw en doet soms wat denken aan de recente XCOM: Enemy Unknown. De herspeelbaarheid van missies en scenario’s is echter licht overroepen. Na een tijdje heb je alle secondaire objectieven de revue wel zien passeren en weet je aan de vooraf altijd gekende Duitse sterkte in grote lijnen wel wat voor Duitse units en tegenstand je kan verwachten. Dat is de enige reden waarom deze Ardennes Assault geen 9 scoort en het doet ook niets af aan de variatie die verschillende campagneroutes brengen en de manieren waarop je elke compagnie bij elke nieuwe doorloop met andere upgrades een iets andere gameplaysaus kan geven.
Het is logisch dat deze review het vooral heeft over hoe deze standalone uitbreiding anders is, maar daarmee willen we de allerbelangrijkste kracht van deze game absoluut niet over het hoofd zien. Eenmaal op het real-time terrein is Company of Heroes 2: Ardennes Assault honderd procent Company of Heroes 2. Dat wil zeggen, een van de beste, meest tactische, grafisch indrukwekkende, technisch afgewerkte real-time strategiekicks ten zuiden van Total War en ten Westen van StarCraft.
