Civilization VI

9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Civilization VI

Onbeschaafd verslavend

wo 26/10/2016
Gereviewed door Raf
0 reacties

We zijn blij jullie te kunnen melden dat Civilization een van de weinige overgebleven zekerheden in de gamewereld is. Nummer VI brengt de zalig verslavende, soms frustrerende en altijd tijdrovende formule terug, gooit er een paar boeiende innovaties bovenop en zit op kruissnelheid om menig relatie/diploma/promotie te saboteren.

Tot u spreekt Hojo Tokimune, leider van de Japanse beschaving die ik hier ondanks pittige, brutale en in een geval schaamteloos achterbakse oppositie, naar een dominante toekomst probeer te sturen. Ik zit ondertussen in de Renaissance, maar omdat in Civilization iedereen zijn eigen geschiedenis schrijft, moet je dat vooral in termen van wetenschappelijke, culturele, politieke en militaire vorderingen zien. Vorderingen die mijn beschaving eeuwen en mij uren hebben gekost … en op het punt staan in een half dozijn luttele beurten uitgevaagd te worden. Die Griekse bitch en haar Azteekse bondgenoot hebben me net een verrassingsoorlog verklaard. Ik lig mijlenver voor als het over cultuur gaat, maar daarmee stop ik hun legers niet.

Beurt na beurt, na beurt …

In de spreekwoordelijke notendop is Civilization een strategische bouw-een-wereldrijk-game dat een turn-based (beurtelingse) gameplay volgt. Je kiest een beschaving aan de hand van het handvol unieke bonussen, units en kwaliteiten van zijn leider-figuur, en begint dan met een enkele nederzetting. Dat worden er al snel meer, terwijl beurt na beurt de eeuwen passeren, de wereldkaart minder onbekende zones gaat tellen, je investeert in wetenschappelijke en/of burgerlijke ontwikkeling … en je eten koud wordt/je partner zijn of haar tinder-profiel update.

Religie, militaire dominantie, culturele mijlpalen, politiek en staatsvormen, diplomatieke betrekkingen met andere beschavingen, een economie die dit alles ondersteunt, wetenschappelijke vooruitgang … Civilization is diep en Civilization VI breekt niet met die traditie. Of het dieper dan Civilization V (waar het meer van weg heeft dan het sciencefiction-intermezzo waar we ons tussen de twee hoofdstukken mee amuseerden), daar zijn we nog niet helemaal uit. We zijn ook steeds meer van oordeel dat het er eigenlijk niet toe doet. Verschilt het genoeg van de voorganger en vallen die verschillen positief uit om deze game aan de fans te kunnen aanraden? Absoluut. Blijft het een aanvankelijk steile uitdaging voor nieuwkomers? Ja, maar de beloning is groot jongens en meisjes … dat geupdate profiel van je binnenkort ex-partner niet meegerekend.

Stadsplanning

Een van de belangrijkste nieuwigheden – we richten ons nu even op de veteranen, nieuwkomers moeten eerst even mee door het diepe en komen verderop weer aan de beurt – is dat in navolging van de militaire units bij de voorganger, nu de steden unstacked zijn. Dat betekent dat nagenoeg elke add-on van je stad een tegel vereist. En niet zomaar welke tegel: de plaatsing van bijna elk type stadstegel (steenmijn, landbouwgrond, universiteitscampus, etc) bepaalt hoe efficiënt die is. Stadsplanning heeft daardoor een immense impact op je research en ontwikkeling. Tegelijkertijd haalt het dat repetitieve van alsmaar dezelfde stadsupgrades en grondstof-tegels te bouwen, eruit. Met een handvol (toegegeven, je moet grote handen hebben) goed uitgebouwde steden, is dat “en hier hebben we plaats, dus droppen we nog maar eens een …” grotendeels overbodig geworden.

Daarbij komt ook een interessante beperking, want je kan wel wat uitwaaieren van je stadscentrum, maar op de duur (buiten een straal van 3 of vier tegels) houdt het op. Je kan met andere woorden niet elke stad van elke upgrade of uitbouw voorzien. Net zo belangrijk als hoe je die stad en haar diverse tegels neerlegt is waar je die neerlegt. Z’on universiteitscampus doet het bijvoorbeeld onvoorstelbaar beter wanneer die tegen bergen aanschurkt. Het terrein weegt daarmee meer dan ooit door op de gameplay. Een stad vlak naast een andere bouwen, is daarmee niet altijd een goeie of efficiënte oplossing. En zelfs Wonders moeten op de juiste plaats neergezet worden. Een piramide hoort in de woestijn. Stonehenge op grasland. Gelukkig volgen de telkens ter plekke gegenereerde landkaarten geen al te streng of logisch systeem, dus eenmaal je rijk een groter terrein beslaat, vind je altijd wel een geschikt plekje binnen een van je grondgebieden.

Tijdverspilling vs. tijdsinvestering

Civilization VI laat je tien savegames opslaan. Het is niet altijd even duidelijk (en dat hoort zo) wanneer je best een moment in de geschiedenis van je beschaving vastlegt. Het is immers niet duidelijk wanneer je een koers uitzette die uiteindelijk, zoveel beurten (en misschien uren) later, je de eindoverwinning zou kosten. Dat hoort erbij. Bij veteranen zal het sneller gaan, maar nieuwkomers moeten bereid zijn om bij hun vierde poging en zoveel uur diep in hun beschaving, toch weer dat groeiende gevoel te ervaren dat hen doet twijfelen tussen doorzetten of “beter nu opnieuw beginnen om dat daar anders te doen en die beslissing anders te nemen”. Zelfs mét die handige adviseur en Civilization-encyclopedie. De kracht van Civilization en gelukkig ook van deze Civilization VI is dat al die uren die je in een gefaalde poging hebt geïnvesteerd, te vermakelijk zijn om als verloren te beschouwen. Een uiteindelijk falen zie je hier eerder als een aangenaam leerproces.

De verslavingsgraad ligt opnieuw hoog. 

Diplomatie werkt, soms.

Want de verslavingsgraad ligt opnieuw hoog. Aanvankelijk heb je maar een paar nederzettingen en units die productie-, research- of manoeuvreorders van je verwachten. Dan vliegen de beurten voorbij. Je verkent de map waar het terrein, de grondstoffen en de locatie van vijanden en andere beschavingen telkens weer anders is. Je bedenkt een algemene politiek en krijgt met elke doorloop weer wat meer voeling voor de leiders van concurrerende civilisaties. Zo weet je min of meer wat je ervan kan verwachten, met wie en hoe je op een bepaalde manier moet omspringen.

Waar je voor moet oppassen en wat hen wel onvoorspelbaar houdt – en dat is meteen een van de andere nieuwigheden in deze nummer VI – is dat elk van die leiders er een met elke game weer andere geheime agenda op nahoudt. Er zijn manieren om daar achter te komen (en sommige beschavingen zijn daar van nature beter in dan andere), maar die onbekende factor houdt het absoluut boeiend. Ook al kan dat ‘boeiende’ je een klap toebrengen waar je moeilijk of niet meer bovenop komt. Soms voelt het alsof bondgenoten onrealistisch snel in vijanden veranderen en omgekeerd, maar weet dan dat er in game-tijd soms een eeuw overheen gaat. Vergelijk dat dan met de relatie tussen Oost en West in de laatste 80 jaar …. Civilization VI heeft nog steeds niet de diplomatieke diepgang van een Europa Universalis, maar willen we dat wel?

Hou het beschaafd

De opsplitsing van een technologische en een ‘civiele’ ontwikkelingsstructuur moet het makkelijker maken om een culturele overwinning te scoren. Zelfs tegen opponenten die alles op het militaire gooien. Vooralsnog moeten we zeggen dat dit klopt, al is er soms wat geluk mee gemoeid. Zo kan de nabijheid van andere ‘prooien’ je geografische ligging ten opzichte van zo’n agressieve beschaving, zeker in het begin het verschil maken. De manier waarop je technologische en civiele progressie kan ‘boosten’ met relevante acties op het terrein, is volgens ons samen met dat unstacken van de steden wat Civilization VI echt doet schitteren. De visuele stijl, die eerder cartoonesk en karikaturaal oogt, stoort ons niet en we maken ons sterk dat wie dat wel stoort, er na een paar uur vlot doorheen kijkt. 

Blijft over een opnieuw extreem verslavende, tot in de puntjes verzorgde Civilization-game. Soms raak je gefrustreerd, andere keren merk je dat je als een zombie door beurten zit te klikken en bij een zoveelste game speel je de beginfase als een geroutineerde schaker met kleine tweaks aan een beproefde opening, … maar van de muziek tot de AI, de humor tot de diepgang, de vaste stramienen tot de wispelturigheid van elke nieuwe geschiedenis: Civilization VI is een topper en een waardige zoveelste in een grote en grootse reeks. En misschien nog belangrijker: een hoofdstuk met innovaties die we hoe langer hoe minder geneigd zijn om op te geven in een volgend.

Releasedatum
21/10/2016
9,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Raf

Civilization VI is opnieuw een ijzersterk hoofdstuk in een grote en grootse reeks. De nieuwigheden wegen zwaar genoeg door om de ervaring voor veteranen anders te maken, zonder dat al te veel aan de beproefde formule geraakt wordt. Gebeurt dat raken toch, dan komt dat de gameplay ten goede. Topper!
  • Knappe innovaties op vertrouwde formule
  • Diep en breed
  • Opnieuw gestoord herspeelbaar
  • Grafisch stijltje vraagt gewenning
  • Uiteindelijk belonende maar aanvankelijk steile leercurve voor nieuwkomers