Castlevania Requiem: Symphony of the Night & Rondo of Blood

5,0
Reviewscore


Castlevania Requiem: Symphony of the Night & Rondo of Blood

"Castlevania Requiem is schandalig en Konami zijn bloedzuigers"

ma 03/12/2018
Gereviewed door Niels
2 reacties

Een stukje gaming history – die noemer is de Castlevania reeks ongetwijfeld waardig. Met zelfs een redelijk populaire Netflix-reeks is deze IP vandaag de dag allesbehalve vergeten. Konami zelf is evenmin het succes ervan uit het oog verloren en pakte onlangs uit met Castlevania Requiem: Symphony of the Night & Rondo of Blood. Zoals de naam al doet vermoeden is dit jammer genoeg geen gloednieuwe titel, maar gelukkig genoeg wel een heropleving van twee bekende (of misschien zelfs dé bekendste) titels uit de reeks. En dat kunnen we alleen maar toejuichen... right? R-r-right, guys?

Waarom wel?

Levende legenden

Deze reden ligt misschien voor de hand: het zijn gewoon twee fucking goeie games. Rondo of Blood is als oudere broer iets ruwer en uitdagender, terwijl Symphony of the Night verfijnder en diepgaander aanvoelt. Die laatste heeft de tand des tijds trouwens prima doorstaan en weet zeker op te boksen tegen recent titels uit hetzelfde genre. Het feit dat het Metroidvania-genre überhaupt (deels) de naam van Castlevania draagt, is voornamelijk te wijten aan de prestaties van Symphony of the Night.

Doordat beide games stokoud zijn, zit de kans er dik in dat velen onder ons de kans nog niet hebben gehad om ze te spelen. Daarom is dit het ideale moment om deze twee levende legenden in huis te halen, mocht je die nog niet in je bezit hebben.

Een zeldzame parel

Symphony of the Night ligt zoals gezegd deels aan de oorsprong van een volledig genre. Dat zegt op zich al genoeg, maar voor de onwetenden onder ons zet ik graag nog alles eens op een rijtje: skills en leveling, non-lineaire level design, audivisueel revolutionair voor haar tijd, een uitgekiend equipment systeem – het zijn allemaal zaken die nu misschien vanzelfsprekend lijken, maar ten tijde van het origineel was dit een ongezien totaalpakket. Zo indrukwekkend in feite dat het zelfs vandaag nog steeds enorm plezant is om te spelen en verrassend verslavend is.

Vergis je echter niet (ook al heb ik je wellicht op het verkeerde been gezet): de titel van deze paragraaf slaat eigenlijk op Rondo of Blood. Misschien iets minder bekend dan Symphony of the Night en wel om volgende reden: deze game verscheen origineel uitsluitend in Japan. Fysieke kopieën van het origineel zijn extreem zeldzaam dus naast de ouderdom is het ook om deze reden heel waarschijnlijk dat je Rondo of Blood nog nooit in je handen hebt gehad. Tijd om daar verandering in te brengen!

Waarom niet?

Uitgemolken, uitgezogen

Nog even herhalen: Rondo of Blood en Symphony of the Night zijn fucking nice. Maar echt hé. Bon, dat gezegd zijnde: Castlevania Requiem is schandalig en Konami zijn bloedzuigers.

In tijden waar remasters hoogtij vieren (ik denk bijvoorbeeld aan Spyro Reignited waar ik afgelopen week mijn jeugd mee heb herbeleefd) en zelfs eeuwige concurrent Capcom kwalitatieve remasters uitbrengt, is Konami te leeg om nog maar de minste moeite in deze titel te steken.

Persoonlijk ben ik grote fan van pixel art, en Requiem zit daar tjokvol van, maar niet om de juiste redenen. Konami was gewoon te lui om de minste verandering of optimalisatie aan te brengen. De aspect ratio van de originele versies wordt behouden (iets wat niet per se slecht is) met als gevolg dat hedendaagse monitors een stuk ‘zwarte band’ rond het speelscherm zouden krijgen. De oplossing van Konami? Een vijftal spuuglelijke, ongeïnspireerde, statische achtergronden maken die dan nog niet eens de volledige achtergrond dekken. Bekijk de screenshots eens, je zal meteen door hebben wat ik bedoel.

Andere remasters zorgen voor audiovisuele polish, gemoderniseerde menu’s en vaak zelfs nieuwe challenges, trophies of unlockables als eerbetoon aan het origineel en uiteraard de fans. Castlevania Requiem komt met he-le-maal niets nieuws op de proppen. Getuigt van weinig respect langs Konami’s kant en bovendien toont het perfect aan waar ze écht op uit zijn: onze laatste shekels uit onze zakken schudden.

In 2007 kwam bovendien al  Castlevania: the Dracula X Chronicles uit, een remaster van Rondo of Blood met Symphony of the Night én Akumajyo Dracula Peke als unlockables. Dat maakt het des te beschamender dat in Requiem nog steeds geen nieuwe of opgeblonken features zitten. We vragen geen volledige overhaul van de games, gewoon dat deze belangrijke titels en de fans het respect krijgen dat ze verdienen. Zelfs een aparte oplijsting van de artwork of soundtrack was te veel gevraagd. Het énige lichtpuntje is dat sommige geluiden nu via de Dual Shock 4 controller speaker gaan, wat een verrassend plezierig effect creëert. Maar daarmee is alles gezegd. Shame, shame, shame.

 

5,0
Reviewscore


Conclusie van Niels

Als je jezelf oprecht een fan van videogames wil noemen, dan ben je het jezelf verschuldigd om ooit Symphony of the Night te spelen. Ook Rondo of Blood is een bijzondere ervaring als witte raaf in het Westen. Los van het feit dat Konami heel scummy geld probeert te persen uit deze absolute toppers en teert op haar voorbije successen, bevat Requiem wel nog steeds historische mijlpalen uit de gaming geschiedenis die je vandaag maar moeilijk kan bemachtigen. Dus, kort samengevat: Castlevania Requiem is ongetwijfeld de moeite om in huis te halen als je Rondo en Symphony nog niet hebt gespeeld. Tegelijkertijd voel ik plaatsvervangende schaamte omwille van het gebrek aan passie en effort dat in Requiem is gekropen. Foei, Konami.
  • Perfecte kans om de zeldzame Rondo of Blood eens te spelen
  • Castlevania is met goede reden één van de beste reeksen in de geschiedenis van videogames
  • Symphony of the Night heeft de tand des tijds doorstaan en getuigt zowel audiovisueel als qua gameplay nog steeds van grote klasse
  • Wel speciaal om de animatiereeks (op Netflix) en deze games tegelijkertijd door te nemen
  • Compleet gebrek aan moeite van Konami
  • Geen trophies/challenges/unlockables
  • Geen artwork of soundtracks apart
  • Kwam al in 2007 uit voor PSP onder de naam Castlevania: the Dracula X Chronicles
  • Afgrijselijke ‘achtergronden’
  • Pure cashgrab

2reacties

Grotendeels akkoord vanwege het gebrek aan unlockables, artwork etc. MAAR je hebt je huiswerk niet goed gemaakt (of het spel zelfs niet gespeeld, kan ook). Er zijn wel degelijk trophies voor dit spel op PS4. Zelfs een platinum als je goed genoeg bent.

Rating:0

Hey X-Vision, foutje langs mijn kant. Ik bedoelde met 'trophies' meer iets in lijn met unlockables of in-game trofeeën/rewards, niet de PS4 trophies zelf. Beetje ongelukkig verwoord, whoops.

Rating:0