The Book of Unwritten Tales 2 (Switch)

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

The Book of Unwritten Tales 2 (Switch)

"Een ideale game voor de Nintendo Switch!"

ma 04/02/2019
Gereviewed door Marjolein
0 reacties

Het point-and-click spel The Book of Unwritten Tales scoorde op alle vlakken. Zowel gameplay, verhaal, geluid als visuals waren een schot in de roos. In het vervolg The Book of Unwritten Tales 2 ga je weer op avontuur in de grappige fantasiewereld van Avantasia met de roze haarbal Critter, Ivo de Elvenprinses, Wilbur de kabouter en Nate de zelfingenomen mens. Een ideale game voor de Nintendo Switch!

In feite bestaat de game al een hele tijd en kwam dusdanig uit op een handvol consoles: op pc, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One en Wii U. Op het eind van dat rijtje is het nu de beurt aan de Nintendo Switch.

Bomvol referenties

Het spel begint met Nate die door de lucht valt met puin rondom hem. Daarna volgt een korte tutorial in de vorm van een parodie op de intro van Game of Thrones. Origineel, en de toon is meteen gezet.

Enkele jaren na het verslaan van de heks Mortroga kijken we hoe het onze protagonisten vergaan is sinds ze zijn opgesplitst. In de Elfburrow is Ivo weer thuis, waar haar moeder haar opsluit in haar kamer omdat ze haar dochter wilt uithuwelijken aan een elvenprins. Ivo wilt hier uiteraard niets van weten. Ook de andere personages hebben hun eigen problemen. Wilbur worstelt om kinderen magie aan te leren nu hij lesgeeft als magïer en Nate en Critter zijn gesnapt door een bounty hunter en overgeleverd aan de Rode Piraat. Het voorspelt allemaal weinig goeds, zeker als ook nog eens blijkt dat er in Seaside een bizarre epidemie is uitgebroken.

De game zit bomvol referenties naar bekende series en games.

Op het eerste zicht lijken de setting, de personages en het verhaal een lui samenraapsel van typische fantasy elementen: elven, tovenaars, druïden, etc. Kortom, dingen die we al tig keer de revue hebben zien passeren. Maar The Book of Unwritten Tales weet dit maar al te goed, en steekt hier continu de draak mee. Het is deze humor die de game zo innemend maakt.

De game zit bomvol referenties naar bekende series en games, waaronder Minecraft, The Lord of The Rings en Harry Potter. Het spel neemt zich dus niet te serieus en is zeer zelfbewust, bijvoorbeeld wanneer er wordt gelachen met gaming mechanics zoals fetch quests. Zelfs de releasetrailer spot met microtransacties en ‘always online’, en andere gimmicks die in meer en meer moderne games te vinden zijn. De dialogen zijn grappig en gevat en komen goed tot uiting dankzij het uitstekende stemmenwerk.

Maar het verhaal zelf is niet gewoon al grappen en grollen wat de klok slaat. Er zijn serieuze momenten, en het verhaal leid je door een aantal plotwendingen. Personages hebben hun eigen obstakels te overwinnen en groeien hierdoor. Nadat de groep weer vervolledigd is, kan je wisselen tussen personages die elk hun unieke eigenschappen en vaardigheden aanwenden om puzzels op te lossen.

Puzzelen maar

Zoals gezegd is The Book of Unwritten Tales 2 een point-and-click game. Of dat geldt tenminste voor de pc-versie. Op de console betekent dit dat je beweegt door een omgeving waarin je allerlei voorwerpen vindt die je kan bestuderen. Vervolgens moet je zelf uitvinden welke voorwerpen je nodig hebt en ze op de juiste plaats gebruiken om tot de oplossing te komen.

De besturing die is… wel, nogal onhandig.

Soms kan je niet verder tot je met de juiste personen hebt gepraat, en vaak moet je zelfs meerdere keren hetzelfde voorwerp bekijken of dezelfde persoon aanspreken. Op zich zijn het allemaal logische puzzels en de moeilijkheidsgraad ligt mooi pal middenin ‘pfft dit doet een peuter met de handen vastgebonden en de ogen dicht’ en ‘oh mijn god dit is de Dark Souls van puzzelgames’.

Traag, lomp en onprecies

Een point-and-click spel moet het natuurlijk hebben van de besturing en die is… wel, nogal onhandig. Zo maakt je personage soms wat rare bewegingen als je een andere kant uit wilt, zoals een bocht veel te groot nemen om te draaien, wat alles een stuk trager maakt. Ook valt het voor dat je personages een lichtjes verkeerde richting uitgaan, bijvoorbeeld naar linksboven terwijl je toch wel echt de joystick loodrecht naar boven hebt geduwd. Driften komt ook regelmatig voor, met andere woorden, dat je blijft lopen terwijl je de stick allang hebt losgelaten.

Als je de x-knop indrukt, zie je alle interessante dingen in de scène waarmee je een interactie kan aangaan. Met de rechterstick kan je dan scrollen tussen de verschillende opties. Om de scène te verlaten, moet je echter altijd naar de rand van het scherm manoevreren, dus je personage manueel bewegen is helaas onvermijdbaar. Het voelt vaak traag, lomp en onprecies aan. Alles op het scherm ontdekken door de x-knop te gebruiken in plaats van zelf naar voorwerpen te stappen is dus aan te raden.

 

Releasedatum
20/02/2015
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Marjolein

The Book of Unwritten Tales 2 is een interessant avontuur doorheen de fantasiewereld Avantasia dankzij de zelfbewuste humor, vele referenties en amusante personages. De besturing is soms stroef en niet echt precies, maar dat is grotendeels op te lossen door de x-knop te gebruiken om individueel de points of interest te bekijken/gebruiken.
  • Interessant verhaal
  • Amusante personages met gevatte dialogen
  • Zelfbewuste humor vol leuke referenties
  • Logische puzzels
  • Besturing is vrij lomp