Battletoads

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Battletoads

Ontwikkelaar Rare's Battletoads, dat in 1991 voor het eerst verscheen op de originele NES, stond bekend om zijn hoge moeilijkheidsgraad, maar ook wel om de ontzettend leuke gameplay. Daarna verschenen er nog enkele sequels, maar na 1994 was het game over. Daardoor kreeg deze titel doorheen de jaren een cultstatus. Nu, 26 jaar later, haalt Microsoft Game Studios onze drie geliefde padden opnieuw boven water. Hopelijk kwaken ze nog even vrolijk als vroeger, want dat is toch wat padden doen? Toch?

Waarom wel? 

De nodige dosis zelfkritiek 

Hoe begin je aan een game die 26 jaar onder het stof gelegen heeft? Juist! Met een grote dosis zelfkritiek en –besef. Want je start de game wanneer de toads ontdekken dat ze 26 jaar in een isolement hebben gezeten en daar in hun waan van bekendheid hebben geleefd. Wanneer ze buitenkomen, vraagt de wereld zich luidop af wie deze drie figuren zijn en waarom ze denken dat ze superhelden zijn.

Na wat saaie jobs gedaan te hebben, rolt het trio in hun oude gewoontes en trekken ze opnieuw op pad met de Dark Queen. Dit zet meteen ook de toon van de hele game, want die is overladen met spitsvondige humor. Akkoord, de ene mop is al wat beter dan de andere, maar Battletoads zou niet onder doen voor tekenfilms die op dit moment 24/7 gedraaid worden op Cartoon Network.

En dat geldt niet alleen voor de humor, want ook de grafische stijl is erg knap! De kleuren spatten van je scherm en zeker de tussenscènes verdienen een dikke pluim. Net zoals de stevige gitaarsoundtrack en het stemmenwerk trouwens.

Variatie troef

Als je Battletoads in een hokje zou moeten duwen, dan zou dat in eerste instantie zeker in het brawler-vakje zijn. En niet onterecht, want zowat 60% van de tijd maak je gehakt van je tegenstanders door imposante combo’s uit je knoppen te rammen. Leuk voor de variatie in gameplay is dat elk van de drie toads hun eigen vechtstijl heeft.

Zitz is degene die het moet hebben van zijn snelle aanvallen. Pimple is de tank van dienst en heeft een arsenaal van tragere maar krachtigere aanvallen. Tot slot is er Rash die een mix is van zijn beide kompanen. Elk van deze toads heeft een speciale aanval, maar ook een eigen standaard aanval en een aanval die je vijanden de lucht in katapulteert.

Door deze aanvalstypes te combineren kan je de meest waanzinnige combo’s uit je knoppen rammen. En dan hebben de vijanden én eindbazen meestal geen schijn van kans in deze georganiseerde chaos.

Meer dan een brawler

Naast het brawlergedeelte zitten er ook nog allerlei minigames verwerkt in Battletoads. Dit zorgt voor de nodige afwisseling in de anders nogal rechtlijnige combat. Zo kom je in de standaard levels in het begin enkele minigames tegen waarin je een stroomstraal de juiste richting uit moet sturen of je doorheen een beveiligingssysteem moet hacken om deuren te openen.

Dit zijn kleine amusante tussendoortjes, maar er zijn ook totaal andere gameplay elementen die aan de beurt komen. Zo heb je erg leuke twin-stick space shooter levels en heuse platforming levels waarin er geen grammetje geweld aan te pas komt.

De leukste passage vond ik dan weer het level waarin de drie protagonisten in een slee moeten zien te ontsnappen aan een groot monster. Doordat er verschillende ondergronden zijn, moet je op het juiste moment de knop indrukken die overeenkomt met het bijhorende type ondergrond. Dit vergt niet alleen een ontzetten goede timing, maar ook stalen zenuwen.

Waarom niet? 

Geen online multiplayer

Een belangrijk aspect waarover ik het nog niet gehad heb, is dat je de game met 2 vrienden kan spelen. Dit is zeker geen verplichting. Als je in je eentje speelt, kan je te allen tijde switchen van toad, zodat je de actie vloeiend houdt. Wanneer je toch in co-op speelt, gaat het spelplezier exponentieel de hoogte in en krijg je een waanzinnige chaos op je scherm getoverd.

En daar wringt meteen ook het schoentje. Battletoads beschikt niet over een online multiplayer. En dat is toch wel een dik minpunt voor een brawler die de een focus legt op het samen spelen anno 2020.

Kort maar krachtig

Een ander dit minpunt is dat de game erg kort is. Akkoord, voor 19,99 euro hoef je geen grote verwachtingen te hebben, maar na iets minder dan 3 uur versloeg ik de eindbaas en zag ik de eindcredits over mijn scherm rollen. Je kunt ervoor kiezen om de game, of verschillende levels, opnieuw te spelen op een hogere moeilijkheidsgraad. Of je kunt opnieuw starten om alle collectibles en uitdagingen te voltooien. Maar een echt hoge herspeelwaarde heeft Battletoads jammer genoeg niet.

 
Releasedatum
01/02/2019
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van KevinB

Battletoads heeft mij ontzettend aangenaam verrast. De drie toads hebben hun eigen karakteristieke persoonlijkheid die mooi wordt vertaald naar de gameplay. Elke pad heeft zijn eigen vechtstijl en dat is leuk om spelen. Zeker met 2 vrienden op de bank. Jammer genoeg is de pret van korte duur, want na 3 uur gamen zag ik de eindcredits al over mijn scherm rollen. Ook de weinige variatie in tegenstanders maakt de game bij momenten erg repetitief. Maar dat wordt dan weer goedgemaakt met het onderhoudende verhaal, typerende onderbroekenhumor met het nodige zelfbesef en prachtige grafische stijl. Voor 19,99 euro is Battletoads zeker een aanrader van wie houdt van een goede brawler. Oja, en als je een Xbox Gamepass hebt, is de game trouwens inbegrepen in je abonnement.

  • Prachtige stijl
  • Heerlijke brawler
  • Coöp gameplay
  • Humor
  • Variatie in gameplay
  • Geen online multiplayer
  • Korte spelduur
  • Weinig replayability

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments