The Banner Saga 3

9,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

The Banner Saga 3

Een hoogtepunt voor het RPG-genre

vr 27/07/2018
Gereviewed door Lazlo
0 reacties

Geen fancy intro hier. Enkel een oproep. Heb je de vorige The Banner Saga-titels gespeeld, dan moet je deze game stante pede in huis halen. Meer zelfs: heb je nog nooit een game in de reeks gespeeld, maar hou je van intrigerende RPG’s met turn-based combat? Dan is het nu het moment waarop je deze reeks in huis moet halen. Niet alleen deel drie. Nee, de hele reeks! En ja, met 'moet’ bedoel ik écht moet.

The Banner Saga 3 doet exact wat je ervan verwacht: meer van hetzelfde bieden, en toch voldoende veranderingen toevoegen om een beduidend gevoel van variatie op te wekken.

Fans van de reeks weten het al: deze game speel je voornamelijk voor het verhaal. Niet dat dat het enige noemenswaardige is aan deze titel, want in tegenstelling tot veel andere story-focussed games dezer dagen, doet ontwikkelaar Stoic haar uiterste best om de gameplay zo goed mogelijk uit te werken. Maar zoals in de vorige twee delen neemt het verhaal het voorfront voor zijn rekening.

Naadloze overgang

Het verhaal pikt de draad op waar je het achterliet. De karavaan van je hoofdpersonage (Rook of Alette, afhankelijk van de keuzes die je in deel 1 maakte) heeft Arberrang eindelijk bereikt en wordt meteen face-first in de lokale politiek gegooid met de achterbakse diplomaat Rugga en de regerende koning Meinolf op het voorfront. En dat terwijl een horde aan Dredge de stad ook als laatste schuilplaats wil claimen voor de Darkness hen inhaalt.

Onze eenarmige vriend Iver zit dan weer nekdiep in die Darkness die de karavaan al vanaf deel één op de hielen zit, in de hoop samen met Eyvind, Juno en een leger aan huurlingen een oplossing te vinden voor het nakende einde van de wereld zoals we ze kennen.

Ander spelritme

Waar de voorbije twee games zich focusten op de reis doorheen een onrustig land, krijgt deze laatste titel in de trilogie een lichtjes andere toets. Met je karavaan zit je werkelijk aan het einde van je reis en zal alles wat er gebeurt zich voltrekken in en rond de stadsgrenzen van het immense Arberrang. Een klein, maar heerlijk merkbaar verschil wat de pacing ook een geheel andere draai geeft.

Met het gezelschap dat de wereld tracht te redden, kom je dan weer op enkele bekende plaatsen die… niet bepaald herkenbaar meer zijn. Er is in ieder geval nog leven na de duisternis, maar dat ziet er een pak minder aantrekkelijk uit dan het leven dat de protagonisten van deze titel willen redden.

Vechten in waves

Die nieuwe dynamiek zorgt ook voor een verschuiving in de gameplay. Doordat je steeds snel moet reageren op de voortdurend aandravende problemen, heb je geen tijd meer om je troepen te trainen. Wel zal je vaker de kans krijgen om nieuwe items te vergaren die je sterken voor de problemen die je later nog zal moeten bestrijden.

Die items kan je verkrijgen dankzij het nieuwe wave-systeem. Hierin krijg je in bepaalde gevechten een keuze voorgeschoteld nadat je alle vijanden wist uit te schakelen: ofwel probeer je ook een volgende golf aan tegenstanders een kopje kleiner te maken, of je kiest ervoor om te vluchten. Wie de volgende wave bevecht, krijgt een eindbaas voorgeschoteld die, eens uitgeschakeld, een stevige beloning in de vorm van een item achterlaat.

Bij aanvang introduceert de game weer een reeks nieuwe speelbare personages met een eigen skillset. Die vormen natuurlijk ook weer hun impact op het spelverloop. Verder zijn er een reeks nieuwe vaardigheden die je aan je gekende crewleden kan toekennen. Met andere woorden voegt Stoic voldoende vernieuwing toe om de turn-based gevechten op het grid voor een derde keer op rij boeiend te houden. Tel daar de resem nieuwe vijanden bij op, en je weet dat je weer enkele uren verrassende en uitdagende gameplay voor de boeg hebt.

Leesvoer

Dat allemaal om maar te zeggen dat deze game meer is dan een goed verhaal. Maar zoals gezegd: de verhaallijn, daar is het hem om te doen. Hopelijk zit je er niet mee in weer een hoop te lezen, want quasi 90% van de storytelling gebeurt aan de hand van tekst pop-ups en dialogen zonder ingesproken lijnen. Laat dat je zeker niet tegenhouden deze game aan te vangen. Akkoord, het is veel leeswerk, maar eens je in het verhaal zit, vliegen de zinnen in een razende vaart over je netvlies heen. Je zou bijna spijt hebben dat er zo veel combat in de game zit.

Ook deze keer is het verhaal van de game geen statisch gegeven. Meer dan eens moet je een hartverscheurende keuze tussen kwaad en erger maken, en jouw beslissingen hebben weer een serieuze impact op het spelverloop. Personages waar je al uren spelplezier mee beleeft hebt kunnen in één klap helemaal uit het verhaal geschreven worden door één van jouw keuzes.

Een echte role playing-ervaring

Fijn is dat de game zulke sterk uitgewerkte personages heeft, dat het niet al te moeilijk is je in de gedachtengang van je protagonisten te verdiepen. Zoals het een ware RPG betaamt, waan ik mezelf vaak in de rol van het personage dat ik controleer, en durf ik beslissingen te nemen die bij het personage passen, maar waar ik als persoon zelf niet noodzakelijk achter zou staan. Als je het mij vraagt is dat het teken van een écht goede RPG.

Deze trilogie is werkelijk een prachtige verwezenlijking.

Op audiovisueel vlak is het spel consistent en in lijn met zijn voorgangers, zelfs met de drastisch nieuwe visuals die de Darkness met zich meebrengt. Stoic creëerde werkelijk een visueel herkenbare stijl die je van ver herkent, en het is allemaal nog eens een genot voor het oog ook!

Misschien nog machtiger is de soundtrack van de game, die niet alleen op de sfeer van de verschillende situaties die je tegenkomt inspeelt, maar die ook nog eens op maat van de storytelling geschreven werd. Ik weet niet hoe de componist het doet, maar wanneer ik de hopen tekst die de game naar je gooit aan het lezen bent, verandert de toon van de muziek steeds op exact het juiste moment. Als er een plottwist onthuld wordt halverwege een alinea, kan je erop aan dat de muziek die onthulling 'tum-tum-tuuum’-gewijs op het gepaste moment onthult. Een prachtige verwezenlijking, als je het mij vraagt.

Een prachtige verwezenlijking

En dat kan ik nu ook werkelijk over de hele The Banner Saga-serie zeggen. Deze trilogie is werkelijk een prachtige verwezenlijking. Stoic is consistent gebleven in de toon en aard van de serie, zonder in herhaling te vallen. Het verhaal behoort zonder twijfel tot de absolute top van het RPG-genre, en de audiovisuele presentatie is over de hele reeks heen ge-wel-dig. Deze trilogie is werkelijk een hoogtepunt voor het genre.

 

Releasedatum
24/07/2018
9,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Lazlo

Ik ben ermee begonnen, en ik ga ermee eindigen ook: je moet deze reeks gespeeld hebben als je een fan bent van story-focussed RPG’s. The Banner Saga 3 is een waardig slot voor wat over de hele lijn een knappe prestatie is gebleken. Stoic verrovert in mijn ogen met deze trilogie een plaatsje tussen de groten der aarde, als het op RPG-development aankomt. Haal hem in huis, je zal het je niet beklagen!
  • Genot voor het oog én het oor
  • IJzersterk verhaal met impactvolle beslissingen
  • Weer voldoende toevoegingen om combat boeiend te houden
  • Nu kan je eindelijk de trilogie in één ruk doorspelen
  • Niet meer kunnen uitkijken naar een nieuw deel in The Banner Saga