Avengers: Endgame

6,0
Reviewscore


Avengers: Endgame

Filmreview

wo 24/04/2019
Gereviewed door Ronald
10 reacties

Juicht, want de Lawrence of Arabia der superheldenfilms is in de cinema! Is Avengers: Endgame zijn cinematicket - en zijn kijkduur van drie fucking uur - waard?

Ze staan op de affiche als Iron Man, Captain Marvel, Hawkeye en Captain America. Maar we kennen ze ook gewoon als Tony, Carol, Clint en Steve. Dat is namelijk de manier waarop ze elkaar kennen: in het Marvelverse - al zo'n vijftig jaar in de strips, het afgelopen decennium ook op het witte doek - tutoyeren de superhelden elkaar, want voor zij die spandex en ijzer dragen is de persoon àchter het masker en de superkrachten belangrijker. De hele Avengers-cyclus draagt daardoor zo'n behaaglijk 'Onze vrienden'-gevoel in zich mee. Alleen zul je nu, met het zeer gevoeglijk getitelde Avengers: Endgame, van een paar van die maatjes afscheid moeten nemen.

Avengers: Endgame is meer dan een grootse superheldenfilm. Het is een popcultureel ijkmoment. Het slotakkoord van het meest verheven experiment uit de geschiedenis van de blockbustercinema.

Lange geschiedenis

Sinds 2008, met Iron Man, bokste Marvel Studios een Marvel Cinematic Universe in elkaar, waarin naar voorbeeld van de strips de ene superheld geregeld een bezoekje brengt in de andere zijn films. Maar er is meer: eveneens sinds die eerste Iron Man werd er op een subtiele manier doorheen 22 opeenvolgende prenten - vooral in post-credits-scenes aan het einde van alle films, met af en toe een voorlopig orgelpunt in de drie eerdere Avengers en Captain America: Civil War - een omstandige raamvertelling opgebouwd. Centraal daarin stond booswicht Thanos (Josh Brolin), een intergalactische bruut die vijf kosmische stenen probeerde te verzamelen in de zogeheten Infinity Gauntlet, waarmee hij uiteindelijk - ondanks de verbeten strijd die alle Marvelhelden tegen hem hadden gevoerd - aan het slot van Avengers: Infinity War (2017) met één magische vingerknip de helft van alle levende wezens in het heelal - waaronder dus ook een fors deel van de superhelden die nog een ultieme charge tegen hem hadden ingezet - wegvaagde.

Ander soort superheldenfilm

In Endgame is het nu aan de overlevende Avengers (plus een klein zootje overblijvend ongeregeld, én de opnieuw zwaar kont schoppende Captain Marvel) om - euh - de klok terug te draaien. Hoé ze dat doen mag je deze keer eens helemaal zelf uitvissen: ik begin niet eens aan een poging om de plot van Endgame te duiden. Niet alleen omdat ik van filmhuis Disney de film alleen maar op voorhand mocht zien op voorwaarde van absolute geheimhouding over plotwendingen, maar ook omdat het gewoon onbegonnen werk is: daarvoor legt het verhaal iets te grillige paden af. Maar ik kan je wel vertellen dat je tijdens de eerste helft van Endgame een heel ander soort film krijgt gepresenteerd dan je misschien had vermoed.

Avengers: Endgame is meer dan een grootse superheldenfilm.

In het verleden speelden de machten achter de Marvelfilms al vaker met verschillende filmgenres. Captain America: The Winter Soldier (2014) had bijvoorbeeld de vibe van een spionagethriller uit de jaren 70. Thor: Ragnarok (2017) was zowaar een komedie, en Captain Marvel, een dikke maand geleden, had de visuele gekunsteldheid van een superheldenfilm uit de nineties. Voor dat min of meer onverwachte eerste anderhalve uur van Endgame denk je eerder aan Ocean's Eleven. Om vervolgens tijdens zijn laatste uur te eindigen met de meest spectaculaire 'last stand' tegen de machten van Thanos die je wellicht ooit zag in een Marvelprent. Maareuh... daarom niet de beste.

Vrij van verrassingen

Van een film die het slotakkoord moet zetten op een elf jaar en tweeëntwintig films durende symfonie van spandex, verbrijzelde stenen en gedeukt ijzer heb je vanzelfsprekend loodzware verwachtingen. Avengers: Endgame weet ze goed te torsen, maar een film van dit kaliber zou eigenlijk nog een stapje verder moeten gaan: hij zou diezelfde verwachtingen niet alleen moeiteloos moeten dragen, maar ze na een kort knikje in de knieën weer een paar honderd meter de lucht in moeten keilen, je "Tief maar mooi op met je verwachtingen!" toeschreeuwen, en je vervolgens iets compleet anders voorschotelen. Ik wilde, met andere woorden, eens deftig worden verrast door Avengers: Endgame, en dat deed de film uitgesproken niét.

Avengers: Endgame is een popcultureel ijkmoment.

Zelfs de Avengers hun aanpak om het leed van Thanos' vingerknip ongedaan te maken voelt aan als een extreem veilige keuze, de oneliners en grappen zijn maar van ginderachter (alleen de dikke bierpens van Thor (Chris Hemsworth) deed me even gniffelen!), en bepaalde plotwendingen en persoonlijke motivaties van de personages voelen erg geforceerd aan. Zeker naar het einde toe gaat de film compleet van de rails, in een overtrokken poging om alle tientallen helden en heldinnen van het MCU nog een (in sommige gevallen laatste) moment de gloire te gunnen.

En nu...

Deze laatste paragraaf in de Marvel-filmreviews was de afgelopen jaren steevast het moment waarop ik een blik wierp op wat er de komende maanden aankomt in het Cinematic Universe, maar op dat punt heb ik deze keer bitter weinig te vertellen. Endgame is écht een sluitstuk: de enige volgende Marvelfilm die echt nog in de steigers staat is Spider-Man: Far From Home, die we aan het begin van de zomer mogen verwachten. Daarna heeft Marvel in de jaren 2020, 2021 en 2022 telkens drie films gepland, maar geen daarvan heeft voorlopig een titel.

We kunnen verwachten dat ze een paar nieuwe helden zullen introduceren, en dat alles zich na verloop van tijd wel weer naar een nieuw groots event zal richten: zo gaat het namelijk ook al meer dan een halve eeuw in de strips. En o ja: misschien worden de komende jaren toch de Fox-Marvelhelden, zoals Fantastic Four en The X-Men, mee in de Moulinex gedropt, want dat kan sinds Disney rechtenhouder 20th Century Fox overnam. Ooit worden het dus ongetwijfeld weer opwindende tijden, maar voorlopig sluit Endgame een lange, lange eerste cyclus af.

 

6,0
Reviewscore


Conclusie van Ronald

Met Avengers: Endgame wordt de Avengers-saga op een bevredigende, maar niet al te verrassende manier naar zijn einde gebracht. Het is eerder een laatste saluut van een aantal afzwaaiende superhelden (ach kom: het was allang geen geheim meer dat bijvoorbeeld Robert Downey Jr. zijn contract beëindigd was na deze film) dan een knaller van een superheldenprent die op zijn eigen poten staat.

10reacties

Een 6? Sorry, maar dat vind ik zwaar ondermaats. Ongeacht de hype die er rond hangt, verdient deze film VEEL meer. Ik vraag me toch wel af wat je van deze film verwacht had? Zo'n grote plottwist dat het niet meer geloofwaardig is? Dat het niet de beste MCU-film is, daar kan ik nog inkomen.

Rating:1

Is ook een beetje moeilijk als je alles 'laat eindigen'. Maar ik ben het helemaal niet eens met deze review. Maar goed, een 6, dat is precies het gemiddelde dat jullie aan films geven.

Rating:1

Dit is geen review waardig. Deze film is een waardig einde aan een mooie saga.

De reviewer is blijkbaar geen fan van marvel. Ik persoonlijk heb gelachen, geweend en geklapt op het einde.

Rating:2

Ik vraag me af of de reviewer in kwestie dezelfde film heeft gezien als dat ik heb gezien? Humor ten top, actie is er zeker en vast! Deze film sluit op een prachtige manier de infinity saga af. Iedereen in de filmzaal waar ik vandenacht zat klapte op het eind... Dus wtf?

Rating:1

Ik veronderstel dat de reviewer in de verkeerde zaal is gesukkeld of absoluut geen fan is want dit slaat werkelijk nergens op.

Rating:1

Tijd voor DC films om te schitteren nu! Had wel meer verwacht dan een 6 voor de laatste Avengers film.

Rating:0

Dezelfde man gaf Hellboy een 6,5. Een recensie is natuurlijk een persoonlijke mening maar hellboy boven Endgame plaatsten... komaan man.

Rating:1

Iedere reviewer heeft een eigen mening en apart zicht op wat hij of zij uit de game of film haalt. Laten we zeggen dat een 6 wel een zeer flinke afstraffing is voor zo een groot sluitstuk als Endgame. Ben gisteren zelf gaan kijken. Kan alleen maar stellen dat Marvel met het eerste deel  even gas terug wilde nemen om op te bouwen naar een passend episch einde. Het is niet altijd verrassend. Ook niet in de typische Amerikaanse comic books. Vanuit die bril lijkt deze film me het meest toepasselijke einde dat een reeks comic book films kan krijgen. Ik had er een 8,5 op geplakt. Maar opnieuw: iedere reviewer zijn eigen mening, met eigen score. :-)

Rating:0

Een film voor de fans.
7.5/10

Rating:1

Deze review is officieel de doodsteek voor 9lives voor mij.

Ik ben geen "marvel" fan, schrijf geen reviews. Maar om deze film een 6 te geven, moeten u ouders u toch wel veel op de grond hebben laten vallen als baby. Mss moet je u reviewexpertise focussen op Familie of Thuis.

Rating:0