Assassin's Creed Valhalla

8,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Assassin's Creed Valhalla

Met Origins en Odyssey kreeg Ubisoft de voorbije jaren de Assassin’s Creed-reeks weer op de juiste rails. De vraag is dan ook of Valhalla erin slaagt die lijn door te trekken, of dat we weer op een zijspoor belanden. Ik trok in mijn Viking-longship eerst richting Noorwegen en daarna het zonnige, maar bij momenten ook kille en natte, East Anglia om dat uit te pluizen. Tussendoor ging ik op de koffie bij Thor en co. voor een grap, een grol en een donderse hamerslag…

Waarom wel

De mysterieuze Eivor Wolf-Kissed

We keren terug naar het jaar 872 CE, de periode waarin diverse Viking-clans onder mekaar vechten voor het koningschap van Noorwegen. Het is in die rumoerige tijden dat Eivor Wolf-Kissed en zijn BFF Sigurd na een dispuut besluiten Noorwegen achter zich te laten. Ze trekken, net als de zonen van Ragnar Lothbrok, naar Engeland om daar een nieuw leven te beginnen samen met hun Raven-clan. Uiteraard zitten de Saxons en de Danes daar niet op te wachten en dus zullen er allianties moeten gesloten worden en oorlogen moeten uitgevochten worden.

Daarnaast lopen er nog een aantal verhaallijnen waarover ik niets mag zeggen, maar die de mythe en de legende rond Eivor alleen maar aanwakkeren…

Was ik een vrouw geweest, dan kon Eivor Wolf-Kissed me krijgen.

Drie compleet verschillende gebieden

Valhalla neemt ons mee naar drie verschillende gebieden, elk met hun eigen landmarks, eigenschappen, mogelijkheden, avonturen en verhaallijnen.

Beginnen deed ik in het ondergesneeuwde en ijzig koude Noorwegen met zijn besneeuwde bergtoppen, grotten en spelonken, ijsvlaktes en vikingdorpen. Wat ik hier al snel ontdekte is dat ik maar beter niet te lang in het water kon vertoeven of ik begon te bevriezen. Daarbovenop zijn de synchronisatiepunten moeilijker omdat ijspegels het beklimmen ervan bemoeilijken. De dikke pakken sneeuw die tastten dan weer mijn mobiliteit aan. Maar kijk ook eens rond en let bijvoorbeeld op de zon die weerkaatst op het sneeuw- en ijsoppervlak, de sporen die je trekt in de sneeuw of de sneeuw zelf die blijft kleven aan je kledij.

Daarna reisde ik naar Engeland, dat kan rekenen op een uitgebreid en bijzonder rijk kleurenpalet. De zompige moerassen omgeven door mist waar louche bendes zich schuilhouden en je her en der de rookpluimen van hun kampen ziet opstijgen, de vele boerderijen en dorpjes of grote(re) steden waar het een en al bedrijvigheid is, de regen die het landschap omtovert tot plassen en modderpoelen en de bossen die er net als bij ons in de herfst enorm kleurrijk uitzien, zeker als de zon op het bladerdek schijnt.

Tussendoor trok ik meermaals naar Asgaard, de thuishaven van de Noorse goden. Reken hier op diverse hoogte- en niveauverschillen, bereikbaar via portalen of getalenteerd klimwerk. Niet meteen mijn favoriete gebied om in te vertoeven, maar bon.

Het lijkt wel het Zoniënwoud in de herfst, maar nee we schrijven East Anglia 873 CE.

Content met zoveel content

Ook deze keer valt er een shitload te beleven en te doen in deze Assassin’s Creed-game. En het vervelende is dat het allemaal wel de moeite waard was, en dat ik daardoor (loothoer en iconenvreter die ik ben) meermaals van het rechte pad afdwaalde en het verhaal compleet uit het oog verloor. Ik kan geen icoontje, vraagteken of blinkend bolletje zien en het negeren. Ik moet en zal er naartoe reizen en de buit binnenhalen. Koste wat kost…

Zeker de world events zijn lachen. Ik kreeg er onder andere te maken met nudisten, mensen met seksuele problemen, een rare kwiet met een bijl in zijn hoofd of een kerel die zich graag in varkensstront wentelt. De gasten die deze quests bedacht hebben, die moeten iets speciaals gesmoord hebben toen ze deze ontwikkelden. Het zijn vaak grappige en luchtige verhaaltjes die voor een aangename afwisseling zorgen tijdens het serieuzere werk.

Ook deze keer valt er een shitload te beleven en te doen in deze Assassin’s Creed-game.

Daarnaast schitteren de wereldkaart en spelomgeving als een verlichte kerstboom. Felle gele, lichtgele, blauwe en witte icoontjes geven aan waar je chests, mysteries, artefacten, wereldevents, bijzondere loot en andere heerlijkheden kan scoren. Daarnaast zijn er uiteraard de vele fast travel-punten en graftombes, kerkers en forten die smeken om geplunderd te worden.

Valhalla telt ook veel meer puzzelwerk. Het beklimmen van Anomaly-platformen en spelen met lichtschalen zijn er daar twee van, maar vooral het openen van de geblokkeerde deuren om aan die felbegeerde loot te geraken is een hel. Wat ik daarmee bedoel zal je snel aan den lijve ondervinden, maar geloof me, eens je die deur kan openen en de loot scoort zijn al je zorgen (en in mijn geval waren er dat veel) vergeten… Hou er rekening mee dat je R3-knop, Odin’s Sights, vele overuren zal draaien. En ja, ik spreek van ondervinding! Mijn tip hier is: niet alle muren zijn perfect en ramen kunnen breken.

En dan heb ik het nog niet gehad over de vele minigames, waaronder het flyten (rijmen met woorden), drinkspelletjes of het uitermate verslavende dobbelsteenspelletje Orlog. Het probleem bij momenten was dat er zoveel te doen en te beleven is, dat ik vaak niet goed wist waar eerst te kijken of te beginnen…

Er loopt toch wat rond op deze wereld, amai... Check dus zeker die World Events!

Raids en Assaults

Ook nieuw zijn Raids en Assaults. Wat is er leuker dan met je boot, en in het gezelschap van je Viking-vrienden, een tripje te maken op de wirwar van rivieren die Engeland doorkruisen? Een vissersdorp, legerkamp of klooster gezien op een van de oevers of nabije heuvels? Blaas dan even op je hoorn en ga ze samen met je maten raiden.

Dat ‘samen met’ moet je wel letterlijk opnemen. Je makkers kunnen sneuvelen in de strijd en dan zal je ze moeten reviven. Eens je bij de buit komt heb je ze nodig om samen de deuren en kisten met loot te openen. Later in het spel komen daar ook nog stevige bewakers bij ook. Dus alle hulp is welkom.

Ik vond het trouwens wel grappig om die arme broeders te zien rennen voor hun leven wanneer ik en mijn bebaarde vrienden kwamen aangestormd. En voor alle duidelijkheid, je mag de broeders of burgers niet doden want dan is het game over. Tip van het huis, hoe sneller en hoe meer je kan raiden, hoe beter!

Valhalla neemt ons mee naar drie verschillende gebieden.

Daarnaast zijn er Assaults, grootschalige gevechten en bestormingen van kastelen en forten, inclusief aanvalsladders en stormrammen, die in diverse fases plaatsvinden. In tegenstelling tot de raids zijn deze zeldzamer en wel gebonden aan het verhaal. Zo moest ik bijvoorbeeld bij de aanval op Burgh Castle eerst een strand bestormen, dan met de stormram twee poorten rammen, daarna de binnenplaats clearen en op het einde de boss moest verslaan.

Lijkt allemaal simpel, maar hou er rekening mee dat boogschutters je met hun (vuur)pijlen bestoken, dat de verdedigers op de kantelen je met kokend pek overgieten en dat er nog andere gevaren op de loer kunnen liggen. Lekker hectisch maar laat je niet verrassen want het gaat er in de strijd heet aan toe. Zeker als je weet dat je oliepotten, huizen en daken in de fik kan steken en dat onvoorziene explosies niet alleen de omgeving maar ook jou in de fik kunnen steken.

In het weekend met de maten zeilen, pinten pakken en Raids uitvoeren? Ik doe da!

Uitgebreide Skills en spelen met je Abilities

De abilities krijg je niet meer cadeau zoals in de vorige games. Je zal ervoor moeten vechten, letterlijk, en heel wat exploratiewerk voor moeten verrichten. De enige manier om abilities te verwerven is namelijk op zoek te gaan naar de Book of Knowledge. Deze vind je in grafkelders, kan je scoren tijdens het raiden of verdienen door het uitvoeren van quests. En geloof me, soms is het zoeken en vinden van die boeken niet van de poes. Maar het feit dat ik nog steeds verliefd ben op abilities als Axe of Fury, Dive of the Valkyrie en Man’s Best Friend, maakten het allemaal de moeite waard.

Ook je skilltree is zeer uitgebreid. De basis is ranged, melee en stealth. Daarna ben je vertrokken voor een reis doorheen een gigantisch sterrenbeeld/spinnenweb waar je alle kanten kan opgaan en je skills tot in de kleinste details kan aanpassen aan je speelstijl. 

De abilities krijg je niet meer cadeau zoals in de vorige games.

Zelf liet ik ranged volledig links liggen, en begon ik te bouwen aan een mix van stealth en melee combat, met aandacht voor mijn Raven-set, damage en resistance. Ga je liever full stealth of ranged dan is ook dat geen probleem. Je kiest en bepaalt volledig zelf je eigen speelstijl.

Tip van het huis: spaar je XP-punten niet op maar spendeer ze zo snel mogelijk. Door skills toe te wijzen gaat je Power-level stijgen, en dat heb je nodig om moeilijkere tegenstanders te pakken, grotere Raids te kunnen uitvoeren, meer loot te scoren voor je nederzetting of nieuwe gebieden te kunnen betreden.

Creëer je eigen speelstijl door te spelen met je skills en je abilities.

Draag zorg voor je wapen- en armorsets

Als het op RPGs’ aankomt, dan ben ik een echte loothoer. Als het moet dan begin ik zes keer opnieuw om dat ene unieke stuk armor/gear/wapen vast te krijgen. Wat ik geweldig vond in zowel Origins als Odyssey was de vele en coole loot die aanwezig was. Dat is hier niet, en ik herhaal het nog eens, dus niet het geval. Ja, je zal af en toe wel eens een uniek stuk armor of een wapen scoren maar niet om de haverklap, en je zal er soms verdomd hard voor moeten ploeteren.

Een andere nieuwigheid is het uitbouwen van je nederzetting.

In het begin had ik het daar wel moeilijk mee, maar ik begrijp het nu. In beide voorgangers was loot cool en stoer, maar als je een ander stuk vond, dat er beter of straffer uitzag, dan smeet je het gewoon weg. Hier dus niet. Het is de bedoeling dat je armor- en wapensets verzamelt en deze dan gaat upgraden of verbeteren met runes. Het upgraden van je sets geeft ze soms een ander uiterlijk maar ook meer en betere stats. Zo ben ik nog steeds gehecht aan mijn Raven-clan armorset en mijn vaders bijl.

Draag zorg voor je wapens en je gear. Op een dag zullen ze je leven redden. (Ondertussen ben ik al lvl 104)

Bouw je eigen nederzetting

Een andere nieuwigheid is het uitbouwen van je nederzetting. Je kan diverse gebouwen optrekken zoals een scheepswerf om je schip te pimpen, een tattooshop/kapper om Eivor te pimpen, een smidse om je wapens en gear te upgraden, boerderijen, handelspost, museum, enzovoort. Hiervoor heb je supplies en ruwe materialen nodig die je kan verkrijgen door te raiden. Maar welk gebouw bouw je dan eerst? Ik begon met een smidse om mijn wapens en gear te upgraden, en een agentschap voor mijn Assassijnenvriendjes omdat deze de Order of the Ancients-verhaallijn opent.

Daarna ging ik voor stallen om mijn paard en raaf (Synin) te pimpen, waarna meteen ook de scheepswerf volgde. Patser die ik ben, wilde ik maar al te graag met een cool en stevig schip de rivieren op. Tip van het huis: bouw zo snel als je kan Valka’s hut want deze opent de Asgaard-verhaallijn.

Daarna was het een beetje schipperen volgens mijn budget. De volgorde waarin je bouwt en welk gebouw voorrang krijgt bepaal je zelf, het uiterlijk van je gebouw niet. Al spelen de barracks, als je de focus legt op raids ook een belangrijke rol natuurlijk. Hier maak je een huurling, zogenaamde Jomsviking aan, die andere spelers kunnen inhuren. Je krijgt er dan zilver voor en een deel van de loot. Het einddoel is je nederzetting te doen groeien, roem en power te verwerven wat je nodig hebt om allianties te smeden.

Belangrijk in je nederzetting is het longhouse waar Randvi waakt over de alliantiemap. Je moet allianties smeden, vriendjes worden met vijandige clans en koninkrijken, en vooral niet vergeten om na elke gelukte alliantie terug te keren naar Randvi om te vorderen in het verhaal. Iets wat ik dus na mijn tweede gelukte alliantie zelf schamelijk genoeg vergeten was… Gelukkig heb ik in die periode wel een pak nevenmissies gedaan en veel contracts voor Reda wat me Opal opleverde om exotische gear te kopen.

Welkom in Praga-village, Ravensthorpe in de volksmond.

Eerst denken, dan pas hakken

Het meest opvallende element bij de combat is dat je health niet meer automatisch zal regenereren. Vroeger kon je nog lekker hakken en beuken, je even terugtrekken of verstoppen en je healthmeter weer aanvullen, en er weer invliegen.

Dat is deze keer niet het geval. Voor je ten strijde trekt, kan je maar beter je rations pouch helemaal vullen. Dit door in de natuur vruchten en paddenstoelen te verzamelen of in dorpen en nederzettingen in de kookpotten te loeren. Tip van het huis: het is geen overbodige luxe om deze snel naar 3 of 4 te upgraden.

Dit systeem had duidelijk invloed op mijn speelstijl. Ik ben normaal een aanvallend type, zowel in shooters als hack en slash games, maar hier ging ik toch meer tactisch spelen. Aanvallen, blokken, shield-bash en stun-aanval of counteren wanneer ik kon, tijdig dodgen en snel de boogschutters uitschakelen.

Ouch... de combat is lekker brutaal!

Je health zal niet meer automatisch regenereren. 

Die kerels met hun lange speren hebben het voordeel van de afstand, en de zwaardere tegenstanders met hun schild en hamers die, euhm, hameren er deftig op los. Ik trachtte dan ook vooral, eens ik het Hidden Blade had, de tegenstanders die wat apart stonden uit te schakelen om de vijandelijke rangen uit te dunnen. Ook hebben tegenstanders nu rode (heavy) en gele (speciale) aanvallen die je zeker in de gaten moet houden.

Idem voor de baasgevechten dus. Hier moest ik, ik ga niet zeggen Souls-gewijs maar toch, de boss observeren, zijn moves in de gaten houden (tellen) en zien wanneer ik zelf kon aanvallen of counteren. Maar vooral me leren te beheersen, tevreden zijn met twee hits en niet gaan voor een derde. Eerst de adds uitschakelen, mijn abilities opladen en zorgen dat ik volledig opgeladen de confrontatie kan aangaan.

De baasgevechten hebben meestal ook verschillende fases, best handig als je net (zoals ik wanneer ik weer eens te overmoedig ben) voor je de baas afmaakt toch nog een onverwachte tegenaanval incasseert en sterft… Trouwens, de bazen uit de verhaallijn, die vallen al bij al nog mee, maar de random legendarische en mythische encounters in de spelwereld, of in Asgard, dat is gene kattenpis.  

Hou zeker je staminameter in de gaten want zowel aanvallen, blokken en counteren als dodgen vreet stamina. Niets zo vervelend als geen stamina meer hebben om de genadeslag uit te delen, en zelf gepakt te worden, of geen stamina meer hebben om die ene fatale slag van de tegenstander te ontwijken.

Hou je hoofd erbij in de combat... letterlijk dan.

Waarom niet

Veel dialogen, minder actie dan in voorgangers

Voor mij is dit absoluut geen negatief punt, laat dat heel duidelijk zijn. Ik volg meer dan geboeid het verhaal van Eivor en co! Maar het valt me op dat Valhalla, in tegenstelling tot Origins en Odyssey, veel meer aandacht schenkt aan het verhalend gedeelte, het exploreren en verkenningswerk.

Bij Origins en Odyssey zat je haast voortdurend in de actie, dat is hier veel minder het geval. Sommige spelers zullen daar misschien over struikelen en daarom wilde ik het graag vermelden. 

Ook The Hidden Ones, in dit geval vertegenwoordigd door Bassim en zijn leerling, verdwijnen meer en meer naar de achtergrond. Het stealth-mechanisme dat de reeks op de kaart zette, lijkt bij elke nieuwe titel meer naar de achtergrond te verdwijnen. Benieuwd wat Altaïr daar over te zeggen heeft...

Maar nogmaals mij stoorde het zeker niet omdat ik fan ben van de reeks, geboeid ben door alles wat met Vikingen te maken heeft en het me absoluut niet stoort van de spelwereld in te trekken op zoek naar avontuur, puzzels, loot en andere verzamelitems zoals Roman artefacts of Zealots.

De middeleeuwse Frank Deboosere had nochtans geen regen voorspeld. Daar gaat mijn vikingkapsel...

Xbox One-review

Voor de eerlijkheid voeg ik eraan toe dat ik een Xbox One-reviewcode had om deze game te reviewen. Jammer genoeg geen volwaardige Xbox Series X-code… Dit wil dus zeggen dat ik nog wel te kampen had met laadtijden, maar korter dan bij de voorgangers, dat de game er grafisch heel mooi uitzag (let op die striemende regen, de invloed van de zon op de omgeving en personages) maar nog steeds te kampen had met glitches en bugs. Ik vermoed dat een day one-patch deze wel zal aanpakken. Maar vanaf 10 november, morgen dus, zou de smart delivery-upgrade voor heel wat beterschap moeten zorgen dus ik ben benieuwd.

Update: blijkbaar had ik een speciale code. Er was immers wat onduidelijkheid omdat de mail die ik kreeg Xbox One-code vermeldde, dus ging ik te rade bij Ubisoft. "De Xbox code jij hebt gekregen geeft je zowel toegang tot de game op Xbox One alsook Xbox Series X. Je hebt dus van de volledige ervaring kunnen genieten op Xbox Series X. Het was dus wel een native Xbox Series X-code en geen geoptimaliseerde Xbox One X-code.

 
Releasedatum
11/17/2020
8,5
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Praga

Valhalla bevat een pak nieuwigheden die een frisse wind doen waaien door de gameplay en de open spelwereld. De game heeft alles wat je van een Asssassin’s Creed-titel mag verwachten maar durft op diverse vlakken te vernieuwen, en dat appreciëer ik enorm. In tegenstelling tot zijn voorgangers ligt de nadruk hier veel meer op de verhaallijn dan op de actie wat sommige spelers misschien zal storen. Maar dan nog, er valt zo veel te doen en te beleven in Valhalla, dat je volledig zelf bepaalt wat je doet, wanneer je het doet, hoe je het doet, welke keuzes je maakt, enzovoort waardoor je het hele spel alsnog naar je hand kan zetten. Valhalla pakt de beste elementen uit Origins en Odyssey, durft te vernieuwen en voegt daar nog een geheel eigen kruidenrecept aan toe. Een gewaagde, maar in mijn ogen geslaagde, keuze die misschien meteen als blueprint kan dienen voor de komende sequels... Alleen jammer dat ik geen native Series X-code had, maar een geoptimaliseerde Xbox One X-code zodat ik niet kon checken hoe en vooral of de game er anders zou uitzien of spelen op mijn Series X.

  • Boordevol content
  • Raids en Assaults
  • Drie compleet verschillende gebieden
  • Veel nieuwigheden
  • Uitgebreide skills en abilities
  • Intrigerend hoofdpersonage
  • Bouw je eigen nederzetting
  • Diversiteit in questen
  • Minstens 80 uur spelplezier, dus waar voor je geld
  • Verhaal blijft boeiend tot het einde
  • Meer verhaal en minder actie dan in voorgangers kan sommigen storen
  • Bugs en grafische glitches
  • Nog minder Assassijnenwerk dan in voorgangers

3 reacties

Moet je nog steeds levelen om de verhaalmissies te kunnen blijven spelen? Daar stoorde ik me aan odyssey aan en ook de reden waarom ik ermee gestopt ben

Rating:0

Hey,

Ja dat is deze keer het geval met je Power level. Dat opent nieuwe gebieden en raids en allianties. Maar geloof me, als je het goed aanpakt en je skillpunten niet opspaart, dan level je redelijk snel. Ik deed heel veel nevenmissies (world events bvb) en verdiende daar veel xp mee.

Ze zijn altijd grappig en gaan nooit vervelen. Verder deed ik zodra ik kon raids en eens je Reda tegen het lijf loopt kan je ook daar huurmoordcontracten aanvaarden waarmee je xp en opal verdient.

Het is zeker de moeite! Jammer eigenlijk dat je Odyssey hebt laten liggen. Ik heb daar 112 uur ingestoken, inclusief DLC.

Rating:0

Check ook deze Amon Amarth - The Way of Vikings - https://youtu.be/55OJ17cHeJA

Rating:0

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments