In Almightree: The Last Dreamer volgen we een jonge, blonde knaap die niet zo'n geweldige dag heeft. Wanneer we kennis maken met de protagonist, moet hij rennen voor zijn leven. Achter hem trilt de aarde en begint deze plots uiteen te vallen. Huizen en torens verdwijnen in de dieperik. De volledige planeet is ontregeld en jij verliest al jouw bezittingen en iedereen die je graag ziet. De enige hoop om de uiteenvallende aarde te stoppen, is de Almightree, een gigantische eik die volgens een legende de aarde bij elkaar houdt.
De enige plaats waar je de Almightree al gezien hebt, is in jouw dromen. Die dromen zijn zo levensecht dat je zou zweren dat de boom tegen je praat en je tracht te helpen. Deze hulp komt er in de vorm van zaailingen die her en der verspreid staan over de wereld. Door van de ene naar de andere jonge boom te rennen, stopt de aarde even met afbrokkelen en kan je rustig tot adem komen. Jij geeft de bomen kracht weer te bloeien en in ruil blijf je iets langer in leven om het mysterie van de Almightree te ontrafelen.
Niet treuzelen
Net omdat de wereld constant verder uit elkaar valt, krijg je weinig tijd om beslissingen te maken in de game. Treuzel je te lang om op een bepaalde blok te klimmen, dan zie je bovenaan in beeld hoe de leegte je inhaalt. Gelukkig is het pad dat onze held moet volgen doorgaans duidelijk: je hebt steeds één correcte weg en op plekken waar je toch kunt afdwalen, liggen zaadjes verstopt.
Het pad mag dan wel duidelijk zijn, toch worden er hindernissen opgeworpen die ervoor zorgen dat de stressfactor snel naar omhoog gaat. Op bepaalde plekken moet je bijvoorbeeld blokken verplaatsen via ‘Plantsportation' om een doorgang te vormen. Dit doe je met de kracht van het personage: eerst duid je de plaats aan die moet opgevuld worden en nadien kies je het blok dat op de door jouw aangeduide plaats moet komen.
Stress, zweet en uitdagende puzzels, het is een vreselijke combinatie die geweldig goed werkt in deze game.
Later in het spel wordt dit proces moeilijker gemaakt door gekleurde planten die het eerder genoemde Plantsportation blokkeren. Wanneer dat het geval is, is het de bedoeling een omweg te zoeken of de te verplaatsen blok eerst op een andere plaats te zetten om daarna zelf voorbij de plant te wandelen. Met wat logisch nadenken lukt het vaak om deze kleine puzzels op te lossen. Veel tijd krijg je echter niet want op de achtergrond hoor je steeds het gerommel van de afbrokkelende planeet.
Stroeve besturing
Stress, zweet en uitdagende puzzels, het is een vreselijke combinatie die geweldig goed werkt in deze game. Wij speelden het spel op de normale moeilijkheidsgraad, maar we kunnen ons voorstellen dat een misstap fataal is wanneer je de moeilijkste versie van de levels uittest. De misstappen die wij maakten, waren vaak niet zo bedoeld, maar werden veroorzaakt door de stroeve besturing. Door gebruik van vier pijltjes loop je rond in het spel, maar deze reageren niet altijd even goed.
Het spel lijkt te anticiperen op de gebrekkige besturing door je de kans te geven de tijd kort terug te spoelen. Veel helpt dat echter niet daar de wereld gewoon verder blijft afbrokkelen en de stress op een bepaald moment ondraaglijk wordt. Slaag je er toch in kalm te blijven, dan heb je tijdens de lange missies tijd genoeg om te genieten van de prachtige graphics die de ontwikkelaar met Almightree: The Last Dreamer op het scherm weet te toveren.
