Ace Combat 7: Skies Unknown

8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Ace Combat 7: Skies Unknown

"Eén van de beste dogfighting games in jaren"

ma 21/01/2019
Gereviewed voor PS4 door Yannick
0 reacties

Door het luchtruim vliegen met bewapende straaljagers en chaotische oorlogen in de lucht uitvechten, klinkt als een ideaal concept voor een videogame. Toch zijn er in de gamesindustrie recent bitter weinig kwalitatieve dogfighters op de markt verschenen. Ace Combat is wellicht één van de prominentste franchises in het genre, dat na jaren met een zevende iteratie op de proppen komt. Ik was benieuwd hoe Ace Combat 7 het genre naar 2019 kon brengen.

Ik ga eerlijk zijn: ik ben een Ace Combat-noob. Ik heb één keer een voorgaand deel bij een vriend gespeeld voor een paar uurtjes, maar verder heb ik helemaal geen affiniteit met de spelreeks. Het heeft me altijd geïnteresseerd, maar het was alsof er altijd iets ontbrak dat me over de streep trok om effectief een deel aan te schaffen. Na het spelen van Skies Unknown besef ik pas wat voor een plezier en genot ik wellicht aan me voorbij heb laten vliegen al die jaren.

Op stap met Avril en Trigger

In de campagnemodus van Ace Combat 7 betreed je een volledig nieuw universum waar de Erusia- en Osea-continenten oorlog met elkaar voeren. Tijdens cutscenes volg je Avril, een vrouwelijke piloot die de passie van haar vader heeft overgenomen en meevecht met de Erusians na enkele belangrijke gebeurtenissen. Zelf speel je met Trigger die met de Osea-soldaten meevliegt, wat voor interessante interacties tussen beiden zorgt in enkele missies.

Het narratieve gedeelte van Unknown Skies is behoorlijk zwak.

Hoewel er hier en daar interessante situaties worden geschetst, zoals een afleidingsbasis met valse vliegtuigen om de vijand om de tuin te leiden, is het narratieve gedeelte van Unknown Skies behoorlijk zwak. De personages zijn oninteressant en aan het eind van de rit kon het me gewoon niet boeien wat er met hun gebeurde. Het universum en de oorlogsstrategiëen waren daarentegen best fascinerend.

Pimp my straaljager

De gameplay is een andere zaak. Zoals je van een dogfighter zou verwachten, moet je in Ace Combat voornamelijk rondvliegen met speciale oorlogsvliegtuigen en de hel laten losbarsten in de lucht en op de grond. Via een zeer uitgebreide Aircraft Tree krijg je de kans nieuwe vliegtuigen vrij te spelen, nieuwe wapens voor je jets te kopen of upgrades aan te schaffen. Deze upgrade parts verbeteren bepaalde statistieken van je vliegtuig of geven je speciale abilities zoals de mogelijkheid om voortdurend je machinegun af te vuren zonder een knop in te drukken.

Opmerkelijk is dat er helemaal geen microtransacties in de game zitten! Enkel MRP, het in-game geld, geeft je de mogelijkheid spullen aan te schaffen. Een hogere rank in een campaign-missie of een betere score in een multiplayer game leveren je meer punten op, wat ik een zeer aangename manier van progressie vond. Het volledige systeem werkt gewoon en maakt de game een pak verslavender.

Een goede voorbereiding is het halve werk

Het is tevens belangrijk jezelf goed voor te bereiden om de soms enorm moeilijke uitdagingen van de campaign te overleven. Een vliegtuig selecteren met raketten geschikt voor oppervlakten, kan je veel sneller de bovenhand geven in missies waar veel tanks of AA-guns dwalen. De variatie binnen de campaign-missies was één van de dingen waar ik het meest van onder de indruk was. In de twintig missies doe je veel meer dan gewoon vliegtuigen, schepen en tanks neerknallen.

Je hebt missies waar je stealthy moet vliegen om niet gedetecteerd te worden door vijandige radars, je hebt missies met donderwolken waar een blikseminslag je UI in de war kan schoppen en nog veel meer. Elke missie wordt er wel iets nieuws naar je gegooid dat je nog niet eerder had gezien. Het indrukwekkende hieraan is dat nagenoeg al deze ideeën iets memorabels op tafel brengen en de game vermakelijker maken! Slechts een klein aantal konden me niet bekoren, zoals een zandstormmissie waar je op goed geluk moet gaan zoeken naar AA-guns en geen snars kan zien.

Niet gemakkelijk verdorie

Nieuwkomers zullen vrij snel weg zijn met de besturing, maar Ace Combat 7 is alles behalve een makkelijke game. Als nieuwkomer waren er maar een handjevol missies die ik zonder te falen heb kunnen behalen. Deels komt dat ook door de game zelf, die z'n objectives vaak vaag tentoonstelt aan de speler. Al knallend en vliegend ben je voortdurend aan het multitasken. Inkomende raketten ontwijken, je snelheid en hoogte in de gaten houden, vijandige schepen achternagaan en ondertussen krijg je ook voortdurend radioberichten van medesoldaten. Tijdens deze radioberichten wordt vaak essentiële informatie gegeven over je objective, wat makkelijk aan je voorbij kan gaan als je midden in een intense achtervolging zit.

Opmerkelijk is dat er helemaal geen microtransacties in de game zitten!

Hierdoor zal je bij veel missies eerst een paar keer moeten onderuitgaan voor je doorhebt wat je precies moet doen. Soms zie je ook niet goed wat voor vijanden op je af worden gestuurd en word je verrast met een moeilijke boss fight terwijl je daar niet op voorbereid bent. Je kan dus zeker zijn dat je veel missies een paar keer opnieuw zal moeten spelen, zeker aan het einde van de game waar de moeilijkheidsgraad enorm toeneemt. Checkpoints zijn bovendien ouderwets schaars, waardoor je soms missies van twintig minuten helemaal opnieuw moet doen. Ik waardeerde dit systeem wel, aangezien het me aanmoedigde beter te doen en me echt voldoening gaf als ik een missie wist te volbrengen.

Bij momenten heerlijk chaotisch

De variatie in objectives zit goed in de campaign, maar het allerbelangrijkste zit ook steengoed: het verpulveren van vijandige voertuigen op land, zee en in de lucht. Via het indrukken van de rem en gas tegelijk, kan je jezelf in een G turn-modus zetten waarbij je vijanden die je achtervolgen kan foppen door in snelheid af te nemen. Het risico is dat je hierbij stil kan vallen. Ook de omgeving kan zowel je vriend als je vijand zijn. Wolken spelen een enorm belangrijke rol in dit zevende deel, aangezien ze je kunnen redden van inkomende raketten maar ook wederom je makkelijker stil laten vallen. Bovendien heb je een pak diverse wapens die de combat nooit saai maken. Denk aan een railgun die via goed mikken in één schot vijanden kan vernietigen of een laser die in een mum van tijd grote gebieden in vuur en vlam kan zetten. Het totaalplaatje kan enorm chaotisch zijn, maar dat hoort ook gewoon bij het genre. Weinige gamemomenten kunnen zich meten aan het plaatsen van een welgemikte raket nadat je de alarmen van inkomende raketten voor drie minuten door je oren hebt horen galmen.

Beperkte, maar sterke multiplayer

Ace Combat 7 bevat naast een zeer vermakelijke en uitgebreide campaign-modus ook een multiplayer. Met enkel een Team Deathmatch en een Free For All - die ze om een of andere reden Battle Royale hebben genoemd - is deze modus behoorlijk karig. Niettemin is de aanwezige content goed uitgewerkt. Je kan zelf een room selecteren met regels naar wens, je hebt keuze uit chat-opties in lobbies en je kan de volledige Aircraft Tree uit de single player ook voor deze modus gebruiken. Het is aangeraden pas na de campaign met de multiplayer te beginnen, aangezien je met de beginnersvliegtuigen gewoon geen schijn van kans maakt. Ik raakte zelfs geen vliegtuig tot ik met een sterker vliegtuig en een laser het slagveld opkwam, en al snel een paar keer de eerste plaats bereikte. Het is geen serieuze multiplayer die je maanden aan een stuk kan spelen, maar het voegt zeker wat extra leven toe aan de game.

PlayStation VR!

Mocht je toevallig een PlayStation 4 en PlayStation VR in huis hebben, dan moet je absoluut voor de PlayStation 4-versie van deze game gaan. Ace Combat 7 bevat namelijk een kort maar krachtige VR-modus waarin je met enkele basic vliegtuigen en wapens in Virtual Reality kan gaan vliegen. Deze ervaring is niets minder dan verbluffend en is ongetwijfeld één van mijn favoriete VR-ervaringen tot nu toe. Een oorlogsvliegtuig instappen, van duizenden meters hoog door het raam kijken en knotsgekke manoeuvres uitvoeren om een raket te ontwijken is ongelooflijk in VR. Zelf werd ik er niet enorm misselijk van, al vermoed ik dat sommige mensen wel zullen moeten bekomen van het intense barrel rollen met een VR-bril op. Jammer genoeg bevat de game maar drie VR-missies, maar zelfs dan is deze unieke ervaring zeker een aanwinst. Ik hoop in de toekomst een volledige Ace Combat-game in VR te zien.

 

Releasedatum
Xbox One : 18/01/2019
PS4 : 18/01/2019
PC : 01/02/2019
Beschikbaar voor
8,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Yannick

Ace Combat 7: Unknown Skies maakt enkele misstapjes, maar de meeste pogingen om de franchise naar 2019 te trekken zijn absoluut geslaagd. De campaign is fantastisch dankzij z'n variërende, uitdagende missies die van jou een expert piloot zullen maken. Voeg daar een karige, maar goed in elkaar gestoken multiplayer, een gigantische Aircraft Tree zonder microtransacties en een verbluffende VR-modus aan toe en je hebt één van de beste dogfighting games in jaren. Een absolute aanrader voor iedereen die ook maar lichtjes geïnteresseerd is in dit genre.
  • Gevarieerde en uitdagende campaign
  • Extreem intense en strategische combat
  • Aircraft Tree gevuld met talloze vliegtuigen en wapens
  • Audiovisueel zeer kwalitatief
  • Verbluffende VR-modus...
  • ... die maar drie missies bevat
  • Karige multiplayer
  • Vage missie objectives