Yoshi's Crafted World

Yoshi's Crafted World

Hands-on bij Nintendo in Antwerpen

ma 18/02/2019
Gepreviewed door Ronald
3 reacties

Nintendo's huissauriër krijgt niet bijzonder vaak zijn eigen game, maar wanneer dat wél nog eens gebeurt mag je er donder op zeggen dat ze met iets vernieuwend komen. Zoals in Yoshi's Crafted World, waarin je weg vinden doorheen een uit karton geknutselde wereld het - haha - hele eieren eten is.

Nintendogames met een kartonnen wereld kennen we natuurlijk al uit de Paper Mario-reeks. Maar Yoshi's Crafted World, de nieuwste worp uit Nintendo's Yoshi-franchise, stopt niet bij het karton alleen: de tweedimensionale platformwereld die je doorkruist is vooral - zoals de titel het al aangeeft - geknutseld, en bij momenten zie je ook het lapwerk aan de achterzijde. Streepjescodes, tape, voorzijden van dozen cornflakes: de flip sides van de game, die je bij momenten bezoekt, geven de game een donders authentieke look.

Ik kwam hem het eerste tegen in de eerste van vier levels uit de game die ik doorspeelde op de Antwerpse kantoren van Nintendo, als voorsmaakje op de uiteindelijke release van de game op 29 maart. Ik speelde vier levels, die kriskras uit de game werden gelicht door ontwikkelaar Good-Feel, en de eerste van dat stelletje bracht meteen het vertrouwde gevoel van een Yoshi-game terug. Springen, flapperen, slikken, eieren gooien: wie ooit al eens een game met de jofele dino heeft gespeeld, zal ook zò weg zijn met Yoshi's Crafted World.

De nieuwigheid van deze nieuwe game zit hem - net als voorganger Yoshi's Woolly World - in de 'materialen' waaruit hij is opgetrokken, en de nieuwe gameplaymogelijkheden die daaraan vasthangen. In Woolly World waren dat breigaren, waardoor rafelen ook een belangrijk spelelement was. In Crafted World wordt het dus bordkarton, met als unieke mogelijkheden dat je dieper in het decor kunt gaan (het is een ware 2,5D-game, zeg maar), en het zelfs kunt omdraaien.

Wel verdraaid!

Yoshi's Crafted World is nog maar de achtste centrale Yoshi-game sinds het personage voor het eerst verscheen, en dat is inmiddels al bijna dertig jaar geleden. De flapperende slokopdino was toen slechts een sidekick voor Mario en Luigi in Super Mario World (1990), en kreeg pas zijn eerste eigen game in Super Mario World 2: Yoshi's Island (1995), dat dankzij de innemendheid van het personage al vrij snel alleen bij zijn ondertitel werd genoemd bij de fans. Die twee eerste titels, en opvolger Yoshi's Story (1997), zetten de basis van het personage zijn krachten neer: hij kan tegenstanders ofwel op z'n Nintendo's uitschakelen door boven op hun kop te landen, of hij kan ze inslikken, veranderen in een ei, en daarmee (of met andere eieren die hij verzamelt) nieuwe tegenstanders omver knallen. Bovendien kan hij een gemist sprongetje toch nog corrigeren door middel van flutter flying: door met zijn korte vleugels en pootjes te flapperen, blijft hij langer in de lucht.

Die aparte krachten maakten van de twee Yoshi-games platformers die hun mannetje konden staan naast de Super Mario- en Donkey Kong-reeksen, maar in 2004 ging Nintendo toch een compleet nieuwe toer op met het personage: met Yoshi's Universal Gravitation, op de Game Boy Advance, werd voor het eerst duidelijk dat Yoshi-games zouden worden ingezet om te experimenteren met nieuwe concepten en nieuwe technologie in het veld der 2D-platformers. De game in kwestie had een bewegingssensor in zijn cartridge zitten, waardoor je de zwaartekracht een beetje met de voeten kon treden door de GBA naar links of naar rechts te kantelen. Zo liep je bijvoorbeeld tegen de muren op.

Diezelfde innovatieve insteek volgde een jaar later met Yoshi Touch & Go op de DS. Een platformgame waarin je zelf de platforms moest tekenen: het was weer eens wat anders. Op de handheldconsoles van Nintendo volgden daarna remakes en directe vervolggames op de eerste 'ware' Yoshi-game: Yoshi's Island DS (2006) en Yoshi's New Island (2014) op de 3DS. Sinds zijn terugkeer naar de huiskamerconsole met het uit digitaal breigaren opgetrokken Yoshi's Woolly World (2015) lijkt het echter duidelijk dat Nintendo weer de innovatiekaart trekt.

Rol uw matten

Yoshi kreeg, in de loop van die lange geschiedenis, ook zo'n beetje zijn eigen universum, waarin onder meer ook het hondenbeest Poochy naar boven kwam. Hij dook op in een tweede level dat ik te spelen kreeg: hij kan bijvoorbeeld worden bereden, net zoals Mario dat met name in Super Mario World deed met Yoshi, maar hij kan ook worden ingezet om tegenstanders een venijnig kopje te geven. Het level herinnerde me er ook aan dat de Yoshi-games qua 2D-platformgameplay op zichzelf staan naast de Mario- en Donkey Kong-games. De eerste soort gaat het hardste vooruit, de tweede combineert een bedachtzamer ritme met een hoge moeilijkheidsgraad, de Yoshi-games gaan eerder voor een puzzel-element. Zoals de uitrolbare matten in deze tweede level, die je helpen om bepaalde kloven in het decor te overbruggen.

Na het uitspelen van dat tweede level moest het hele ding opnieuw worden gedaan, maar dan met een tikkende klok en - goddomme - in de tegenovergestelde richting: het hele ding werd naar zijn Flip Side gedraaid, maar de obstakels bleven (vanzelfsprekend in geïnverteerde vorm) dezelfde. Er was geen échte tijdsdruk (sneller betekent gewoon een hogere score), maar het hele ding is dat je wel geregeld onverkende paden in de achtergrond moest betreden om drie Poochy Pups te verlossen. Nog eens: ware druk is er niet (je kunt het level beëindigen zonder ze alle drie te vinden), maar het pompte toch wat extra adrenaline in het lijf.

Met z'n tweeën

Tot slot waagde ik me, samen met een bevriende collega bij een concurrerend medium, aan een laatste level in co-op. Met de Red Yoshi en de canonieke groene variant trotseerden we een level dat iets meer puzzelelementen bevatte, met frequentere sprongetjes naar de voor- en achterzijde, draaiende elementen, en de mogelijkheid om op elkaars rug te kruipen om bepaalde obstakels of ravijnen te ronden. Het was een prettig boeltje, waarin we vrij frequent laveerden van elkaar feliciteren naar tegen elkaar vloeken. Maar zo hoort dat natuurlijk in een goeie co-op-game. Op bepaalde momenten hadden we elkaar letterlijk nodig om verder te geraken, maar het bleef eerder bij meedenken om de clou te vinden - wat òòk alweer een teken is van deugdelijk co-op-gamedesign.

 

Releasedatum
29/03/2019

Conclusie van Ronald

De Flip Side-sequenties in Yoshi's Crafted World zijn een minder ingrijpende trouvaille dan het uit garen bestaande universum uit Woolly World, maar ze werden op een rake manier ingebouwd in de levels die ik doorspeelde. Vier levels vormen natuurlijk maar een flinterdun schijfje uit de uiteindelijke game, maar ik zie waar ze ermee naartoe willen: een sympathieke spelwereld, en gezapige maar vernieuwende gameplay, waarin exploratie en probleemoplossend denken - eerder dan behendigheid - de hoofdrol spelen.

3reacties

Kijk ik naar uit

Rating:0

Euhm... Yoshi heeft geen vleugels. Ook geen hele kleine.

Rating:0

Als je de demo hebt gespeeld, zal je merken dat je de keuze hebt uit een easy mode waar Yoshi weldegelijk vleugels heeft.

Rating:0