Vijf keer sterven als Exile

Vijf keer sterven als Exile

Hands-on met Conan Exiles

di 28/02/2017
Gepreviewed voor PC door Lazlo
0 reacties

Ondanks dat de game al even in Early Access zit, duurde het even voordat Conan Exiles en mijn pc eindelijk overeen kwamen. Nu mijn framerate relatief stabiel blijft en de servers een lag-vrije behandeling kregen, duik ik head-first in de game. Dit zijn mijn vijf eerste dagen als Exile.

Na een korte trip doorheen de character creation (en een veel te lange pauze bij de penis- en borstgrootte slider) begint het verhaal van Bigus Dickus de Exile. Niemand minder dan Conan himself snijdt me los van het eenzame kruis waaraan ik als Nordheimer te sterven opgehangen werd. Wanneer ik weer opkijk, blijkt hij verdwenen.

Het is fijn om een online beschaving vorm te zien krijgen.

Overlijden 1: Tieten en piemels

Algauw verken ik een desolate woestijn, bezaaid met naakte lijken van rondborstige dames en goedvoorziene mannen. “Hier moet ik weg”, denk ik en beweeg naar de rotsen verderop. Daar ontdek ik een oase langs een kalme waterloop. De voorbije weken groeide hier een kleine beschaving. Nieuwe huizen doemen op tussen oude ruïnes. “Mooi, zo een organisch gegroeid in-game dorp”, denk ik nog wanneer een groepje imps me in mijn naakte rug aanvalt. Ondanks zijn lange schwanz toch wat te veel voor mijn wapenloze Nordheimer. Terug naar af.

Funcom werkt nog een jaar aan de game voor een finale versie het levenslicht ziet.

Overlijden 2: Survival of the fattest

Nu pas merk ik dat je losliggende stenen en takken kunt oprapen om ermee te craften. Al snel hak ik met een gekunsteld pikhouweel in op alles wat op steen of hout lijkt. Ik maak een slaapmat, bouw de eerste muren van een klein stulpje en plaats er zelfvoldaan een dak op wanneer de melding opduikt: “Starving.” Waar vind ik eten? Paniekerig ga ik op zoek. Tevergeefs. Biggus Dickus II sterft niet veel later aan ondervoeding.

Al snel krijgt mijn kleine stulpje vorm.

Overlijden 3: Volg het licht (niet)

Intussen stijgt mijn personage in level en zet ik al een stapje verder in de spelwereld. Voorbij de oase ontdek ik steeds grotere vestigingen en ontkom ik met moeite aan enkele hyena’s. Dan sta ik voor een rij grote standbeelden in een lijn naast elkaar. Tussen hen hangt een magische gloed. Is dit een poort naar een ander deel van de spelwereld? Ik zet een stap doorheen de gloed. Helaas. Het blijkt de magische grens van het Exiles land. Een stap hier voorbij en je gaat eraan. En daar zakt Biggus Dickus III door zijn knieën.

De spelwereld is momenteel dubbel zo groot dan de Skyrim-map.

Overlijden 4: Wat een klootzak

Oké, domme fout, maar daar leer ik uit. Ik ontwikkel mijn personage en zijn kleine huisje dan maar verder binnen de grenzen van het Exiles-land. Gelukkig is dat groot genoeg. Dubbelformaat van de Skyrim-map, zelfs. Soms stoot ik op een andere speler. In de plaats waar ik het vaakst rondhang, bij het begingebied, lopen die snel van me weg. Die voelen zich niet sterk genoeg. Daardoor overvalt de eerste aanvaring met een meer ervaren speler me. Terwijl ik Shaleback Eggs inzamel, hoor ik geschreeuw achter me. Een wildvreemde hakt op me in. “Wat een klootzak”, denk ik en tracht te ontkomen, maar het is al te laat.

 

Overlijden 5: To be continued

Oké, voor ik de klappen van de zweep van Conan Exiles effectief ken, leg ik wel vaker het loodje. Maar laten we voor de schone schijn beweren dat ik nog een vijfde keer moet sterven. Ontwikkelaar Funcom werkt nog een jaar verder aan de game voordat de volledige versie het levenslicht ziet. Nog veel opportuniteiten dus om in deze Early Access het loodje te leggen. Er is in ieder geval nog veel werk aan. Servers zijn nog steeds niet super stabiel, laadtijden zijn onnatuurlijk lang en onnozele bugs zoals muren die niet blijven staan zijn alomtegenwoordig. Eén ding is wel zeker: hou je van titels als Rust of Minecraft, dan is deze game iets voor jou.

Releasedatum
08/05/2018
Beschikbaar voor