Total War: Attila

Total War: Attila

Enkele nieuwe, intuïtieve features

ma 05/01/2015
Gepreviewed voor PC door Michael
0 reacties

Begin september mochten we ten zuiden van Londen op bezoek bij Creative Assembly om met de volgende Total War-titel kennis te maken. Ondanks de foetale status waarin het ontwikkelproces zich vier maanden geleden bevond, konden we ondertussen de game deels onder handen nemen. Veertig beurten en vier facties; beperkt, maar zeker voldoende om eerste indrukken te vergaren.

De Total War-franchise is van oudsher een spellenreeks waarvoor het grote publiek zijn hand niet omdraait. Moeilijk, aanvankelijk enorm complex en daarom dus een mediocre spelersaantal. Toch streeft de ontwikkelstudio ernaar dat elan door te trekken en Total War: Attila blijkt zowaar nog een tikkeltje uitdagender te zijn. Naast de moeilijkheidsgraad van het spel zelf bepaalt ook de factie waarmee je speelt hoe moeilijk het zal zijn om jezelf tot overwinnaar te kronen. De periode rond 400 na Christus werd dan ook gekenmerkt door rondtrekkende volkeren, zoals de Hunnen, en het gevaar kan dan ook uit het niets opduiken. In deze previewversie kregen we vier speelbare facties: de Saksen, de Ostrogoten, het Oost-Romeinse Rijk en de Sassaniden. Elk hebben ze hun eigen problemen, maar in-game blijkt vooral Flavius Arcadius Augustus en zijn deel van het Romeinse Rijk de vernietiging nabij te zijn.

Familievetes

Alsof de imminente dreiging niet voldoende stress en vertier oplevert, mag je in Attila ook binnenshuis alles proberen te regelen. Egoïsme heeft doorheen de geschiedenis meerdere rijken geruïneerd en de invloed van alle personaliteiten binnen het politieke landschap binnen de perken houden, is geen makkelijke opdracht. Twee deelfactoren bepalen de macht die jij op het volk kan uitoefenen en wanneer je daar vergeet aandacht aan te besteden, kunnen uitgedokterde plannen om de wereld (terug) te veroveren weleens puur tijdsverlies worden. Zo hadden we met het Oost-Romeinse Rijk – na enkele pogingen weliswaar – eindelijk voldoende controle over de nabijgelegen regio’s verkregen en ook diplomatisch zetten we de belangrijkste facties naar onze hand, maar enkele moorden binnen het eigen regime resulteerden in een onnozele burgeroorlog waarna het game-over was. Flavius mag in het begin met zijn zestien jaar jong en onbezonnen zijn, hij zal toch berekend invloedrijke externen moeten laten elimineren wil hij zijn twintigste verjaardag halen…

“Laten we van in het begin duidelijk grenzen stellen en de machtigste politieke tegenstanders onmiddellijk vermoorden!” was onze volgende gedachtegang. Trek er maar een dikke streep over dat idee, want voor de lokale bevolking en vooral je leger is het nooit goed. Wanneer ze merken dat je honger naar absolute macht te groot wordt en er teveel onverwachte wendingen plaatsvinden, zullen er vermoedens van verraad opduiken en ook dat eindigt vaak in overvloedig bloedvergieten. In de praktijk blijkt het vooral een kwestie te zijn van de progressie van elke politicus nauwlettend in de gaten te houden en wanneer de evolutie je niet aanstaat, moet je de nodige stappen ondernemen.

Europese nomaden

Genoeg over de politieke rompslomp nu. Zoals we al benadrukten werd het begin van de middeleeuwen door rondtrekkende stammen gekenmerkt. In grote getalen maakten ze de oversteek van her naar der en ze zeulden heel wat materialen mee. De nomadische en barbaarse troepen in Total War: Attila representeren deze mobiele facties en aangezien de Ostrogoten reeds beschikbaar waren om mee te experimenteren, konden we het zogenaamde ‘Horde’-systeem onder de loep nemen. Eigenlijk is het niets meer dan volledige vrijheid om een kamp uit de grond te stampen wanneer en waar je maar wil. Uit deze uitvalsbases halen ze dezelfde voordelen als immobiele stedelingen zoals economische voordelen, uitbreiden van de voedselvoorraad en het opleren van verse strijdkrachten.

Indien de veiligheid van een met muren omringde stad je meer aanspreekt, kan je als rondtrekkende stam ook daar je kamp opslaan, maar dan verandert het hele gezelschap wel in een traditionele factie waarna ze zich niet langer elders kunnen vestigen. De enige manier om dat proces ongedaan te maken, is om de factie waarbij je geborgenheid had gevonden te laten stikken. Worden al hun eigendommen vervolgens met de grond gelijkgemaakt, dan kan je terug vrij ronddolen. De ene zijn dood, is soms de andere zijn brood… Alleen moet je over zo’n beslissingen erg lang nadenken want de consequenties zijn er.

Science, bitch!

In het verlengde van de Hordes kan je als barbarenfactie je laatste nederzetting achterlaten wanneer het erop lijkt dat je niets meer te verliezen hebt. Ondoordacht hiervoor opteren is allesbehalve aangeraden, want het in vuur en vlam zetten van een gebied heeft desastreuze gevolgen voor zij die zich daar ooit nog willen vestigen. De fertiliteit van de ondergrond bereikt een ongezien dieptepunt, dus wanneer de tegenstand zich alsnog onverwachts terugtrekt nadat je de opdracht tot platbranden hebt gegeven, zit je met een serieus probleem. Het enige voordeel dat we konden vinden is dat je een kleine portie van je eigendommen recupereert en in grondstoffen omzet. Daar koop je natuurlijk niets voor, want je bent vanaf heden dakloos. Noch jouw bevolking, noch het leger kan daar mee lachen en als je niet snel een nieuw dak boven je hoofd vindt, zal de moeilijke beslissing zich tegen je keren.

Bovenstaande actie moet de laatste oplossing zijn waarnaar je kan teruggrijpen indien nodig. Meestal duurt het jaren zo niet decennia vooraleer een stad volledig tot brokstukken wordt herschapen en pas wanneer de primaire verdedigingsmechanismen vernietigd zijn en het moraal van iedereen laag is, kan de infanterie zomaar binnenwandelen. Barricades en gebouwen voorkomen simpele penetratie van je buitenmuren, waardoor het een kamikazeopdracht wordt om zonder belegeringsmachines en boogschutters ten aanval te trekken… Het zijn logische denkwijzen, maar voor beginners wordt het nog een tikkeltje moeilijker om meteen de juiste beslissingen te nemen.

Releasedatum
17/02/2015
Beschikbaar voor