Team Sonic Racing

Team Sonic Racing

Hands-on in Londen

di 30/04/2019
Gepreviewed door Raf
0 reacties

Vlak voor de finishlijn nog een of twee posities verliezen in een kart-racer is niet minder wraakroepend dan wanneer dat in een ultrarealistische simulatie-racer gebeurt. Enfin, ik vloek er niet minder om. En dat hebben ze geweten daar in Londen bij mijn hands-on met Team Sonic Racing.

Ik draai al even mee maar ik ben nooit echt sterk geweest in de meer realistische racegames. Die ouwe F1’s, Moto GP’s, Colin McRae’s en Gran Turismo’s, voor mij waren het als aantrekkelijke dames me meedogenloos dumpten die eenmaal ze zagen hoe slecht ik kon, euh, dansen. Burnout en MotorStorm, daar was ik beter in. En ja, ook online tegen andere spelers. Dat is waarschijnlijk waarom kart-racers me zo goed liggen. Ooit zocht ik wanhopige naar een game dat geschikt was voor mijn jonger dan 12 jaar oude neefjes, vond ik Sonic & SEGA All-Stars Racing en heb ik die game na hun vertrek veel langer gespeeld dan ik durf toe te geven.

Respect, maar geen fanboy

Ik heb ook ooit een SEGA Megadrive console helemaal stuk gespeeld en ben dus vertrouwd met Sonic van in de begindagen. Een icoon, toegegeven, maar ik werd er niet zo wild van als sommige fanboys – met alle respect voor diezelfde fanboys. Dat ik daar op die perstrip in Londen voor Team Sonic Racing uiteindelijk met tegenzin mijn controller moest afgeven, heeft dus niets te maken met nostalgie of een ander misplaatst warm gevoel, maar omdat deze game me aangenaam verraste. Ik verwachte een doorslagje van die All-Stars Racing, maar kreeg een game dat onder zijn snoepwinkelkleurige graphics en misleidend koddige looks, verdomd veel tactische diepgang en een gruwelijk competitief karakter scoort.

Eerst maar laatst

Zoals de naam het doet vermoeden en jullie misschien al wel weten, draait het hier niet alleen maar om als eerste over de finish te komen, maar is de overwinning – behalve dan in de time-trial modus – altijd voor het team dat gezamenlijk het beste presteert. Die focus op teamplay wordt over nagenoeg de hele game doorgetrokken. In de Grand Prix modus, in de helemaal te customizen Exhibition modus en ook in de Team Adventure (lees: campagne) modus. Die laatst kan je wel in je eentje spelen, maar dan nog krijg je twee computergestuurde teamgenoten. Als ik iets aan te merken heb op de game, naast die afstompende KetnetMetal dan, is het dat hoe meer je samen met andere spelers speelt, hoe flauwer de solo-beleving voelt. Dat je de game met z’n drieën op één console in split-screen vanuit dezelfde zetel kan spelen, vind ik daarom een heel goeie zaak.

Slingshot me baby!

Tactisch samen is hier geen ieder voor zich-verhaal en hopen dat elk teamlid zich op eigen kracht zo hoog mogelijk plaatst. De ontwikkelaars hebben daar een paar slimme spelmechanismen voor bedacht. Mijn favoriet heet Slingshot. Daarbij laat het teamlid dat het meest vooraan rijdt, een gouden spoor achter. Wie daar een paar seconden op kan blijven krijgt een aanzienlijke snelheidsboost als hij dat verlaat. Dat werkt beter dan het klinkt. Ik heb herhaaldelijk met een ander teamlid haasje over gespeeld, waarbij de ene de andere telkens weer wat vooruit katapulteerde. Gouden ringen verzamelen, over boost pads rijden of zo’n boost-whisp (de power-ups in deze game) gebruiken, dat helpt ook, maar niet zo consistent als die slingshot-boost dat doet.

Iemand een raket op overschot?

Een andere techniek om elkaar te helpen is het uitwisselen van power-ups. Rij je vooraan en heb je zo’n doelzoekende raket op zak, geef die dan aan een speler die meer achteroprijdt. Dat vragen om, en doorgeven van, die power-ups, is zo makkelijk als op een toets drukken. Die speler achterop heeft meer doelwitten voor zich én bij het overdragen van zo’n power-up bestaat de kans dat die ene doelzoekende raket er twee of drie worden. Een goeie incentive om het uitwisselen te bevorderen.

Team Ultimate Boost

Ook handig: Skim Boost, rijdt rakelings langs een teamgenoot die net te grazen is genomen en hij zit sneller terug op kruissnelheid. Tenslotte is er nog de Team Ultimate Boost. Door die teamtechnieken te gebruiken vul je een meter en is die vol dan kan je een paar seconden lang tegen een rotvaart en onkwetsbaar voortjagen. Doe je dat allemaal samen, dan duurt die boost nog langer en ram je onderweg nog een paar tegenstanders, … yep, nog langer.

Pimp my kart

De game zal bij release 21 tracks tellen verspreid over zeven werelden. Variatie genoeg dus. Veteranen van Sonic racing games zullen 9 favorieten herkennen, de overige 12 werden speciaal voor deze nieuwe gemaakt. Door te racen verdien je upgrades. Cosmetische maar ook niet cosmetische. Daarmee kan je dus in het garagescherm niet enkel de looks van je voertuig pimpen, maar ook de prestaties. Zoals te verwachten was hangt aan het opschroeven van de ene eigenschap meestal een terugschroeven van een andere vast.

Speed, technique of power?

Die voertuigen hangen allemaal aan een personage vast. Er zijn er in totaal 15 verdeeld over drie categorieën: Speed, Technique en Power. Die in de Speed-categorie hebben de hoogste topsnelheid en kunnen inkomende projectielen blokkeren met een precies getimede radial burst. Technique-racers vertragen niet als ze over gras of ijsplekken rijden en laten zich preciezer sturen. Power-voertuigen kunnen door sommige obstakels rammen en zo nieuwe routes openleggen. Ze scoren ook een betere verdediging. Geen RPG-racer, maar dieper dan ik dacht, en omdat je de prestaties nog wat kan tweaken, vind je zeker de configuratie die jou het beste ligt, … of het best in je team past.

Mijn naam is Tails, Cock Tails

In de praktijk kwam dit neer op mijn Tails, een Technique-racer, die met een iets opgevoerde topsnelheid vrijwel de hele race vlak achter de kopgroep aanreed en mijn Sonic Speed-teamgenoot zo goed en zo kwaad mogelijk bijstond, en mijn andere Technique-maat de hele tijd van betere power-ups, excuus, whisps, voorzag. Dat lukte vaker niet dan wel. Ons team lag zelfs een hele tijd voor in het Grand Prix-event dat over vier races gereden werd. Alleen in de laatste beslissende race zette de tegenstander net op het juiste moment zijn Ultimate Team Boost in en … tja, ik was blij dat ik in het Nederlands vloekte.

 

Releasedatum
21/05/2019

Conclusie van Raf

Team Sonic Racing was dieper, intenser en competitiever dan ik had verwacht. Met korte laadtijden en een instant pick-up&play-vibe. Een ideale game voor spelers van elk niveau en die split-screen optie is hier een absolutie winner. Deze game komt uit voor pc, PS4, Xbox One én Switch en op die laatste mag Mario zich binnenkort aan stevige concurrentie verwachten.