Pathfinder: Kingmaker

Pathfinder: Kingmaker

Een aangename verrassing op gamescom

wo 13/09/2017
Gepreviewed voor PC door Lazlo
0 reacties

Gamescom is de ideale plek om je door nieuwe games te laten verrassen. Zo zette Joeri (de planningspapa van onze jaarlijkse gamescom-trip) als nieuwigheidje de party rpg Pathfinder op mijn planning. En of dat een aangename verrassing was.

Wie al enkele reviews van me las, weet misschien wel dat Dragon Age: Origins voor mij de beste rpg aller tijden is. Wie Dragon Age zegt, kan natuurlijk niet anders dan eindeloos respect hebben voor diens geestelijke vader: Baldur’s Gate. En laat Pathfinder nu net een game zijn die niet alleen de mosterd, maar ook de ketchup en de mayonaise gaat halen bij die game. En dat is niet meteen een nadeel.

Klassiek is in

De klassieke rpg met een isometrisch camerastandpunt en de nodige tactische inzichten doet het weer beter dan ooit. Zeker met de release van Divinity: Original Sin 2 voor de deur is het enthousiasme voor de op Dungeons and Dragons-geïnspireerde klassieke rollenspelen weer groot. Ondanks dat Pathfinder gebasseerd is op een ander (gelijknamig) rollenspel, doet de game hier niets nieuws, maar eerder alles wat we al gezien hebben.

Aan de hand van veel tekst vertelt de game het verhaal van een nieuwe koningin die haar land uit de handen van een drukkend totalitair regime wist te bevrijden. In de plaats van zich te focussen op de strijd voor het veroveren van het land, gaat deze game over de nasleep ervan. De demo die ik te zien krijg, start in de troonzaal van onze heldin waar een arme boer komt klagen over hoe zijn leven helemaal niet veranderde sinds het nieuwe bewind. Op die manier legt de game de vinger op een gapende wonde waar amper iemand bij stilstaat: hoe moet het verder na een glorieuze overwinning? Hoe hou je jouw volk tevreden in tijden van crisis? Zeker wanneer overal gevaren om de hoek loeren.

Keuzes, keuzes, keuzes

Om dat verhaal zo meeslepend mogelijk aan de man te brengen, vraagt de game je jouw eigen pad te kiezen. Zo hoor je over een mysterieuze aanval op een dorpje aan de andere kant van het land. Je kan kiezen om jouw legermacht op het dorpje af te sturen, of om de kaart van sympathie te trekken en er zelf heen te trekken. Ik verkies uiteraard die optie om zo snel mogelijk aan het vlees van de game te komen: de feitelijke party-based combat.

Korte speelsessie

Jammer genoeg krijg ik tijdens de twintig minuten effectieve speelsessie niet veel te zien van die combat. Net zoals in games als Dragon Age: Origins of het meer recente The Dwarves kies je op een landkaart de bestemming waar je heen wil met je groepje avonturiers. Gaandeweg kan je karavaan halt worden toegeroepen omdat je een obstakel tegenkomt op de reisweg, zoals vijanden die je aanvallen of mensen in nood die je moet helpen. Dat is dan ook de enige combat die ik in de korte speelsessie te zien krijg.

Gevechten lopen zoals het in dit type game betaamt: je kan pauzeren, spells kiezen, individuele acties opzetten en dan de boel laten uitspelen zoals jij dat wil. Wie meer hardcore ingesteld is (of een doodswens heeft) kan dat ook zonder pauzeren doen, al kan ik je dat ten stelligste afraden doordat je zo het overzicht snel kwijtraakt.

Geloofwaardig randgedoe

Veel gevochten werd er dus niet, maar wonderbaarlijk genoeg unlockte ik door die random encounters wel wat randmissies. Zo kreeg ik de kans een detour te nemen naar het huisje van een tovenaar die me vermoedelijk zou kunnen helpen met mijn taak voorhande. Ook is het fijn om met de NPC’s te praten die je op de route tegenkomt na de willekeurige encounters. Zij geven je meer inzicht in de spelwereld waar je je in bevindt en in het gevoel dat de bevolking heeft bij de nieuwe regering van het land. Zo voelt de spelwereld aan als een echte, geloofwaardige omgeving.

 

Conclusie van Lazlo

Veel heb ik eigenlijk nog niet gezien van Pathfinder, maar de opzet van de game is duidelijk. Dit spel brengt je rechtstreeks terug naar de gloriedagen van rpg’s als Baldur’s Gate. Het verhaal dat de game wilt vertellen is ambitieus en boeiend, en de spelwereld voelt geloofwaardig aan. Qua combat heb ik niet genoeg kunnen proeven van de gameplay om echt in te schatten of die helemaal goed zit, maar hij voelt in ieder geval wel vertrouwd aan. Eentje om in de gaten te houden, als je fan bent van uitgebreide, verhaalgedreven rpg’s.