Vanuit de Verenigde Staten was producer Rob Jones overgevlogen om ons in een uitgebreide presentatie de verschillende facetten van de game te tonen. Een belangrijk onderdeel van die presentatie was MyCareer. Een modus waar de NBA 2K-serie een paar jaar geleden mee experimenteerde, en dat vandaag zonder twijfel het belangrijkste onderdeel van de game is geworden. In deze modus maakt de speler zijn eigen basketballer en begint hij daarmee aan het uitbouwen van een mooie carrière. Eigen onderzoek van 2K Games had uitgewezen dat het overgrote deel van de ondervraagden een nieuw deel niet zou kopen als de MyCareer-modus uit de game geschrapt zou worden. Daarom werd er dit jaar extra veel aandacht aan deze modus geschonken.
Spike Lee
Zo worden het verhaal en de prestentatie verzorgd door niemand minder dan Spike Lee. Deze Amerikaanse regisseur heeft films als Malcolm X en Inside Man gemaakt en is verantwoordelijk voor verschillende NBA-documentaires. Zo volgde hij in 2008 een dag lang Kobe Bryant in de wedstrijd tussen de Lakers en de Spurs voor de documentaire Kobe Doin’ Work. Daarnaast is Spike zelf een enorme basketbalfan. Bij elke wedstrijd van de New York Knicks staat hij aan de zijlijn zijn team aan te moedigen. Dat is extra bewonderenswaardig als je weet dat de Knicks de afgelopen twee jaar nog geen deuk in een pakje boter konden krijgen. Spike Lee ademt en leeft basketbal en hopelijk is dat terug te vinden in de modus van dit jaar.
Hoe het verhaal daarin loopt, blijft nog een behoorlijk geheim, maar tijdens de presentatie kregen we wel de eerste scene uit de modus te zien. Daarin maakten we kennis met het hoofdpersonage, dat je zelf kunt aanmaken, zijn zus en een goede vriend van hem. Zij bevonden zich op een krakkemikkig basketbalveldje in een zogenaamde Project-wijk van een Amerikaanse stad. Een wijk die niet echt bekend staat om de rijkdom van de bewoners. Zo werd in de video duidelijk dat de ouders van de basketballer en zijn zus het niet makkelijk hebben. Zij werken lange dagen voor een matig loontje. Het is dan ook de droom van de held van het verhaal dat hij straks in de NBA kan spelen en genoeg geld kan verdienen om zijn ouders van een pensioen te laten genieten. Zij zus sterkt hem daarin, maar maakt ook duidelijk dat hij naar school moet om te leren. Waar de zus de engel op het schoudertje lijkt te zijn, daar krijgt zijn beste vriend de rol van duivel aangemeten. Ook hij kan een aardig potje basketballen en ziet daar meer toekomst in dan te leren op de schoolbanken. Lesuren ziet hij meer als slaapuren om vervolgens genoeg energie te hebben op het basketbalveld.
Het is een interessante opening van de MyCareer-modus. Het geeft de mogelijkheid om aan de slag te gaan met een interessant verhaal en eventuele keuzes tussen familie of vriendschap. Daarnaast speelt dit zich af op de middelbare school, de Amerikaanse Highschool. Jouw alter-ego moet nog naar de universiteit om zich daar in de kijker te spelen en hopelijk opgepikt te worden door een groot NBA-team in de jaarlijkse Draft. Het zou cool zijn als je ook daadwerkelijk wat wedstrijden in de College-competitie kunt spelen, maar wellicht is dat vanwege extra licentierechten niet mogelijk.
Nog fysieker
Na de presentatie hebben we ook een paar potjes kunnen spelen. Daarbij kozen we er voor om met de LA Clippers te spelen, een team dat aankomend seizoen zowel vanaf de driepuntenlijn effectief is, als van dichtbij keihard kan dunken met grote mannen als DeAndre Jordan en Blake Griffin. Opvallend aan de eerste potjes was dat het spel iets fysieker is geworden. Dat merk je voornamelijk wanneer je een dunk probeert te maken. De tegenstander geeft je minder ruimte om daadwerkelijk te dunken en als je het dan toch probeert, dan is de kans groot dat hij meespringt en de bal afblokt. Dit geeft helemaal voldoening als de tegenstander een fast break opzet (door de bal te veroveren en snel de aanval op te zoeken). Hij of zij rent dan zonder tegenstander naar de basket om te dunken. Wanneer de andere partij echter een snelle speler als LeBron James heeft, dan kan hij daadwerkelijk de achtervolging inzetten en de ingezette dunk van achteren alsnog wegrammen. De voldoening die dit geeft is echt heel erg groot.
Daarnaast ziet het er naar uit dat de game net iets gebruiksvriendelijker is geworden. Het opzetten van plays, die je de ruimte moeten geven om te scoren, is net wat makkelijker gemaakt waardoor het nu voor iedereen inzetbaar is. Verder is het iets simpeler om verschillende soorten passen te geven, waardoor het vinden van een speler in de vrije ruimte iets makkelijker gemaakt is.
Visueel gezien is de game ook weer net wat beter. Vooral de gezichten van de spelers vallen in positieve zin op. Dat is te danken aan het feit dat veel NBA-sterren via face scan-technieken in de game zijn verwerkt. Ook de typische animaties en manieren waarop fans juichen is zeer herkenbaar wanneer je zelf NBA-wedstrijden kijkt. Het zorgt voor nog meer verschil tussen diverse spelers. De manier waarop een Point Guard als Chris Paul een aanval opzet is heel anders dan wanneer Stephen Curry van de Golden State Warriors dat doet. De eerste is meer een aangever en zal via handbewegingen duidelijk maken dat zijn medespelers de vrije ruimte moeten opzoeken, terwijl Curry zelf ook gemakkelijk scoort als hij de ruimte krijgt.
Slimmere tegenstanders
Kies je er voor om elke mogelijkheid die je met Curry krijgt te benutten, dan zal je in NBA 2K16 merken dat de tegenstander zich daaraan gaat aanpassen. Vooral de door de computer gestuurde tegenstanders zullen leren uit de plays die jij maakt en hun tactiek daarop instellen. Probeer jij telkens met Curry een driepunter te scoren, dan zal je merken dat Curry bij het opzetten van een aanval sneller twee tegenstanders op zich krijgt en zo minder ruimte heeft om zelf te schieten. En zo zijn er nog veel verschillende situaties te bedenken. Het moet de variatie in jouw speelstijl vergroten en dat kunnen we alleen maar toejuichen.
Die slimheid van de computer komt ook terug in andere modi. Wanneer je bijvoorbeeld met een team mee gaat doen aan een League, in de vorm van MyLeague of MyGM, dan zal je merken dat de tegenstanders op het gebied van trades ook meer vooruit kijken. Wanneer ze merken dat de aankomende draft, de aanvoer van nieuwe talenten, niet interessant is, dan hebben ze minder interesse in draft picks. Wanneer een topspeler als LeBron James op het punt staat een Free Agent te worden, dan merk je dat teams graag hun dure speler lozen, om zo een lucratief voorstel voor James te kunnen voorleggen.
