Metro Exodus

Metro Exodus

Een laatste hands-on in Londen

wo 16/01/2019
Gepreviewed door Raf
0 reacties

Exodus laat zich vertalen als uittocht of vertrek. In de nieuwste aflevering van de post-nucleaire alternatieve sovjetgeschiedenis-fictiereeks Metro, slaat dat op het verlaten van de ondergrondse Moskou om de wereld aan het oppervlak in te trekken. Het begin van een episch avontuur dat in-game over een heel jaar uitgesmeerd wordt.

Het coverbeeld van de game toont een voor veteranen van deze serie weinig verrassend ijzige omgeving, maar is dus enigszins misleidend. Want de verhaallijn van Metro Exodus zal je niet alleen door een lange reeks uitgestrekte en open spelwereldlocaties leiden, maar dat ook over vier seizoenen spreiden. Tijdens een recente en waarschijnlijk laatste hands-on voor release, mochten wij aan de slag in een gortdroge zomerse woestijn, of steppe, en later ook nog een uurtje ergens helemaal anders in wat we als een glorieus lentelandschap durven omschrijven.

Mad Max spin-off

Maar eerst die woestijn of steppe dus. De Aurora, de stoomtrein waarmee we door de hoofdstukken van Metro Exodus voortjagen, houdt gedwongen halt in wat lijkt op de setting van een Mad Max-film. Zelfs de problematiek is dezelfde: we zijn op zoek naar brandstof en water, terwijl de omgeving gedomineerd en getiranniseerd wordt door een bende psychopathische slavendrijvers onder leiding van een sicko die zich de Baron noemt. Zandstormen en een stevige dosis mutanten vervolledigen het plaatje. Toch moeten we toegeven dat deze setting een aangename variatie brengt op het zompige level dat we eerder speelden en dat op zijn beurt weer heel dicht aansloot bij de ondergrondse klammigheid van de eerdere games.

Risico vs beloning

Het is goed om te zien hoe ook de uitgestrekte open buitenlocaties hier net zoveel stealth en tactiek toelaten, als de minstens zo uitgewerkte grottenstelsels, vrachtschipinterieurs en andere indoor-omgevingen. En ook hier is elke confrontatie of exploratie van een ruïne of ander plekje een afwegen van ‘haal ik hier meer uit dan ik er qua kogels en eventueel ook medikits in investeer?’ Dat we de map fysiek moeten bovenhalen om ons te oriënteren, de filter van ons gasmasker tijdig moeten vervangen en de batterij van onze nachtkijker bijladen en andere praktische shizzle moeten regelen, dat hoort bij deze game die ergens in zijn stamboom zeker een voorouder uit het survival-horror telt.   

VW-busje van de schroothoop

Je krijgt meestal een centraal objectief waarmee je het verhaal voortduwt en waar onderweg altijd een handvol optionele missies je van dat rechte pad aflokken. Die laatste leveren met het gebruikelijke risk-reward systeem extra loot op en kleuren de spelwereld weer wat meer in. Het is ook de eerste keer dat we een (zelf te besturen) voertuig onder onze kont krijgen. Het lijkt op een VW-busje dat meer door voodoo dan mechanische motieven aangedreven wordt, maar het helpt je wel om langere afstanden af te leggen en onderweg eventueel nog een paar van die mutanten tot roadkill te transformeren. Het zegt je gelijk iets over de omvang van dit level.

Op zoek naar brandstof en verhaal

We infiltreerden een slavenschip dat zoals alle andere schepen hier op het droge lag. We gingen op zoek naar iets cruciaals in een oude, donkere nucleaire schuilkelder vol gaswolken en buitenmaatse spinnen. We werkten mee aan een rebellie van een handvol lokale barbaren tegen de Baron. We plaatsten headshots met de zelfgemaakte loden balletjes die we uit ons – pomp-‘em-zelf- Tikhar geweer afvuurden en maakten sneaky kills met onze Bastard die .45 kogels door een silencer jaagde.

Metro Exodus belooft een heel apart soort shooter-survival-horror-stealth-open-wereld-avontuur te worden. 

Dit ‘zomer’-level staat er, maar hoewel het een verzorgde smerig ecosysteem/enclave opvoerde, met een eigen verhaal, ontbrak het hier iets te veel aan een narratieve band met ons eigen avontuur. Metro-games waren qua gameplay altijd al vrij sterk, maar ze puurden uiteindelijk altijd nog een meerwaarde uit hoe ze hun verhaal vertelden. Dat kwam hier net iets te weinig uit de verf. Al doet de nieuwe trailer beloven dat het met de overkoepelende plot wel goed zit.

Na de zomer komt … de lente

Na een viertal uur in de dor-dodelijke zomerlocatie te hebben doorgebracht (en die nog lang niet had uitgewoond), kon ik nog een uurtje aan de slag in het lentelevel. Dat begon vrij pittig met een verlies van alle uitrusting in een omgeving waar een plaatselijke militie een soort beschaving probeert te handhaven tegen bandietenbendes en gemuteerde wolven, beren en andere post-nucleaire fauna.

Hier volgde ik een ietwat meer lineair traject, waarin ik een ongemakkelijk lang stuk met weinig meer dan een kruisboog doorkruiste. Een stuk ook waarin ik niet zeker was of de oppositie eigenlijk wel bad guys zijn. Misschien zien ze mij als de vijand. Dus ook al schieten zij om te raken – wanneer mijn stealth-aanpak faalt – als ik er niet omheen kan sneaken, dan ga ik voor een niet-dodelijk uitschakelmove. Dat is taaier dan ze gewoon omleggen, maar het hoort bij het persoonlijke ethische kompas dat eigen is aan een Metro-game.

Na een tijdje krijg ik mijn rugzak terug te pakken – enfin, niet die van mij, maar hoe dat juist in elkaar zit dat ontdek je liever zelf – en kan ik wat speciale pijlen craften. Die gebruik ik vooral op wolven, terwijl ik de opeenvolgende waypoints van deze verhaal gedreven regio volg. Op zich weer een heel andere beleving dan dat stuk in de woestijn. Dat betekent dat Metro Exodus dan wel groter is en een langer avontuur belooft, je krijgt genoeg variatie te happen om niet halverwege na te veel ‘been there, done that’ de afrit te nemen om nooit meer terug te keren.

 

Releasedatum
15/02/2019

Conclusie van Raf

Ik heb vooralsnog mijn twijfels bij hoe de ontwikkelaars het verhaal de impact en het belang zullen geven dat het in de voorgangers kreeg, maar met de opzet van op elkaar volgende open werelden met tonnen variatie, zit het nu al heel goed. Voor de rest wijkt de game niet al te ver af van de taaie, schaarse en bedachtzame gameplay en dat zullen de fans graag horen. Voor de nieuwkomers belooft Metro Exodus een heel apart soort shooter-survival-horror-stealth-open-wereld-avontuur te worden.