The Last of Us Part II

The Last of Us Part II

"Ik speelde The Last of Us Part II bij ontwikkelaar Naughty Dog in LA"

do 26/09/2019
Gepreviewed door Ronald
0 reacties

Zestien maanden lang bleef het oorverdovend stil rond The Last of Us Part II. Radiostilte die absoluut nodig was, zegt ontwikkelaar Naughty Dog, om de game op punt te brengen voordat ze er effectief iets over te vertellen hadden. Om nu ineens los te breken met een releasedate en een aankondigingstrailer. Maar wacht, er is meer: ik bracht deze week in Los Angeles al een paar uur door in de game. Dit is wat ik ontdekte.

1. Ellie is geen kind meer

Een van de meest hartverscheurende elementen uit The Last of Us (2013) was toezien hoe de verschrikkingen die Joel en Ellie doormaakten tijdens hun tocht doorheen een door de Fungus-apokalyps verflenst Amerika hun invloed hadden op de dan nog jonge Ellie's persoonlijkheid. In The Last of Us Part II treffen we haar vijf jaar verder aan, als inwoonster van een menselijke leefgemeenschap die binnen haar eigen muren weer een minimumgevoel van veiligheid geeft. Maar in een eerste demo die ik te spelen kreeg, uit het prille begin van de game, volg ik haar tijdens een patrouille door de omgeving, en merk ik hoe taai ze is geworden: vanzelfsprekend komt ze samen met haar vriendin, Dina, oog in oog te staan met een tros Infected, en die pakt ze op een hondsrauwe manier aan. Niet alleen met vuurwapens, maar ook in een uitgebreid stealth-systeem.

2. De combat is pakken beter

Wat je ook zeer snel zult opmerken in The Last of Us Part II is hoe snél Ellie is in zo'n gevecht. "We hebben haar een heel aparte combatstijl meegegeven", vertelt co-director Anthony Newman me. "Ze is heel agiel, en kan met een groot gemak mêlée-aanvallen ontwijken. We hebben daarvoor een 'dodge'-mechaniek geïntroduceerd, die contextueel is: op basis van de richting van waaruit de aanvallen komen, is de manier waarop ze hem ontwijkt verschillend. Komt de aanval bijvoorbeeld van links, dan duikt ze onder de aanvaller uit en rolt ze vlot rond hem heen. Ook haar eigen aanvallen zijn apart: we introduceerden een 'stun-strife'-mechaniek. Al wat Ellie nodig heeft is haar mes, daarmee kan ze extreem snel een tegenstander van kant maken. Daarom zijn de bakstenen en flessen die je overal in de game vindt zo belangrijk: je kunt ze gebruiken om vijanden tijdelijk te verdoven, waarna je ze neutraliseert. Ze gebruikt haar omgeving optimaler."

De combat is pakken beter

3. Letterlijk àlles werd wat bijgeschroefd

De gameplay van de eerste game werkte prima, en dus besloten ze bij Naughty Dog om er geen te radicale veranderingen aan door te voeren. Maar alles werd wel stevig verbeterd. "In iedere component van de gameplay zul je een verbetering zien", zegt Newman. "Alles is wat complexer. De 'dodge'-knop is een van de voorbeelden: mêlée in de eerste game was heel eenvoudig, in de opvolger krijgt het allemaal wat meer dimensie. Je kunt twee vijanden tegelijk aanpakken, of heel bevredigende one-on-one-gevechten hebben. Het craftingsysteem is veranderd, er is een compleet nieuw upgrade-systeem. Een nieuwe workbench. Iedere wapenupgrade is een zichtbare, fysieke verandering. Crafting is voor ons ook belangrijk voor de emotionele ervaring van de speler: een om je in lijn te brengen met Ellie, en je haar ervaringen te doen meevoelen, om keuzes te maken samen met haar. Door een craftingsysteem te ontwikkelen, dat de speler dat soort keuzes geeft, zit hij dieper in de ervaring. Door te kunnen zeggen: ik ga het zus of zo doen, hak je samen met Ellie knopen door."

4. Scenario en acteerwerk zijn top

Je merkt ook dat de acteurs - Ashley Johnson herneemt haar rol als Ellie, Shannon Woodward ('Westworld') speelt Dina - veel tijd hebben doorgebracht in de MoCap-studio. Volgens scenariste Halley Gross moest er vrij laat in de productie zelfs opnieuw die studio worden in gedoken: de manier waarop bepaalde scènes waren gescript klopte niet echt meer met de emotionele richting die was ingeslagen met de richting die de designers waren ingeslagen met de game. Het einde werd bijvoorbeeld volledig veranderd, en een scène waarin Ellie en Dina een 'momentje' hebben werd herschreven om beter te passen in hoe de game er ondertussen uitzag. Ellie en Dina zijn namelijk niet zomaar 'vriendinnen'. Voor het eerst speelt er een - door de auteurs zo bepaald - homoseksueel personage de hoofdrol in een blockbustergame. Dat zou anno 2019-2020 allang niet meer als een 'doorbraak' mogen gelden, maar wanneer je naar het aanbod kijkt in zowel de videogame-industrie als in Hollywood moet je vaststellen dat er hier een veel te late steen mee werd verlegd.

Je merkt ook dat de acteurs - Ashley Johnson herneemt haar rol als Ellie, Shannon Woodward ('Westworld') speelt Dina - veel tijd hebben doorgebracht in de MoCap-studio.

5. De personages zijn geloofwaardig

Op verhalend gebied blijft The Last of Us Part II, net als de eerste, een ietwat vreemde game: je krijgt de emotionele resonantie van een interactief drama à la Detroit: Become Human en The Dark Pictures Anthology: Man of Medan, maar evengoed zit er vrij taaie combat in (al komen er, zo zei Newman, wel meer verschillende moeilijkheidsgraden).  "The Last of Us, tout court, is een verhaal over wat ons allemaal precies tot mens maakt", zegt Newman. "Het is voor ons heel belangrijk dat we momenten van tederheid en kwetsbaarheid tonen, zoals die scène met Ellie en Dina in de wietplantage: je ziet er een romance opbloeien tussen de wietplanten. Die momenten zetten we tegenover momenten van intens geweld, waarin de personages alles doen om te overleven. Het brede spectrum van de menselijke ervaring."

6. Het thema is compleet nieuw

Na de wrede, verrassende climax van The Last of Us heeft de vijf jaar oudere Ellie dus een thuis en een zekere stabiliteit gevonden, maar een nieuwe gebeurtenis lokt haar uit haar kot. Ik zeg niet wàt er gebeurt (want ik weet, na bijna drie uur spelen, ook niet precies waar het verhaal naartoe gaat), maar het zal de gebeurtenissen van The Last of Us Part II een heel andere emotionele kleur geven, zegt game director Neil Druckmann. "Er werden zeventien miljoen exemplaren verkocht van The Last of Us, en hij werd kritisch de hemel in geprezen. Maar dat was voor ons te weinig reden om een sequel te maken. Er moest een emotionele onderstroom zijn, die het relevant maakte om terug te keren naar deze wereld, deze personages, dit medium. In de eerste was dat de onvoorwaardelijke liefde voor een kind, die de drijfveer was van Joel, het toenmalige hoofdpersonage. In deze opvolger zal alles rond het thema 'woede' draaien. Ellie moet een kwaad dat haar werd aangedaan wreken. Hoe zal ze de daders ter verantwoording roepen? De wraakqueeste is op zich een bekend genre, maar je zult merken dat we er een speciale draai aan hebben gegeven."

Ellie moet een kwaad dat haar werd aangedaan wreken. Hoe zal ze de daders ter verantwoording roepen?

7. Vooral de mensen zijn erger dan ooit

Tijdens een tweede demo, iets dieper in het spel, komt Ellie in de overwoekerde ruïnes van de Amerikaanse grootstad Seattle oog in oog te staan met een nieuwe menselijke factie: het Washington Liberation Front (WLF), onder de bange overlevenden in de stad ook de 'Wolves' genaamd. Die voeren een xenofoob schrikbewind, waardoor (nog eens: ook voor mij nog onbekende) gebeurtenissen in gang worden gezet die Ellie naar hun grondgebied trekt. "De menselijke tegenstanders zijn erger dan de monsters", zegt Newman. "Dat was in de eerste al een belangrijk element, en we hebben daarop verder gebouwd in deze opvolger."

 

Releasedatum
TBA