"Ik speelde Shadow of the Tomb Raider op de E3"

"Ik speelde Shadow of the Tomb Raider op de E3"

E3 2018

wo 13/06/2018
Gepreviewed door Raf
0 reacties

Shadow of the Tomb Raider zit volgens mij nu al op kruissnelheid om een uitstekend sluitstuk op een al even uitstekende trilogie te worden. Visueel indrukwekkend, rauw en met respect voor de omgevingspuzzel-origine van het fenomeen Tomb Raider. Een gedurfde karakterstudie ook van de al even fenomenale Lara Croft. Ik speelde het eerste uur en kreeg tekst en uitleg bij de nieuwe hub waarrond nagenoeg het hele avontuur is opgetrokken.

In de eerste van deze reboot-trilogie zagen we een piepjonge Lara Croft in gruwelijke omstandigheden haar overlevingsinstinct ontdekken én oprekken. In de volgende zagen we haar uitgroeien tot de grafschenner waar deze reeks zijn naam aan dankt. In Shadow of the Tomb Raider krijgen we een Lara op de top van haar kunnen. Ze is de ultieme tomb raider, maar dan wel eentje die een gruwelijke fout met mogelijk apocalyptische consequenties maakt.

Daar is Trinity weer

De verhaalinsteek van Shadow of the Tomb Raider is dus heavy as hell. Met één verkeerde beslissing doet Lara alles waar haar vader zijn leven aan wijdde (en uiteindelijk voor opofferde) in de handen vallen van de sinistere Trinity-organisatie. Om daarbij ook nog eens een eeuwenoude einde-der-tijden-voorspelling te triggeren. Tenzij je een socio- en psychopaat bent, gaat zoiets op je geweten werken en in een poging een en ander recht te trekken komt Lara terecht in Peru, meer bepaald in Paititi, een verborgen vallei waar een fanatieke Maya-cult heerst over een beschaving die al 2000 afgesloten leeft van de rest van de wereld.

Een immens grote hub

Dat Paititi is meteen de hub voor het grootste deel van de game. Een immens grote hub ook in de vorm van een veelal verticaal gebouwde, levendige stad. Hier vindt je heel wat inwoners die optionele missies voor je hebben, handelaars waar je ‘gevonden’ spullen aan kan verkopen en outfits kan kopen.

De verhaalinsteek van Shadow of the Tomb Raider is heavy as hell.

Het is ook de plek waar de rebellen zich ophouden die je zullen helpen in hun strijd tegen die plaatselijke cult die de streek in zijn greep houdt. Dat Paititi ziet er groot, interessant en gevarieerd genoeg uit om die best wel zware taak van centrale hub in zijn eentje te dragen. Daar waar die in de voorgangers veel bescheidener van formaat waren en ook telkens maar een stuk van de speelwereld verankerden.

Dieper, en dieper…

Vanuit dit basiskamp zal je er dus op uittrekken voor missies, die al dan niet de centrale verhaallijn weer wat vooruit helpen. Daarnaast mag de speler zich aan een stevige dosis middelgrote crypten en verdomd grote tempels en andere verborgen locaties verwachten die je gewoon voor het spelplezier verkent. De meeste van die locaties, of liever, ingangen van die locaties moet je zelf vinden, eventueel geholpen door een hint van een of andere goedgezinde npc.

Shadow of the Tomb Raider zit nu al op kruissnelheid

Het meeste van dat tomb raiden vereist ook een afdaling. Daar speelt het abseilmechanisme onder Lara’s nieuwe moves op in en het heeft ook iets claustrofobisch om alsmaar dieper via smalle openingen en gigantische ondergrondse tempelcomplexen dieper en dieper te gaan.

Onderwaterpret(park)

Over diep gaan gesproken, Shadow of the Tomb Raider telt meer onderwaterscènes. Nog niet claustrofobisch genoeg met dat gekruip door spelonken? Wurm je dan maar eens onder water door zo’n spelonk terwijl je elk moment door je adem dreigt heen te zitten. Of wanneer een murene je – in tegenstelling tot elke warmbloedige man – letterlijk iets lekkers in je ziet. De ontwikkelaars hadden het ook over piranha’s en we zijn er zeker van dat die jongens nog iets anders gruwelijks onder water in petto hebben.

Voor een verslag van de actie tijdens de hands-on verwijs ik je graag naar wat Ronald daarover schreef. Ik speelde immers dezelfde demo die hij enkele weken terug te happen kreeg. Toch wil ik nog even vermelden dat de belofte van de makers om je nog meer opties te geven om nog meer de stealth-kaart te trekken, helemaal ingelost wordt.

Uit een gesprek met de designer over een menselijke en feilbare Lara Croft, wees die niet alleen over haar struikelen en het soms lossen van een handgreep, maar ook naar de gameplay die stealth aanmoedigt en je bij het verliezen van die stealth, de kans geeft om die terug te winnen.

 

Releasedatum
14/09/2018

Conclusie van Raf

Verder wil ik nog een bescheiden applaus kwijt voor die eerste tempelraid die zo inventief, visueel indrukwekkend, gevarieerd en opwindend was, dat we er met plezier nog twee of drie keer opnieuw doorheen willen. Om nog maar te zwijgen van die minstens even spectaculaire tsunami-vs-Mexicaans dorpje-finale van de demo. Wow!