"Ik speelde Battlefield V’s battle royale-mode Firestorm"

"Ik speelde Battlefield V’s battle royale-mode Firestorm"

vr 22/03/2019
Gepreviewed door Raf
0 reacties

De reden dat ik in mijn review van Battlefield V een fantastische game noemde en het vervolgens ‘maar’ een 8,5 gaf, was omdat de beloofde battle royale mode, Firestorm, er toen nog niet in zat. Die mode is nu klaar, wordt een dezer gratis aan de game toegevoegd en ik mocht hem ergens ten zuiden van Londen uitgebreid uittesten.

Voor ik in mijn pure hands-on duik, misschien eerst nog even de specs. Firestorm is vanaf 25 maart te downloaden naar het met grote regelmaat uitbreidende Battlefield V feest. Het is een battle royale mode voor 64 spelers die gedropt worden op Halvøy, met tien keer de oppervlakte van Hamada, zonder enige twijfel de grootste map in de Battlefield-geschiedenis. Daar kan je solo, in duo of met vierkoppige squads vechten om de last man/team standing overwinning terwijl een krimpende cirkel van vuur de map alsmaar kleiner maakt.

Brandkasten en tanks

Omdat dit Battlefield is kan je gebruik maken van allerlei voertuigen als pantserwagens, motoren, amfibievoertuigen, een tractor (jawel) en een prototype helikopter. Op sommige plekken vind je ook strongboxes en brandkasten waar je met wat geduld extra goeie gear uit kan roven. Er zijn zelfs bunkers, die je met twee spelers tegelijkertijd moet openen onder een angstaanjagend sirenegeloei dat andere spelers aantrekt, maar je wel een tank oplevert.

Voor mijn eerste matchen telt mijn squad nog twee andere journo’s en een squadleader van Criterion, de studio die vooral gekend is van de Burnout-games en die deze modus voor EA maakte. Ik ben haar naam vergeten, heb haar gezicht nooit gezien, maar door een foutje met de logins was haar schermnaam Diego. Diego was superchill, schoot er niet naast, was egoïstisch genoeg om goede wapens voor zichzelf in te pikken en tijdens de aanloop naar de eerste drop vuurde ze ons aan met “alright, let’s go kill some people”.

Voor onze eerste landingsplek kozen we een vrij verlaten zone waar we in de gebruikelijke battle royale stijl onze eerste, wapens bij elkaar sprokkelden. Ik scoorde wel vrij snel een high tier pantservest waar ik niet een maar drie pantserplaten in kon hangen. Wordt er zo een aan flarden geknald en heb je er nog een in je rugzak, dan kan je die met een animatie voor een goeie inruilen. Je kan twee primary wapens, een speciaal wapen (antitank bijvoorbeeld) en een handwapen meedragen. Ik telde voor die primary wapens vier types munitie, dus dat blijft overzichtelijk. Voor de rest kan je dat wapen nog pimpen met scopes en laders, maar meer ook niet. Ook daar alles aangenaam helder.

Er kan er maar een de mooiste zijn

Firestorm, toch zeker de pc-versie is de mooiste battle royale van het moment. Heel misschien met uitzondering van wie Hunt Showdown op gruwelijke resoluties speelt,… maar zelfs dan nog is de variatie in landschap, met overtuigende weerseffecten hier mooier, scherper, grootser. Een indruk die pas na een paar sessies doorsijpelde, want in het begin ben je natuurlijk bezig met het afspeuren van dat bloedmooie decor naar potentiële vijanden.

Die vijanden liepen we niet veel later tegen het lijf. Een perfect moment om mijn pas gevonden sniper uit te proberen. ‘Krak’, daar ging een stuk pantser van mijn doelwit. ‘Krak’, nog een! Diego die netjes geflankt was, stal mijn kill, maar dat kon me geen hol schelen. Ik was al een teamlid van mijn slachtoffer aan het harassen. Omdat mijn andere wapen een shotgun was, bleef ik liever op afstand en dat redde ons van een verrassingsaanval door een andere squad spelers. Ik gaf hun positie door aan mijn jongens (en een verdomd scherp spelend Oostenrijkse jongedame) via headset én met tags op de vijandelijke posities. Ik weet nog steeds niet precies hoe, maar we kwamen als overwinnaar uit deze twee-en-een-halve-squad schermutseling.

Vuurmuur

Daarna moest er gerend worden. De Firestorm uit de titel is een letterlijke ring van vuur en in tegenstelling tot de meeste andere battle royale games limiteert die al van bij het begin de map tot twee derde van zijn totale oppervlakte. Dat hij uit vuur opgetrokken is maakt hem daarnaast niet enkel de meest realistisch ogende ‘krimpcirkel’ maar het is ook de minst transparante. Dat betekent dat je moeilijker kan zien wanneer spelers zich erbuiten bevinden, maar die eventuele spelers daarbuiten hebben ook nagenoeg geen echt zicht op de wereld binnen de vuurcirkel. Kom je van buiten de cirkel er terug in, dan krijg je een visuele aanpassingsfase van een seconde of twee. Net zoals je in de betere games van donkere naar felbelichte locaties gaat of omgekeerd.

We bleven de cirkel voor en plunderden een groepje gebouwen waar we een brandkast kraakten. Ik had al een sniper maar het teamlid dat het exemplaar uit die kast plukte dropte daarom zijn machinegeweer. Dat ik dan weer voor mijn shotgun inruilde. Niet veel later botsten we weer op een squad. Dat telde nog maar twee spelers, maar fuck, voor we ze uiteindelijk definitief neer kregen, zat ons team vijf of zes revives verder. En helemaal door onze health en armor plates heen. Oh ja, Firestorm werkt niet met klassen, dus er is geen medic. Het enige verschil bij je personagekeuze in het begin is puur cosmetisch. 

 

Stand-off opgeblazen

De volgende groep vijanden zat in een huisje te snipen. Allemaal op zolder met hun wapenloop op de enige toegangsweg gericht. Twee keer kon ik me na neergeschoten te zijn wegslepen om weer gerevived te worden. Een stand-off. Tot Diego vroeg of er iemand explosives had. Shit ja, dit is Battlefield. Drie ontploffingen later was er van die zolderdieping niet veel meer over. De twee vijanden die nog tijdig uit het raam of de weggeblazen muur konden springen, werden makkelijk neergemaaid.

Nog 16 spelers over. Damn, we zaten bij de laatste vier of vijf squads! En verder raakten we niet. Het uitwisselen van kogels met het eerstvolgende groepje spelers dat we tegenkwamen liep al niet echt lekker, maar toen die tweede squad dat onderonsje met een tank kwam partycrashen, was het verdraaid snel voorbij. Een niet onaardige prestatie voor onze eerste sessie. Tijdens de vijf erna kwam de squad wipe veel eerder. Om verschillende redenen. Bijvoorbeeld omdat we vergaten dat een tank in Battlefield allesbehalve oppermachtig is. Omdat overmoed, nagenoeg altijd afgestraft wordt. Omdat vier spelers niet hetzelfde zijn als een vierkoppig team. En omdat dit nu eenmaal eigen is aan het battle royale gebeuren.

 

Releasedatum
20/11/2018

Conclusie van Raf

Firestorm is de mode die na EA’s aankondiging ervan eigenlijk al bij de release van Battlefield V in het pakket had moeten zitten. Het is een absolute aanwinst voor het battle royal genre en hoewel ik twijfel of dit veel niet Battlefield-spelers naar de game zal trekken, mag het de twijfelaars met zelfvertrouwen overtuigen en maakt het dit totaalpakket tot een voorbeeld van hoe een game – gratis – kan blijven groeien.