Homefront: The Revolution

Homefront: The Revolution

Samen saboteren

Homefront: The Revolution

Samen saboteren

De bommen zijn geplaatst. Het dak gaat er hier over een paar minuten letterlijk af. Samen met je drie mede-saboteurs sprint je naar de plek waar je de motoren achterliet. Met de sirenes van de ordetroepen op de achtergrond en de eerste kogels om je oren, scheur je richting het rendez-vous. Een van je collega’s haalt het niet, maar toch: missie volbracht.

De eerste Homefront was een teleurstellend lineaire en korte shooter. De tweede, Homefront: The Revolution, belooft veel beter. Ook al moesten ze drie keer naar een nieuwe uitgever zoeken, het team bleef samen en doorwerken aan wat nu een open wereld sandbox game wordt. De plaats van actie is Philadelphia anno 2029. De stad kreunt, net zoals de rest van de Verenigde Staten, onder de bezetting door een buitenlandse strijdmacht. Aan jou om het verzet aan kleine tot grote overwinningen te helpen. Een vrij klassieke, zelfs clichématige insteek van de creatieve, heroïsche underdog die het gelijk aan zijn kant heeft in zijn strijd tegen een vijand die niet enkel op papier sterker is.

Script? Welk script?

Ach, cliché of niet, wat de game tot nog toe liet zien, doet iets boeiends verwachten. De manier waarop er verdomd weinig gescript werd in een overtuigend weergegeven uitgestrekte spelwereld, lijkt de belofte aan echte zogenaamd ‘emergent gameplay’ waargemaakt te worden. Een wereld die door de bezetter is opgedeeld in groene, gele en rode zones, al naargelang de activiteit van het verzet. De single player serveert je een lange reeks missies die je behoorlijk wat vrijheid beloven in de manier waarop je ze aanpakt. Het looten van omgeving en uitgeschakelde vijanden, en het craften van geïmproviseerde wapens en andere items, schuift zelfs nog een paar tafels tegen het al behoorlijk uitgebreide buffet tactische opties aan. Maar hoe goed je het er ook van afbrengt in die single player-campagne …

De beloofde herspeelbaarheid zou best wel eens waargemaakt kunnen worden.

Resistance Mode

… verwacht geen speech te geven in het op de vijand heroverde Witte Huis. De gebeurtenissen in de co-op modus, hier de Resistance Mode genoemd, spelen zich immers af na die uit de single player. En om het voorzichtig uit te drukken: de strijd is nog lang niet gestreden. In Resistance Mode kies je een karakter met een voorgeschiedenis die je een eigenschap geeft. Zo is iemand die in het leven voor de bezetting een professionele danseres was iets sneller en heeft die meer aanleg tot het aanleren van skills die in het verlengde daarvan liggen. IT-verantwoordelijken, postbodes en een paar dozijn andere beroepen geven je zo’n kickstart-eigenschap, die je later kan upgraden en eventueel aanvullen met andere. Het is dit personage dat deel zal uitmaken van een vierkoppige verzet-cel. Met anonieme andere spelers of met bevriende spelers.

Underdogs …

… heten zo voor een reden. Ze maken het minste kans op de overwinning. En wie een missie in Resistance Mode speelt op normal of hard, die weet waarom. “Try. Die. Repeat.” Dit is de co-op zoals veteranen die kennen uit taaie MMORPG-raids of survival-modi uit shooters. Dat hadden we eerlijk gezegd niet verwacht en het kleurt deze co-op toch weer in een iets interessantere tint. Alle missies in de co-op modus volgen een eigen verhaal met een rol voor jouw verzet-cel én die draait rond telkens weer een ander hoofdstuk in het boek rond guerrilla oorlogsvoering. Infiltratie, sabotage, het hacken van communicatienetwerken, het stelen van goederen, hinderlagen met hit & run-operaties, het ontzetten van een andere cel die in de shit zit en we speelden zelf ook een missie waarin we een paar pantservoertuigen opvorderden en die vervolgens in een soort escorte-gameplay door vijandelijk gebied loodsten.

Zero to hero

Hoe meer je speelt, hoe meer wapens, items, upgrades en skills je ontgrendelt. Er is een soort zero-to-hero evolutie. De open wereld aanpak van de Resistance Mode-missies, geeft je al behoorlijk wat vrijheid in hoe je ze aanpakt, maar voor een meer ervaren en beter uitgerust personage, openen zich nog meer opties. Je personage evolueert in vaardigheden en eigenschappen. De manier waarop je die gebruikt in combinatie met modificaties aan je gear evolueert. En je teamtactieken zullen evolueren. Het resultaat is een nog grotere herspeelbaarheid. De ontwikkelaar spoort spelers ook aan om hun eigen nevenobjectieven aan het hoofddoel van de missie te koppelen. Bijvoorbeeld door de missie volbrengen mét 50% stealth kills, binnen een bepaalde tijd, of zonder dat je ook maar een van je teamgenoten moet reanimeren.

Het zalige ploeteren

Bij verschijnen zal Homefront: The Revolution 12 missies tellen en alles daarin is te ontgrendelen door te spelen. Wie daar het geduld niet voor heeft kan er ook gewoon voor betalen met in-game aankopen. Ieder zijn ding, maar wij vinden dat ‘bergop ploeteren’ een onmisbaar onderdeel van elke game met upgrades. Vooralsnog zagen we drie moeilijkheidsgraden en we kunnen je vertellen dat de helling tussen easy en normal een verdomd steile is. Vijanden werken beter samen, snipers krijgen je sneller in hun dradenkruis, je loopt ‘zwaardere’ patrouilles tegen het lijf, of probeert meer alerte patrouilles te vermijden.

Underdogs onder elkaar

Waar in de single player vooral het campagne-verhaal je de rol van underdog aanmeet, is dat in deze Resistance Mode vooral de gameplay. Jij en je drie teamgenoten, diep op vijandelijk gebied. Niemand wil iets doms doen dat de rest in de problemen brengt. Niemand wil die ene gast zijn die afdwaalde van de groep en nu terug op de been moet geholpen worden. Je blijft bij elkaar, overlegt welke tactiek je in elke fase van de missie zal volgen en probeert je daaraan te houden. Je probeert zo goed te presteren als de sterkste in je cel en houdt tegelijk een oogje op het minst ervaren groepslid. Stuk voor stuk impressies die we – toegegeven, in ideale omstandigheden en een goeie headset-communicatie – met onze hands-on scoorden en die ons de ene keer deden denken aan een complexe versie van Left4Dead en de andere aan Destiny-met-de-voeten-op-de-grond. Goed gezelschap dus.

Releasedatum
05/20/2016
Beschikbaar voor

Conclusie van Raf

Onze hands-on met de co-op van Homefront: The Revolution raakte herhaaldelijk de juiste snaren. Het zet op een ongedwongen manier aan tot teamwork, je krijgt een grote bewegingsvrijheid, de moeilijkheidsgraad ligt onverwacht maar aangenaam hoog en de beloofde herspeelbaarheid zou best wel eens waargemaakt kunnen worden. Wordt vervolgd.

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments