HANDS-ON met Super Smash Bros. Ultimate

HANDS-ON met Super Smash Bros. Ultimate

ma 19/11/2018
Gepreviewed door Ronald
0 reacties

Een epische single player-verhaallijn met rpg-elementen, twee andere single player-modi en dán nog eens het in principe oneindige appeal van de multiplayer: het lijkt wel alsof Nintendo van Super Smash Bros. die ene game wilt maken die je bij je zou willen hebben op een onbewoond eiland.

De meeste vechtgames hebben wel een Story Mode, maar die is traditioneel erg magertjes. Al is daar een kentering in aan het komen: SoulCalibur VI, bijvoorbeeld, presenteerde enkele weken geleden ineens een hele verdomde rpg-verhaallijn. Iets vergelijkbaars zag ik ineens ook in Super Smash Bros. Ultimate, tijdens een demo van de game die ik vorige week voorgeschoteld kreeg op het Belgische kantoor van Nintendo in Antwerpen.

World of Light

De belangrijkste van die single player-modi is World of Light, een epische quest die begint met de destructie van het universum - yep, dát dus in een game die vooral drijft op Nintendo-figuren - door de tussenkomst van een kosmische kracht die Galeem heet. Die verandert alle figuren van Nintendo, Capcom, Sega, Bandai Namco en Konami die de game bevolken in een soort spookversie van zichzelf, inclusief rood oplichtende duivelsoogjes. Alleen Kirby overleeft de apokalyps, en die moet nu dus de anderen weer normaal maken door... ertegen te vechten, of wat dacht je?

Dat knokken is dus tegen 'spirit'-versies van al die totemfiguren, en die spelen een pivotale rol in World of Light. Het verslaan van je bezeten tegenstanders bevrijdt hen namelijk niet alleen van hun geestelijke gevangenis, maar het zorgt er ook voor dat je hun 'spirit' aan je spelfiguur kunt toevoegen, in een soort rpg-systeem. Zo levelt je spirit parallel aan je personage op, en kun je extra support-geesten toevoegen. Al die spirituele interventies aan je personage geeft het vaardigheden die je kunt gebruiken in de strijd, en het maakt het knokken in veel gevallen ook wat makkelijker: een match met de vijand proberen te vinden in je XP-score is, net als in een rpg, cruciaal. Gaandeweg worden de Spirits ook aan drie klassen gekoppeld, Attack, Shield en Grab, zodat je ze kunt kiezen naargelang je speelstijl.

Je kunt een interval instellen (om de minuut, bijvoorbeeld) waarmee het bestaande decor tijdens het vechten kan worden getransformeerd naar een nieuw.

Want natuurlijk blijft je gewone knokbehendigheid primeren: het hele systeem van cijfers en variabelen blijft op de achtergrond van die ware actie. Je schaalt zelfs mee op wanneer je een rondje hebt verloren: een nieuwe poging gebeurt dan met inbegrip van de zonet vrijgespeelde extra XP. 

Classic Mode en Spirit Board

Alsof die uitgebreide verhaalmodus nog niet voldoende was als single player-content, zit er in Super Smash Bros Ultimate ook een gewóne verhaalmodus. In Classic Mode krijgen alle 74 figuren een rooster van passende tegenstanders voor zich, in een serie korte miniverhalen met een paar tegenstanders en, tot slot, een boss. Ik mocht maar een klein aantal figuren spelen in deze previewversie van de game, maar het gaf meteen het gevoel van een klassieke Smash Bros.-game. Natuurlijk eindigt het baasgevecht tegen een gigantische tegenstander (als Mario kom je bijvoorbeeld tegen Bowser uit, natuurlijk), die halfweg het gevecht ook evolueert naar een nòg groter gedrocht. Gelukkig zit er ook een bijzonder dynamische moeilijkheidsgraad in, die met een soort schuifregelaar kan worden verhoogd of verlaagd.

In Classic Mode krijgen alle 74 figuren een rooster van passende tegenstanders voor zich.

Een derde en laatste single player-brok is Spirit Board, een verzameling korte uitdagingen tegen de gevangen Spirits in de centrale verhaalmodus die je behendigheid in het spel danig op de proef stellen. Het is een soort Event Mode: korte tweegevechten, die binnen een bepaalde tijdsspanne moeten worden gekozen, en ook tijdelijk weer onbeschikbaar blijven wanneer je ze niet hebt gehaald.

Nog een paar Smash Mode-nieuwigheden

Dus je krijgt een uitgebreid single player-verhaal, een klassieke verhaalmodus waarin iéder van de 74 onmiddellijk beschikbare personages (er zijn er nog vijf onderweg als DLC na de lancering van de game) zijn eigen minicampagne heeft én een eventmodus met korte uitdagingen. Dat alleen al houdt je potentieel tientallen uren zoet in Super Smash Bros. Ultimate. En dán is er nog de multiplayer, die wellicht het ware hart van de game zal vormen.

Ook daarin toonde Nintendo me nog twee kleine nieuwigheden die het nog niet wereldkundig had gemaakt. Het belangrijkste was de mogelijkheid om een eigen 'ruleset' voor online matches op te starten: je kunt onder meer de tijd, bepaald ehandicaps, en het aantal levens bijpriegelen. Dat zat ook al in eerdere Smash Bros.-delen, maar werd fors uitgebreid in deze om hem nog wat interessanter te maken voor competitief spelen.

Eén van de items in die rulesets die ik enorm interessant vond, tot slot, was de Level Morph-mogelijkheid: je kunt een interval instellen (om de minuut, bijvoorbeeld) waarmee het bestaande decor tijdens het vechten kan worden getransformeerd naar een nieuw.

Releasedatum
Nintendo Switch : 07/12/2018

Conclusie van Ronald

Heeft Super Smash Bros. Ultimate dat predikaat 'ultiem' in zijn titel wel verdiend? Dat moet een latere review nog uitwijzen, natuurlijk. Maar nu ik een namiddag ook aan de slag ben geweest met de single player-content, kan ik je één ding wel vertellen: er zit deksels véél in dit ene doosje. Het uitgebreide rooster aan vechtjassen (74!) waarmee je aan de slag kunt, en de honderden decors waarin dat kan gebeuren, maakt van de al eerder getoonde multiplayer-modus van de game alvast een potentiële knaller. En dat was nog vóórdat Nintendo deze single player-content liet zien.