Ghost Recon Breakpoint

Ghost Recon Breakpoint

Gespeeld op gamescom (de PvP)

vr 30/08/2019
Gepreviewed door Raf
0 reacties

“Of we ons vermaakt hadden?” klonk de vraag na onze behind closed doors-sessie met de PvP van Ghost Recon Breakpoint. Absoluut! Het was intenser dan ik had verwacht. En ook al moest mijn team zich in de laatste pot uiteindelijk gewonnen geven, die paar devs die ik daarin kon neerleggen, maakten veel goed.

Ik heb Ghost Recon Wildlands helemaal uitgewoond. Ik ben in de latere DLC zelfs even met Sam Fisher opgetrokken en heb later - niet zonder moeite - een Predator terminaal doorzeefd. Maar ik geef toe dat ik de multiplayer van die game volledig aan me voorbij heb laten gaan. Met uitzondering van Future Soldier was deze reeks een van die shooters waar ik de single player zo strak en uitgebreid genoeg vond dat de multiplayer voor mij eigenlijk niet meer zo hoefde.

Pure, licht gezoete team deathmatch

Het ziet er naar uit dat Ghost Recon Breakpoint dat best wel eens zou kunnen veranderen. Toch zeker na die drie kwartier dat ik met de 4 vs 4 PvP aan de slag mocht. De insteek was vrij standaard, vermits er enkel een team deathmatch geserveerd werd, waarbij de enige variant op de basisformule eruit bestond dat je ergens op de map een signaalpost kon hacken om daarmee tijdelijk de vijandelijke posities te onthullen. Oh ja, en wanneer je er tijdig bij bent, kan je neergeschoten teamgenoten terug op de been helpen.

Nat in het donker

Die standaard-opzet was eigenlijk best welkom, want het was al wennen genoeg aan de gadgets, waarmee je je moderne krijger kan uitrusten. Denk drones en speciale granaten die alle vijanden in een straal van pakweg 20 meter markeren. Ook nog om het instapvriendelijk te houden op deze hands-on speelden we op twee mappen. Al werden die tussen de verschillende ronden van een zonnige namiddag naar een regenachtige laatavond getweaked. Night vision? Check.

Draai die frons ondersteboven

Met maar vier man aan elke kant op een vrij uitgestrekte map, blijf je liefst bij elkaar of toch in groepjes van twee. Dat maakt dat je meer vuurkracht op een vijand kan focussen. Elkaars flank kan dekken en nog belangrijker: een neergehaald teamlid weer in de strijd kan brengen. Dat was waarom we die eerste pot wonnen. Een eenzame tegenstander kon dan wel een van ons uitschakelen, eenmaal hem te grazen genomen, hielpen we onze jongen terug op de been en was een tijdelijke 4 – 3 achterstand omgetoverd in een definitieve 3 – 4 voorsprong. De match daarop verloren we door overmoed en het niet de moeite nemen van gespotte vijanden voor de rest van het team te taggen. De partij erop was weer voor ons.

Strakke gunplay

De gunplay in deze game zit razend strak voor een third person shooter, die overigens toelaat om je personage van dekking naar dekking te ‘kleven’. Afhankelijk van dat personage draag je uniek maar vooral uitgebreid te pimpen arsenaal mee. Meestal bestaat dat uit 2 ‘grotere’ wapens en een gadget plus wat granaten. Zo had ik een standaard assault rifle en een sniper bij. De speler naast me droeg een ander assault rifle en een light machine gun. Drones kan je gebruiken om de boel te verkennen, maar gaan vrij snel neer.

De gunplay in deze game zit razend strak voor een third person shooter.

Er is nog een andere drone waarmee je een gesneuveld kameraad vanop veilige afstand kan reviven. Immers: body campen is ook een tactiek. Persoonlijk vond ik het aangenaam dat Ghost Recon Breakpoint op sommige punten terugkeert naar zijn origine van moderne militaire tactische shooter. Dus een paar rake kogels volstaan om een tegenstander uit de strijd te knallen.

Wij tegen de dev’s

De eerste map was een langgerekte bouwsite, de tweede een meer cirkelvormig stuk bos met in het midden een basis opgetrokken uit meerdere gebouwen. Dezelfde die je misschien al in de single player gameplaybeelden zag. Toen we daar één match op gespeeld (en gewonnen) hadden, moesten drie van de vier tegenspelers naar hun volgende afspraak (yeah right). Hun plek werd ingenomen door developers, de ontwikkelaars van de game dus. Dat was even slikken, maar ik kon het toch niet laten om tijdens het aftellen naar de match even “Let’s kill some developers” naar de overkant te roepen.

Battle Royale-accent

En het mag gezegd. We hebben heel wat dev’s gekilled. In ieder geval een stuk meer dan ze verwachtten. Het ding was, dat die jongens er telkens weer in slaagden om hun gevallen teamgenoten terug actief te krijgen, terwijl ze onze pogingen om dat te verhinderen, vakkundig blokkeerden. Dat maakte ook dat de partij verdomd lang aansleepte. Lang genoeg om zo’n krimpende cirkel te activeren die we intussen uit elke battle royale game kennen. Eenmaal de strijd zich zo naar de gebouwen in het midden verplaatst had, moesten we uiteindelijk de duimen leggen. Maar GG, absoluut en ondanks het verlies verliet ons team met opgeheven hoofd de sessie.

 

 

Releasedatum
04/10/2019

Conclusie van Raf

De gunplay is uitstekend en de nadruk ligt op teamtactieken, terwijl de gadgets de beleving steunen zonder ze te domineren. Dat geeft de multiplayer van Ghost Recon Breakpoint de vibe die de serie in de begindagen scoorde en die me ook doet terugdenken aan SOCOM. De single player belooft genoeg game om het daarbij te houden, maar deze keer ga ik de multiplayer niet overslaan.