En na de speelsessie begrijpen we dat. Er is echter wel een stukje achtergrondinformatie die belangrijk is om mede te delen. Zo is het een exclusieve titel voor de PlayStation 4, die gemaakt wordt door The Chinese Room. Deze ontwikkelaar kennen we voornamelijk van het prachtige Dear Esther en je zou Everybody’s Gone to the Rapture een spirituele opvolger kunnen noemen. Want net als bij die titel word je in deze game losgelaten in een omgeving zonder tutorial en zonder duidelijk doel. En vanaf dat moment mag je het uitzoeken.
6 juni 1984
Het geheel speelt zich af op 6 juni 1984. Je bevindt je op het Engelse platteland, in het dorpje Yaughton. Een compleet verlaten dorpje. Van de ene op de andere dag lijkt het leven te zijn verdwenen. Auto’s staan nog op de oprit, de waterkoker staat op het fornuis, klaar om er thee van te maken en de bedden in de huizen zijn keurig opgemaakt. Het is aan jou om te onderzoeken wat er precies is gebeurd en op die manier beleef je indrukwekkend verhaal.
Dat verhaal wordt verteld door middel van energiegolven die in het dorpje te vinden zijn. Wanneer je een energiegolf vindt, kan je die activeren door je PlayStation 4-controller een bepaalde kant op te tilten. Vervolgens verschijnen de gesprekken van de verschillende bewoners voor je neus. De personages worden daarbij niet direct in beeld gebracht, maar zie je als energie-verschijningen. Daardoor is het onmogelijk om je een beeld te vormen hoe de verschillende mensen er uitzien, maar in de praktijk zit dat de game niet in de weg. Sterker nog, dankzij het uitstekende schrijfwerk en de zeer geloofwaardige conversaties tussen de verschillende mensen uit het dorpje, gaat je fantasie er zelf gezichten en lichamelijke kenmerken bij bedenken.
Indrukwekkend
En wij gingen ook meeleven met wat je verhaalsgewijs mee krijgt. In één van de eerste huisjes die we tegenkwamen, kregen we een verhaal mee van een moeder. Er lagen in de kamer verschillende bebloede doekjes en wanneer je het verhaal activeert, dan hoor je haar man net binnen komen. De vrouw vertelt dat de kinderen ziek thuiskwamen en zij met de doekjes hun bloed heeft opgevangen. Vervolgens kwam er een buurman bij en hij beloofde om de kinderen in bed te stoppen. Een nobele actie, ware het niet dat de buurman volgens de vrouw vier uur geleden naar boven ging en ze sindsdien niks meer heeft gehoord. Ze is doodsbang om naar boven te gaan en daar een drama aan te treffen. Haar man stelt voor om met haar mee te gaan en haar hand vast te houden. Daar gaat ze mee akkoord. De man is er echter ook niet gerust op en met een trillende stem roept hij de naam van de buurman, waar niet op geantwoord wordt. Daarmee eindigt de scene, maar als je zelf naar boven gaat, dan vind je op één van de slaapkamers een tekening die gemaakt lijkt te zijn door een meisje. Op de tekening staat een vrouw, met het woord ‘Mommy’ daarboven. Zonder dat je het complete verhaal kent, leverde het bij ons een flinke dosis kippenvel op.
En zo werkt eigenlijk elke conversatie die je tegenkomt. Elk gesprek dat je vindt is waardevol, elk personage waar je mee te maken krijgt komt tot leven en elke locatie in de gespeelde demo verdient het om verkend te worden. Of het nou een huis is, een garage of een kerk, overal ligt een verhaal op je te wachten. De speler die de tijd neemt om de wereld te verkennen, wordt volgens de ontwikkelaar dan ook beloond.
Langzaam
Het enige dat ons stoorde, was de onmogelijkheid om te rennen. Nu valt er iets te zeggen dat je door het lopen door de wereld meer details op je inneemt, maar wanneer je jezelf continu tussen verschillende locaties verplaatst om op die manier niks te missen, dan weet je na drie keer passeren wel dat er een schommel aan een oude boom hangt of dat er een fiets tegen een hek geparkeerd staat.
Gelukkig wordt deze tijd wel gevuld door een uitstekende soundtrack. De rustige muziek die op de achtergrond speelt is prachtig en past perfect bij het mysterieuze dat Everbody’s Gone to the Rapture is. Bovendien zwelt hij fantastisch aan wanneer je een energiebron vindt. En als er in zo’n conversatie dan iets naars gebeurt, dan valt er een gepaste stilte.
