The Division 2

The Division 2

Hands-on met de multiplayer in Malmö

do 17/01/2019
Gepreviewed door Raf
0 reacties

Over de insteek van The Division 2 die de post-apocalyptische actie van Manhattan naar een 1 op 1 nagebouwd Washington DC verhuist, daar hebben we al genoeg over geschreven. Nee, deze keer trokken we naar ontwikkelaar Massive Entertainment in Malmö voor een duik in de pure paranoia van de Dark Zones en de nieuwe competitieve multiplayermodus van deze game.

Stop, kijk uit, daar! Daar links voor die garage, zijn dat andere spelers of niet?” “Ik tel er vier, dus het zou kunne-, nee, ik tel er vijf, zes, dit zijn npc’s!” “Oké, laat ze eerst allemaal naar buiten komen, dan kunnen we ze makkelijker te grazen nemen”. Anderhalve intense minuut later, raapt mijn team de loot op van wat uiteindelijk acht doorzeefde gangbangers bleken te zijn. Het werd heel even pittig toen die ene met zijn vlammenwerper zich kwam moeien, maar voor de rest was het vrijwel business as usual. Niet echt anders dan wanneer we zo’n bende buiten deze Dark Zone zouden aanpakken.

Niemand is te vertrouwen

Of toch niet helemaal business as usual, want terwijl je bezig bent met het uitschakelen van zo’n groep post-apocalyptische barbaren, blijft een stukje van je gedachten en aandacht gereserveerd voor iets helemaal anders. Je maakt immers een lawaai van jewelste en zoiets durft al eens de attentie opleveren van een ander groepje spelers. Die kunnen gewoon hun eigen ding doen, maar ze kunnen het net zozeer op de buit voorzien hebben die jij zopas, en niet zonder moeite, uit de klauwen van de vijand rukte.

Get this to da choppa!

Dat wantrouwen en die spanning wordt nog groter wanneer je team zijn goedgevulde rugzakken door een helikopter uit de Dark Zone wil laten airliften. Ieder ander team in de hele zone weet daarvan en kan het feestje komen verstoren … of juist vriendschappelijk gebruik maken van jouw helikopter. De minuten die we gespannen over onze loop kijkend om spelers van andere teams heen trippelden, zijn niet te tellen. Er moet maar een speler per ongeluk op de trekkerknop drukken en het feest is begonnen. Zo lang er niemand helemaal neergaat, kan alles in theorie nog goed komen … maar geloof me, die kans is heel klein.

Als twee honden vechten …

Anderhalf uur later. We hebben er net een heel winstgevende plundertocht opzitten en staan op het punt onze heli op te roepen. Plots duikt er een ander team op. Laat ons dat voor het gemak even Team B noemen. Ze schieten niet en nemen hun eigen defensieve positie in een beetje verderop. Onze chopper komt eraan en als Team B zich zo blijft gedragen, mogen ze hun shit er ook aan hangen.

De Dark Zone-gameplay zit verrekte goed in mekaar.

Dan klinken er plots schoten en explosies. Iemand van ons team gaat neer. Wij richten onze wapens op Team B, maar die lijken net zo confuus en nerveus als wij. Blijkt dat er stiekem een Team C positie heeft ingenomen dat hoopt om er als de spreekwoordelijke derde hond, met het al even spreekwoordelijke been, van door te gaan.

Rogue gaan

Ze raken er nog mee weg ook. De helft van mijn team heeft ondertussen al het vuur geopend op Team B en die hebben uiteraard met hetzelfde geweld gereageerd. Ik zit vastgepind tussen de ‘aandacht’ van wat overblijft van Team B en Team C. Die laatste hebben al serieus wat loot van hun slachtoffers geplunderd. Dat ze ondertussen de full rogue status hebben met een rood schedelicoon boven hun personage en op ieders minimap, zal hun worst wezen. Mijn loot hebben ze niet, maar wanneer ze het uiteindelijk op een lopen zetten, hebben ze heel wat spul buitgemaakt.

Conflict voegt naar onze mening weinig waardevols toe aan The Division 2.

Mijn team wil er – eenmaal terug het terrein op gespawned – achteraan gaan. Onze spullen heroveren. We weten precies waar zij voor hun heli-extractie gaan en kunnen hen op de map volgen. Team B denkt daar op een of andere manier anders over. Dat maakt dat wij nu de aanvallers zijn en Team C een team goed ingegraven verdedigers is die weten dat we eraan komen. In het gevecht dat volgt kunnen we er af en toe een van hen te grazen nemen, maar de extractie van hun – eigenlijk onze – loot kunnen we niet verhinderen. Fuck, maar slim en goed gespeeld van die gasten.

Jarenlang bijgeschaafd

De Dark Zone-gameplay uit de eerste The Division werd zelfs na anderhalf jaar nog getweaked. Dat maakt dat dit onderdeel in de opvolger het resultaat is van een lange leerschool. Het zit dan ook verrekte goed. Het is spannend, intens en altijd anders. Ook al voelt deze Darkzone in omvang iets kleiner dan die in de voorganger. Een feit dat ruimschoots gecompenseerd wordt door het feit dat The Division 2 niet één maar drie van die Dark Zones telt. Er is Dark Zone East rond Union Station met veel open ruimtes. Dark Zone South rondom Fisherman’s Warf heeft dan weer meer claustrofobische binnenlocaties. Dark Zone West tot slot is opgetrokken uit nauwe straatjes rondom bredere avenues.

Conflict

Naast de terugkeer van de Dark Zones krijgt The Division 2 ook een voor deze reeks nieuw en puur PvP-luik. Dat heet Conflict en scoort twee spelmodi: Skirmisch (oftewel team deathmatch) en Domination. Die eerste lijkt ons nog enigszins vermakelijk, maar voelt net zoals die Domination vooral een bijkomstigheid die een paar Division-accentjes op een 13-in-een-dozijn gameplay plakt. Niet de reden waarom je The Divsion 2 koopt of speelt. Ubisoft heeft ook al laten zien dat het op dit punt beter kan. Nee, dan hadden ze die Conflict beter overgelaten aan het team achter Ghost Recon Future Soldier.

 

Releasedatum
15/03/2019

Conclusie van Raf

Die Conflict voegt naar onze mening weinig waardevols toe aan The Division 2, maar de nu echt helemaal uitgekiende Dark Zones (meervoud!) staan garant voor een unieke, altijd intense en altijd weer verrassende mix van PvE en PvP. Een praktijkstudie van de kleine kantjes van de mens, en een speler is uiteindelijk nog steeds ook maar een mens. Toch?