DiRT Rally 2.0

DiRT Rally 2.0

"DiRT Rally 2.0 wilt een ruwere, rauwere rally-ervaring leveren"

di 05/02/2019
Gepreviewed door Praga
0 reacties

Tijdens de aankondiging van DiRT Rally 2.0, de nieuwe editie van Codemasters' 'ware' rallysimulator, in oktober vorig jaar, was er nog maar een circuitje of twee berijdbaar. Dat wisten ze onlangs goedgemaakt door alle content van de game beschikbaar te maken tijdens een previewevent in het Nederlandse Utrecht.

DiRT Rally 2.0 dus. Met de '2.0' van een softwareprogramma, niet de '2' of 'II' van een stuk entertainment. Dat is de naam die de Britse racegamespecialisten van Codemasters gaven aan de tweede versie van hun rallygame voor de ware fan. Er zijn de toegankelijkere DiRT-games, die niettemin béter zijn dan de officiële WRC-titels van concurrerende Franse studio Kylotonn, en er zijn dus deze, waarin iedere minieme fout resulteert in je rallykar die uit de bocht vliegt, en de 'pacenotes' van de convoyeur ("Opens up to a crest...") die een accurate weergave zijn van de bochtscherptes, heuveltjes en andere eigenaardigheden aan de weg die je zometeen zult tegenkomen.

Baggeren, hoor!

Het grote verschil tussen DiRT Rally 2.0 en games uit de centrale DiRT-reeks is dat de game een ruwere, rauwere rally-ervaring wil leveren. Zonder tierelantijnen. Zonder vuurwerk. Gewoon door de bodem baggeren. Neem dat laatste zelfs zeer letterlijk: een van de voornaamste elementen waarmee de game een voetje voor probeert te hebben op andere rallygames is de diepte van de terreindeformatie die de game levert.

Eveneens zéér letterlijk te nemen: zelfs nadat je honderdvijftig keer door dezelfde geul hebt geploegd, gaat die er merkelijk anders uitzien bij de honderdéénenvijftigste keer, claimen ze bij Codemasters. Dat voel je ook wanneer je door de vele rallylocaties rijdt, zoals in mijn geval de open circuits van het Spaanse Ribadelles, het Australische Monaro, of het Poolse Kopina.  Het is baggeren, hoor! En hoe ruller de ondergrond wordt, hoe meer de kont van je wagen wegslaat. Er is ook merkelijk minder marge in je bandengrip dan bij pakweg DiRT 4, de recentste aflevering van de breder sporende reeks.

Bovendien, maar dat heb ik nu niet écht kunnen testen, gaan je banden ook meer en meeer afzien van de race, waardoor er een belangrijk keuze-element zit in de banden die je kiest voor de aanvang van iedere rit. Een deel van de locaties zijn ook rallycross-circuits, zoals dat van Hawkes Bay in Nieuw-Zeeland, Trois Rivières in Canada, en - jawel - het Belgische Mettet. De Codies hebben geen officiële licentie op de FIA-rallycompetitie, maar wel op die voor rallycross. Alles wat je in de rallycross-disciplines speelt is dus ook in naam accuraat.

De klassiekers

Codemasters stelde onlangs de volledige lijst van vijftig auto's voor die bij de lancering in DiRT Rally 2.0 zullen zitten, en met niet weinig daarvan ben ik aan de slag geweest in een testversie van de game. Keuze is er met hopen: je kunt met voorwiel, achterwiel- en vierwielaangedreven wagens rijden, in onder meer een tijdsrit en - het waarschijnlijke hart van de game - een zelf te creëren kampioenschap. Maar de gamemodus die naar mijn aanvoelen het vaakst zal worden beroerd wanneer DiRT Rally 2.0 in de winkelrekken landt is die van de Classic Race, waarin je ritten en wagens uit de prilste jaren van de rallysport kunt herbeleven - zoals de Fiat 131 Abarth Rally, de Opel Kadett GT/E of de Ford Escort MK II - of terug kunt keren naar de jaren 80, het gouden tijdperk van de rallysport, met nder meer de iconische Golf GTI 16V.

 

Releasedatum
26/02/2019

Conclusie van Praga

Hoewel Dirt Rally 2.0 vooral gericht is op de ware rallyfreak, is de game ook speelbaar voor relatieve leken. Het komt volgens mij vooral neer op de mentaliteit waarmee je in de game duikt: als je een lollig potje baggeren wilt, zijn er andere rallygames op de markt. Maar wanneer je bereid bent om dit ding op z'n Dark Souls aan te pakken, en je schrap zet voor een steile maar faire leercurve, kan het ook voor een niet-freak nog wel een pretje worden.