The Dark Pictures Anthology: Man of Medan

The Dark Pictures Anthology: Man of Medan

"Man of Medan is geen survivalhorrorgame maar een interactief drama in het filmische horrorgenre"

do 11/07/2019
Gepreviewed door Praga
0 reacties

Slasherfilms met tieners als slachtvee? Hebben we gehad met de twee Until Dawn-games. Seriemoordenaarsgruwel? Zat in Hidden Agenda (2017). Psychologische gekkenhuishorror? In The Inpatient (2018). En nu, met de start van zijn Dark Pictures Anthology, lijkt de Britse studio Supermassive Games van plan om alle andere genres van horrorverhalen om te toveren tot een reeks interactieve drama's. Ik trok naar Hamburg voor een preview van eerste aflevering Man of Medan.

Of toch tenminste een paar ervan. "We houden al eventjes een lijst bij met subgenres in horror waar we ooit nog iets mee willen doen", zegt Tom Heaton, game director van Man of Medan. "Momenteel hebben we er zo nog negenendertig over."

Een van de subgenres die zopas werden afgestreept van die lange lijst, en met Man of Medan tot een eerste game in de Dark Pictures Anthology werd uitgewerkt, is dat van het spookschipverhaal. Alles in Man of Medan draait om een cargoschip van de Amerikaanse zeemacht, dat tijdens Wereldoorlog II een of ander mysterieus goedje in een houten kist verscheepte, en na een verschrikkelijke gebeurtenis van bovennatuurlijke aard begon rond te dobberen in de Stille Oceaan, met alle inzittenden dood. Tot de boot in het contemporaine Frans-Polynesië wordt teruggevonden door een bende jongelui op duiktripje, de niet helemaal zuiver op de graat lijkende eigenares van de boot die ze daarvoor hebben gehuurd, en nog een paar ongenode gasten.

Geen survivalhorror

Ik zal de rest niet spoilen, ook al omdat ik het gewoon niet kan: ik speelde het eerste anderhalve uur van Man of Medan op een tot event- en danstempel omgebouwde voormalige vissersboot in de haven van Hamburg, en daarin werden eigenlijk - op een korte horrorprelude na - vooral de personages voorgesteld en de speler zijn eerste bepalende keuzes gemaakt. De ware gruwelen worden, wanneer de game op 30 augustus verschijnt, dus nog voor ons allemaal een beetje bewaard. Het is opvallend hoe weinig horror-elementen ik tegenkwam tijdens de negentig minuten die me vergund waren in de game: de gruwelkaart werd een beetje getrokken tijdens de inleiding van het verhaal, maar de rest van wat ik speelde was eerder een interactieve thriller dan een horrorgame.

Man of Medan is geen survivalhorrorgame, maar een interactief drama in het filmische horrorgenre.

"Dat trage vertelritme is iets waarin we met onze games een verschil proberen te maken ten opzichte van andere horrortitels", zegt Heaton. "Er hoeft niet altijd een nieuw gevaar te schuilen achter iedere hoek die je passeert. We zijn meer voor de trage opbouw. We bouwen je een wereld, en droppen je erin. Die hoeft ook niet volledig te worden geëxploreerd: bij momenten kun je zelfs tout court nauwelijks bewegen. We willen je angstniveau stilaan optrekken."

Met velen

Man of Medan is, net als wellicht de andere games die de komende jaren onder de Dark Pictures-vlag zullen varen, geen survivalhorrorgame, maar een interactief drama in het filmische horrorgenre. Wie voorganger Until Dawn kent, weet ongever wat hij mag verwachten: de kern van de gameplay is het nemen van beslissingen, net als in pakweg Detroit: Become Human. Met natuurlijk een paar kleine gimmicks erin: wanneer het echt spannend wordt, bijvoorbeeld, is er een minigame waarin je ritmisch op de X-knop van de PlayStation 4-controller moet tikken om je personage zijn adem te doen inhouden. Ook zitten er hier en daar een paar lichtjes gevreesde Quick Time Event-momenten in, waarin je tijdig de juiste knop moet indrukken. Maar centraal staan psychologische en morele beslissingen, die echter wel binnen luttele seconden moeten worden genomen. Temperament en consequenties - soms vreselijke, dus - moeten constant tegen elkaar worden afgewogen.

We proberen de ervaring voor iedere speler snedig te houden.

"Zo'n interactief drama is een moeilijk verhaal om te schrijven", zegt Heaton. "Alles moet om de emotionele ervaring draaien. En natuurlijk moet er ook suspens worden opgebouwd. De scenarist van een horrorfilm kan de keuzes van zijn personages redelijk binair maken: de domste beslissingen, zoals de groep achterlaten en alleen een donker bos ingaan, zijn het interessantste voor de kijker. Die luxe hebben wij natuurlijk niet: weinig spelers gaan de slechtste keuze nemen, en de beste - wanneer je die definieert zoals in een horrorfilm - levert meestal geen interessant vervolg voor het verhaal op. Dus moeten we extra incentives toevoegen aan iedere keuze waarvoor de game je zet. Het is misschien niet slim om alleen die duistere kelder te betreden, maar wat als je weet dat daar een wapen ligt? Er is geen duidelijke goeie en slechte keuze: iedere keuze is moeilijk."

Eén tot vier

Man of Medan begint, na de prelude die zich in WOII afspeelt, op een vissersbootje in Frans Polynesië. Broers Alex (Kareem Tristan Alleyne) en Brad (Chris Sandiford) gaan, samen met Alex' liefje Julia (Arielle Palik) en haar broer Conrad (Shawn Ashmore) op duikexpeditie naar het wrak van een WOII-vliegtuig, met de eigenares van de boot, Fliss (Ayisha Issa) die een oogje in het zeil houdt. Je kunt de game met vier spelen, en elk een van het eerste kwartet personages in de hand hebben. Maar dat aantal kan ook worden teruggedraaid naar twee of een speler, of je kunt de game zelfs in je uppie spelen. De spelers kunnen over het internet samenspelen met elkaar, maar er kan ook een Movie Night Mode worden geselecteerd, waarbij je allemaal samen op dezelfde bank zit.

"Die co-op- multiplayeraanpak had nog niemand gedaan in interactief drama, en is volgens ons een nieuwe opsteker voor dit lichtjes onder druk staande subgenre in games", zegt Heaton. "Natuurlijk is het aan ons om ervoor te zorgen dat het voor iedereen interessant blijft. Wanneer je alleen speelt zul je méér perspectieven van alle verschillende personages kunnen doorspelen, maar je krijgt niet noodzakelijk àlles te zien wat er bovenkomt in een spel dat door vier spelers wordt aangevat. We proberen de ervaring voor iedere speler snedig te houden."

Man achter de schermen

De verteller, die wellicht in iedere game uit de Dark Pictures-anthologie zal terugkeren, is The Curator (Pip Torrens, onlangs nog uit tv-reeksen Deep State en The Crown). Vanuit zijn mysterieuze landhuis vertelt hij de verhalen, en onderbreekt hij ze ook wanneer hij dat nodig vindt. Want de lui bij Supermassive zijn erg van plan om van de Dark Pictures-games een reeks waarachtige, bijna literaire horrorvertellingen te maken, waarin de ware gruwel nog een laag dieper zit: de gebeurtenissen op het scherm zijn metaforisch, ze haken in op diepere angsten. "We hanteren een heel klassieke visie op horror", zegt Heaton. "We baseerden ons niet alleen op films, zoals Ghost Ship uit 2007, maar ook op verhalen van Edgar Allan Poe en ware mysteries op zee, zoals dat van de zonder bemanning aangespoelde Mary Celeste in de late negentiende eeuw. Maar belangrijker dan dat alles: we zoeken ook actief naar waar goeie horror inhaakt op het onderbewuste, en putten daar thema's uit voor onze games. Voor Man of Medan is dat isolement, het gevoel van compleet verlaten te zijn. Je belandt op een schip dat al zeventig jaar ronddobbert in de Stille Oceaan, ver van de bewoonde wereld. Mensen beseffen vaak niet hoe groot die Stille Oceaan is. Je nietigheid als mens, en het gevoel dat je gans alleen tegen bepaalde machten staat: daarin zit de echte horror van Man of Medan."

 

 

Releasedatum
30/08/2019