The Crew 2

The Crew 2

Hands-on in Berlijn

wo 16/05/2018
Gepreviewed door Lazlo
0 reacties

Persoonlijk vond ik de eerste The Crew een dikke tegenvaller. Het immense open world-concept waarin je doorheen de Verenigde Staten sjeest met blitse wagens, sprak me zeker aan, maar de zwakke uitvoering van de controls en de vele bugs deden me al snel afhaken. Hoewel de makers van de game de boel uiteindelijk nagenoeg van nul opnieuw opbouwden, en aan de hand van een immense ‘update’ de meubelen redden, was het kalf voor mij al lang verdronken en de interesse ver zoek.

Van The Crew 2 had ik dus niet te veel hoge verwachtingen. Het zijn natuurlijk de games waar je weinig van verwacht die je het meeste kunnen verrassen. En dat was bij deze zeker het geval.

Ik vloog een dagje naar Berlijn om het vervolg op Ubisofts open world racegame aan de tand te voelen. De makers beloofden me dat de build die we gingen spelen zo goed als helemaal afgewerkt is, dus veel foutjes en ruwe kantjes zouden we niet mogen tegenkomen.

En gelijk hadden ze, want vanaf het moment dat ik me achter één van de blitse 4K-schermen op de locatie neerzette, zoog de game me in zich op en liet hij me de komende vier uur niet los. Zo zeer zelfs dat ik later die dag met een lege maag terug het vliegtuig opstapte, doordat ik niet doorhad dat je tijdens het spelen heerlijke hamburgers kon krijgen.

Racen in alle smaken en kleuren

Ontwikkelaar Ivory Tower verlegt de focus van de eerste The Crew naar een ‘extreme’ sports standpunt. Je zal dus niet meer puur met een crew aan straatraces deelnemen, maar kan aan de slag in verschillende disciplines die gebundeld worden onder het televisienetwerk Live.

Dat betekent voor ons als speler dus vooral dat er een hoop meer variatie komt in de races. Niet alleen kan je nu aan de slag met dikke, getunede patserbakken, maar ook met razendsnelle touring cars, opgesmukte off-road buggy’s en trouwe tweewielers zoals dirtbikes en choppers.

En het vetste van al: The Crew 2 stopt daar niet bij, want naast de ‘typische’ racegame voertuigen kan je in deze game ook aan de slag met vliegtuigen, helikopters, speedboats en rafts. Met andere woorden: afwisseling is er zeker.

Van de grond gaan met één druk op de knop

En afwisseling mag je gerust letterlijk nemen, want tijdens het rijden kan je wanneer je maar wil switchen tussen land, zee of lucht. Met andere woorden kan je door de woestijn scheuren in een denderende buggy, merken dat er een immense rots in de weg staat vlak voor je, en dan met één druk op de knop overschakelen op een vliegtuigje, om dan daarna in de rivier te landen die achter die rots ligt en weg te scheuren met een speedboat.

Nice to have, maar geen noodzaak

Dat is de theorie. In de praktijk gebruik je de feature bijlange niet zo vaak. De races die je rijdt in de game hangen in de meeste gevallen vast aan één discipline, waardoor je gewoon niet kan schakelen tussen de vervoersmodi. De mechanic is dus voornamelijk gereserveerd voor de momenten dat je aan het free roamen bent. Als je zoals ik bent, gebruik je de feature dus niet al te vaak.

Het zijn de games waar je weinig van verwacht die je het meeste kunnen verrassen.

Wel zijn er van tijd tot tijd grote races die de drie disciplines overkoepelen, als een soort showcase voor de televisiezender Live. Daarin switcht de game automatisch van wagens, naar boten, naar vliegtuigen. Dat is echter de enige situatie waarin ik al echt te maken heb gehad met meerdere disciplines door elkaar. En zelfs dan kan je zelf niet kiezen wanneer je van vervoersmodus verandert.

Onder de motorkap

Laat me even onder de motorkap kijken en het over de gameplay hebben. De controls van de wegvoertuigen werden gelukkig scherpgesteld om weer zo een fiasco als in de vorige game te voorkomen. Meer zelfs: de street races werden al snel mijn favorieten om te rijden.

Ik was minder fan van de speedboat-races waar ik tijdens deze speeltest aan deelnam. Op zich zitten de controls van die boten wel goed, maar er is te weinig tegenstand om echt een uitdaging te merken. Je kan zeker op open wateren gemakkelijk de AI te slim af zijn door serieus wat bochten af te snijden.

Qua verhaal en structuur lijkt de game wel wat zijn focus kwijt.

In de vliegdisciplipline komt het erop neer dat je enkele zotte stunts uitvoert in een klein vliegtuigje, om zo punten bij elkaar te rapen. Om je op weg te zetten krijg je steeds een lijst met stunts die je moet uitvoeren, zoals salto’s, schroefbewegingen, nose dives, verticaal vliegen, noem maar op.

Hier is het probleem niet alleen dat ik kotsmisselijk werd van het zwaartekracht-tartende heen en weer gezwier in de lucht, stunts leken ook niet altijd zoals het hoort te registreren. Zo verloor ik waardevolle seconden met het proberen afwerken van een doodsimpele salto doordat de game niet registreerde dat ik intussen al een drietal keren overkop ging. Natuurlijk kunnen die plooien allemaal nog gladgestreken worden tegen de release van de game, anders hoop ik op een deluxe-uitvoering met branded kotsemmer.

Minder sterke focus

Qua verhaal en structuur lijkt de game wel wat zijn focus kwijt. Waar de vorige game zich toelegde op het naam maken in de underground racing scene van Noord-Amerika, inclusief het voortdurend upgraden van je wagen, schiet het nu alle kanten uit. Iedere discipline heeft zowat een eigen sub-verhaal, maar echt baanbrekende zaken zal je daarin niet tegenkomen.

 

Releasedatum
29/06/2018

Conclusie van Lazlo

Maar dat gooide op zich niet veel roet in het eten tijdens dat preview event daar in Berlijn. Ik heb me uren aan een stuk kunnen amuseren met de uiteenlopende racedisciplines die The Crew 2 me kon bieden. Begon er iets te vervelen of lukte het even niet in één discipline, dan kon ik nog steeds snel schakelen naar een ander aspect van de game. Ik vermoed dan ook dat deze titel het een pak beter zal doen dan zijn voorganger, wanneer hij in de rekken ligt op 29 juni. Ik heb er in ieder geval vertrouwen in.