Blacksad: Under the Skin

Blacksad: Under the Skin

"Blacksad: Under the Skin speelt als een Quantic Dream- of Telltale-game"

vr 19/07/2019
Gepreviewed door Ronald
0 reacties

Met Blacksad: Under the Skin komt eind september een bekende Franco-Belgische graphic novel naar je console of pc in de vorm van een narratieve adventure. Ik trok naar het hoofdkwartier van Dargaud in Parijs, de uitgever van de strip, voor een voorsmaakje van de game.

Les Editions Dargaud, dat is Asterix, Lucky Luke, Blake en Mortimer, Michel Vaillant en XIII: een paar van de absolute grootheden in de Franco-Belgische strip, dus. Maar ook Blacksad, een Spaanse stripserie waarin op mensen lijkende dieren een wereld bevolken die lijkt op het New York van de jaren 1950. Er zijn in het Parijse hoofdkwartier van Dargaud niet onmiddellijk standbeelden te zien van de strip, in tegenstelling tot de zonet genoemde iconen, maar de zes graphic novels die tot nu toe verschenen werden wel allemaal culthitjes in het medium.

Het werd dan ook hoog tijd voor een videogame, vond gamebedrijf Microïds, dat net als Dargaud (en, bij uitbreiding, ook de Belgische uitgeverijen Dupuis en Lombard) onder moederbedrijf Média Participations zit. En ook het genre waarnaar die adaptatie werd ingezet was snel gekozen: een narratieve adventuregame. "Dat leek ons echt de beste match", zegt Nouredine Mohammed-Saad, Producer van de game bij Microïds. "Het moest een game worden die tegelijkertijd een breed publiek aanspreekt, én ook fans van de strips een gedenkwaardige ervaring biedt. Fans van de strips zijn lezers, natuurlijk, en we wilden hen een spelervaring geven die qua tempo en opzet zo dicht mogelijk bij hun leeservaring in de strips komt. Een adventuregame benadert dat, naar ons gevoel, het beste."

Aan een touwtje

De game waaraan Microïds en het Spaanse gamebedrijf Pendulo Studios al enkele jaren sleutelen, en op 26 september verschijnt voor PlayStation 4, Xbox One en pc, heet Blacksad: Under the Skin. Het is geen vervolg op de zes lopende graphic novels die tussen 2000 en vandaag al verschenen, maar het verhaal waarin de makers me dropten in hun Parijse hoofdkwartier blijft natuurlijk wel mooi in de traditie van de Film Noir-wereld van de strips.

Blacksad: Under the Skin speelt dus ook als een Quantic Dream- of Telltale-game.

Joe Dunn, eigenaar van een New Yorkse boksclub, wordt aan het begin van de game dood teruggevonden, aan een strop om zijn nek bengelend boven zijn eigen ring. Het zou op zelfmoord kunnen wijzen, maar de plotse verdwijning van Robert Yale, het goudhaantje onder Dunns boksers, geeft de zaak een verdacht geurtje. Dochter Sonia Dunn, die ineens de ondankbare taak krijgt om de financieel falende boksclub van haar vader verder te zetten, huurt vervolgens detective John Blacksad in om uit te vissen hoe de vork in de steel zit. "Het is ons verhaal, maar scenarist Juan Diaz Canales en tekenaar Juanjo Guarnido zijn wel erg betrokken geweest in de designfase ervan", zegt Carlos Colomé Garcia, Senior Programmer en Mocap Manager bij Pendulo Studios. "Alle creatieve beslissingen zijn vanzelfsprekend met hun goedvinden gemaakt."

Heavy Rain met beestjes

Wanneer je Blacksad: Under the Skin aanvat, beland je meteen in een soort Heavy Rain, maar dan met op mensen lijkende beesten. Het fictieve universum dat Guarnido en Canales voor hun lezers neerzetten is een antropomorfe wereld, wat natuurlijk vaak wordt geassocieerd met kinderachtigheid, maar dat is hier dus niét het geval: het is een wereld die strikt voor volwassenen is bedoeld.

Een waarin - om een voorbeeld uit Under the Skin te noemen - een neushoorn (consensueel) een veulentje neukt, bijvoorbeeld, en er later nog wordt gegrapt over de omvang van zijn penis. Waarin er ook wereldse thema's als racisme worden aangesneden. En waarin de keuzes die je mag maken in de speelbare dialogen je eveneens voor morele/psychologische zetten: hoe ga je bijvoorbeeld - meteen in het begin van de game al - met een scheefpoeper om?

De quick time events in Blacksad: Under the Skin zijn (gelukkig!) aan de korte kant.

"Het is een fantasiewereld, een die niet kan bestaan, een met menselijke dieren", zegt Mohammed-Saad. "Maar je herkent het decor, het New York van de jaren vijftig, wel als 'echt'. En ook de gebeurtenissen passen in de Noir-strekking, waaraan eveneens een hoge mate van realisme wordt toegekend. Het lijkt misschien een vreemde mix, maar ze werkt."

Blacksad: Under the Skin speelt dus ook als een Quantic Dream- of Telltale-game, en drijft in de eerste plaats op onderzoekssequenties, quick time events en speelbare dialoogscènes. Ook die laatste geven de game een extra dimensie: papieren strips hebben natuurlijk geen audio. "Sowieso waren Guarnido en Diaz erg verrast over de manier waarop we hun personages naar een nieuw medium hebben gebracht", zegt Garcia. "We gaven hen gedragingen in de MoCap, en een karakteristieke stem, die ze natuurlijk alleen maar in een audiovisueel medium erbij kunnen krijgen."

Onderzoek

De quick time events in Blacksad: Under the Skin zijn (gelukkig!) aan de korte kant, en de conversaties brengen je slechts met een omweggetje naar verschillende uitkomsten. Je krijgt, à la The Walking Dead, soms de prompt dat je met een bepaalde uitspraak een indruk hebt achtergelaten bij een personage, en de manier waarop je naar zes verschillende eindes wordt gebracht is duidelijk heel subtiel. Scènes onderzoeken gebeurt eveneens op een heel conventionele manier: rondlopen in een kamertje, en bepaalde door de makers aangegeven objecten aantikken. Ook het deductiesysteem - met hints in tekstvorm die aan elkaar kunnen worden gelinkt - is niets bijzonders.

Maar met de Cat Senses brengen de makers er toch nog wat diepere spelmechanieken in. Blacksad is per slot van rekening een kat, en kan in Under the Skin dus ook zijn scherpe zintuigen - reuk, zicht en gehoor - loslaten op bepaalde taferelen om wat diepere hints los te krijgen. Ook tijdens een conversatiescène, waarbij een op deze manier gevonden hint extra dialoogopties toevoegt. Voor Pendulo Studios was het een manier om toch nog wat diepere adventuremechanics in een 'lichtere' adventuregame geparkeerd te krijgen. De studio zag het levenslicht in de jaren 90, toen de ster van het adventuregenre stilaan begon weg te deemsteren, en bleef daarna met de eigen Hollywood Monsters-, Yesterday- en Runaway-reeksen moderne klassiekers produceren in het ondertussen tot een niche verworden genre. "Blacksad: Under the Skin is een narrative adventure, waarin je bijvoorbeeld niet eens elementaire adventure-elementen als een inventaris hebt", zegt Garcia. "We wilden toch iéts dieper gaan, maar dan onder de oppervlakte, en zonder dat het de speler bruuskeert."

Bij momenten breken ze ook de conventies van hun genre. Er bestaan bijvoorbeeld niet veel adventuregames waarbij de auteurs ineens een nieuwe verhaalgebeurtenis introduceren vlak voordat je een lockpick-minigame aanvat. In Blacksad: Under the Skin krijg je zelfs eerst een fors pak rammel voordat je verder kunt prutsen aan dat slot. "We doen dit al erg lang", zegt Garcia. "Daar mocht wel wat van aan de game te merken zijn, vonden we."

 

Conclusie van Ronald

Quick time events zijn écht niet meer van deze tijd, en de makers van Blacksad: Under the Skin hebben een paar merkwaardige conventies naast zich neergelegd: een valvas vol berichten vertoonde bijvoorbeeld geen enkele interactie. Maar wie tuk is op verhalende games à la The Walking Dead mag zich eind september aan een nieuwe brok verwachten.