Astral Chain

Astral Chain

"Astral Chain heeft alles in huis om een nieuwe Nintendo-exclusieve cultgame te worden"

wo 10/07/2019
Gepreviewed door Ronald
0 reacties

De spannendste nieuwe game die op Nintendo's E3-stream werd getoond was zonder enige twijfel Astral Chain, een nieuwe worp van PlatinumGames. Een paar weken later kreeg ik de game dichtbij te zien, en wist hij zich nog veel sterker aan me te... euh... binden.

De lokale politie van The Ark heeft niet zo enorm veel te doen: de laatste restanten van de mensheid werden ondergebracht in dit laatste bastion, een gigantische futuristische stad, en iedereen die er woont is zo blij dat hij de apokalyps heeft overleefd dat hij zich mooi koest houdt. Maar toch roeren er zich dingen. Gebeurtenissen waarmee Red Matter gemoeid is, een stof die alleen in de Astral Plane bestaat, de thuisdimensie van een ras van vreemde wezens die de Chimera worden genoemd, en die nét iets te vaak onze wereld bezoeken. De flikken zijn er niet tegen opgewassen, en dus wordt er een nieuwe politiedienst opgericht om ongewenste bezoeken vanuit die andere wereld te onderzoeken: de Neuron Task Force.

Puzzelen met spoken

Als Neuron-agent moet je in Astral Chain, een nieuwe game van de Japanse superstudio PlatinumGames die eind augustus voor de Nintendo Switch wordt verwacht, ten eerste afstappingen onderzoeken waar de indringers zich hebben gemanifesteerd. In eerste instantie is Astral Chain een third-person-detectivegame, waarbij je wel de beschikking krijgt over speciale optische technologie - het zogeheten Iris System - om sporen te onderzoeken en daar een holografische representatie van te maken. Zo vul je stilaan de progressiemeter van ieder onderzoek, waarbij je stilaan achter het hoe en waarom van de gebeurtenissen (zoals de over de straten van The Ark uitgestrooide lijken in de demo die ik zag) ziet te komen.

De makers steken ook heel wat spelmechanieken bij elkaar in één game.

Maar je hebt nog meer mogelijkheden: als Neuron-agent bestuur je namelijk ook The Legion, een wezen dat alleen voor jou zichtbaar is, en dat je altijd kunt oproepen om verder onderzoek te voeren. Zoals, in een korte demo die verdeler Nintendo me liet zien, gesprekken afluisteren van de lokale flikken in The Ark, die jou maar een stuk janmijnkloten vinden dat bij iedere gebeurtenis met Chimera meteen alle authoriteit van hen afpakt, en je dus zelf niet het achterste van hun tong laten zien.

Aan elkaar geregen

Hetgeen wat je personage met die Legion verbindt is de hele kern van Astral Chain: een - jawel - soort etherische keten waarmee je het wezen aan de lijn houdt. Die lijn is belangrijk in de gevechten waarop je onderzoeken meestal zullen uitmonden: je beschikt zelf over slagwapens als een bovennatuurlijke wapenstok, waarmee je heel wat schade kunt aanrichten, maar je kunt ook je doorluchtige medestanders op de vijand loslaten. Ja, medestanderS - meervoud - want in de demo zagen we er eentje in de weer met een slagwapen, en een andere met pijl en boog. Die laatste kon de Nintendo-medewerker die de demo speelde vastzetten op het wezen waarmee hij mot kreeg, terwijl hij zijn Neuron-agent en de andere Legion zelf bestuurde.

Als Neuron-agent bestuur je ook The Legion, een wezen dat alleen voor jou zichtbaar is.

In die strijd kan ook de astrale keten worden ingezet: ze kan worden gebruikt om de tegenstander eventjes vast te zetten, waardoor hij makkelijker met de conventionele wapens kan worden bewerkt. PlatinumGames, de makers van Astral Chain, noemen het een "synergetische actiegame", en het duurt eventjes voordat je doorhebt wat ze daar in godsnaam mee bedoelen. Maar wanneer je de wisselwerking tussen je agent en zijn Legion eventjes hebt geproefd, wordt het snel duidelijk.

Terugkeer van PlatinumGames

PlatinumGames: dat zijn die gasten achter cultgames als MadWorld (2009), Bayonetta (2009), The Wonderful 101 (2013) en Nier: Automata (2017). Het is een studio die heel wat elementen uit bestaande games samenklutst tot iets nieuws: na het verslaan van een baas komt er bijvoorbeeld een Ranking, zoals bijvoorbeeld bij de Devil May Cry-games. De omgeving is niets wat je al niet eerder zag, pure futuristische Anime-meuk, maar wel met verdomd mooie cel-shaded klarelijngraphics. De makers steken ook heel wat spelmechanieken bij elkaar in één game, maar alles wat ik zag in de demo klopt tegelijkertijd in de som van zijn delen.

 

Conclusie van Ronald

Astral Chain wordt wellicht geen grote commerciële klepper - daarvoor is het allemaal wat te weird en te Japans - maar net als die zonet al genoemde voorgangers heeft hij wèl alles om een nieuwe Nintendo-exclusieve cultgame te worden. Het soort titels waarmee PlatinumGames groot werd dus.