We gaan het hier liever niet nog eens hebben over het aparte ‘verkoops’-model waarmee Wargaming eerst met World of Tanks en daarna met World of Warplanes een miljoenenpubliek verzamelde. Ook niet over hoe ze het zogenaamd op sterven na dode pc-gaming een met wodka én adrenaline geladen injectie in de hartspier gaven. Weet wel dat deze jongens opnieuw een onwaarschijnlijke passie en liefde voor het bronmateriaal in hun deze derde game demonstreren. En dat World of Warships net zoveel verschillen als gelijkenissen met zijn oudere tank- en gevechtsvliegtuig-broertjes telt.
Bewezen basisformule
De basisopzet is dezelfde gebleven. Het is een exclusief online multiplayerfeestje dat je gratis download en gratis speelt. Je begint met Tier I-schepen uit verschillende klassen en door kills te scoren, bij te dragen aan de inspanning van je team en ervaring op te doen, verdien je punten. Die kan je opsparen en investeren in extra’s voor je schip of in een historisch meer geavanceerd exemplaar van een hogere Tier in de tech tree van elke natie. Niets houdt je tegen om die credits met echt geld te kopen of je langs die weg zo’n premium-boot aan te schaffen, maar er is nooit sprake van een pay to win-scenario. Eenmaal het schip gekozen en uitgerust waarmee je de match in wil, euh, varen, kom je ergens op een map terecht met een dozijn teamgenoten en een dozijn tegenstanders van ruwweg dezelfde Tier. De bedoeling: strategische punten veroveren en behouden en/of de oppositie de dieperik in knallen, torpederen of bombarderen.
Hardcore cruising
World of Warships laat je kiezen uit vier scheepsklassen van vijf verschillende naties. Destroyers zijn de snelle, wendbare kleine muggen van dienst. Ze zijn net iets meer gepantserd dan een kartonnen doos, maar de torpedo’s die ze inzetten krijgen zelfs de grootste tegenstander onder water. Kruisers zijn ook verdomd manoeuvreerbaar, zijn goed om destroyers en vliegtuigen weg te houden van je grote, kostbare schepen en kunnen behoorlijk uithalen. Slagschepen zijn sloom, maar zwaar gepantserd en scoren een indrukwekkende vuurkracht van zowel hun primaire grote kanonnen als hun kleinere en luchtafweer. Vliegdekschepen tenslotte moeten het van hun eskaders jagers, duik- en torpedobommenwerpers hebben. Een rol die je zelf een mix laat samenstellen uit verkennend, ondersteunend en gruwelijk vernietigend.
De destroyer is nog steeds onze grootste liefde.
Wisselende winnende tactiek
Elke klasse brengt een verschil in gameplay mee dat groter is dan dat in World of Tanks of World of Warplanes het geval is. We ervoeren een gelijkaardig groter verschil in het opklimmen door de Tiers én – maar daarvoor moeten we nog een dertigtal uur meer op de teller hebben – die indruk hebben we ook wat de verschillen tussen de naties betreft. Zeker in de lagere Tiers en zeker tussen de vloten van de VS en Japan. Die grotere variatie geeft af en toe het gevoel dat het ene schip krachtiger is dan een ander in dezelfde Tier. Een gevoel dat grotendeels ondervangen wordt door het feit dat de partijen worden uitgevochten door een bonte verzameling schepen aan elke kant. Daarnaast is het normaal dat een online multiplayer groeit. De zogenaamd ‘winnende’ tactiek of vlootsamenstelling is tussen de eerste beta en vandaag al zeker vier keer veranderd. En zo hoort dat!
Destroyers fort he win!
Wij begonnen onze World of Warships-ervaring een tijd geleden met de battleship-klasse. Een goeie keuze voor beginners, maar ook een klasse waar je je echt diep in kan specialiseren. De lange afstandsbombardementen die we na een veertigtal partijen lieten neerregenen waren vier keer zo efficiënt als de schaamteloze verspilling van munitie in onze achtste of twaalfde match. Daarna stapten we over op de destroyer en dat is nog steeds onze grootste liefde. Een meedogenloze alles of niets klasse die misschien het minst van allemaal motiveert tot teamspel, ook al proberen wij dat meestal wel te doen. We hebben wat geëxperimenteerd met vliegdekschepen en zijn altijd blij als we een paar goede kapiteins van die mastodonten aan onze kant hebben, maar zelf keerden we uiteindelijk toch weer terug naar onze Amerikaanse Tier IV Clemson destroyer.
Camouflage en penetratie
Teamplay en teamtactieken zijn in World of Warships belangrijker dan in zijn tank- en vliegtuigvoorgangers. Het aantal knoppen dat je nodig hebt om een destroyer of vliegdekschip door gevaarlijke wateren te manoeuvreren en ermee de vijand het leven kort en nat te maken, is nog steeds klein. Het is echter niet meer zo heel klein en er moet veel meer vooruitgedacht worden en gemultitasked. Nooit irritant veel. Net genoeg om tactiek en hersenwerk te laten voorgaan op reflexen. Het precies op het juiste moment afvuren van een torpedo. Het gebruik maken van die drie procent minder zichtbaarheid van je camouflagepatroon. Je luchtafweergeschut uitschakelen tot het echt nodig is. Rekening houden met de draaisnelheid van je geschutskoepels. Het overschakelen van pantser-penetrerende munitie naar hoog explosieve wanneer de afstand tussen jou en je doelwit van lang naar middellang verkleint. En terug naar penetrerend als die nog kleiner wordt. Woordgrapje of niet, maar World of Warships is tactisch verrekte veel dieper dan zijn broertjes.
Teamtorpedo
Dat maakt dat je prestaties en efficiëntie meer dan in die andere Wargaming-games beïnvloed worden door je teamgenoten. Begrijp ons niet verkeerd, deze game vereist geen gestroomlijnde, gehoorzame hiërarchische structuur tussen alle deelnemers aan een kant, maar drie, of liever vier spelers die met elkaar rekening houden, verdubbelen daarmee in deze game hun kansen. Dat maakt de kans op een geweldige partij er groter op dan in die andere games … en de kans op een frustrerende even groot. Dat alles neemt niet weg dat zelfs een beginnende speler na zijn eerste drie matches al een bescheiden maar bevredigende bijdrage kan leveren. Doe jezelf echter een plezier en check zeker de tutorials uit. Een kleine tip volstaat soms om het veel beter te doen. En kijk ook uit voor friendly fire, dat is zeker met torpedo-happy beginners een probleem. Die tuigen sjezen tot 10 kilometer ver en waar je in World of Warplanes zelden een teamlid in een rokerige krater omtoverde, kan je hier wel degelijk een van je medestrijders naar Davey Jones' locker sturen.
