Voor de goeie gang van zaken eerst even twee mededelingen. Ten eerste checken we telkens wanneer onze hoofdredacteur ons richting Polen stuurt, automatisch waar hijzelf in die periode zal vertoeven. Het gebeurde ondertussen te vaak dat wanneer wij ergens ingesneeuwd met industriële hoeveelheden wodka een vriesdood uitstelden, de man ergens onder een palmboom in Miami of Los Angeles ‘aan het werk’ was. Begrijp ons niet verkeerd, we hebben niets tegen Polen, integendeel, maar tegenover Miami of L.A. … . Een complex en semi-illegaal opsporingsverhaal kort: onze hoofdredacteur werd gevonden in het ‘exotische’ Hoeilaart. Absoluut geen reden tot jaloezie dus. Ten tweede: tijdens de tweede dag van deze laatste play-offs werd zowel de verschijningsdatum als de trailer van Legacy of the Void voorgesteld, de laatste, stand-alone-aflevering van het StarCraft II-drieluik.
Zaterdag 12 september 2015
Oké, nog een derde mededeling: 25 en 26 september krijgen sommige van deze deelnemers nog een laatste kans op een Blizzcon-ticket tijdens de Dreamhack-sessie in Stockholm. Maar daarover later … minder … het zal duidelijk worden waarom. Nu zijn we dus in Krakau. Sinds dinsdag werden in het nabijgelegen Katovice de eerste acht van de zestien deelnemers al geëlimineerd en samen daarmee hun kansen op Blizzcon. Onder die resterende acht zijn enkel Hydra en Polt al zeker van hun ticket. Van de overige zes maken eigenlijk vooral ForGG en Lilbow een echte kans op Californië. De Franse Lilbow is de zogenaamde niet-Koreaanse hoop die het vorige seizoen van deze serie tweede eindigde na Hydra, de man waar hij hier in deze kwartfinale opnieuw mag tegen aantreden. Eenzelfde scenario voor ForGG die in het eerste seizoen enkel moest afleggen tegen Polt … die ook zijn eerste tegenstander in deze kwartfinale wordt. Voor beide dé kans om wraak te nemen op de speler die hen toen van de eerste plek hield … of om diens dominantie hier bevestigd te zien. MaNa moet deze finale winnen en dan ook nog eens de halve finale van Dreamhack in Stockholm halen om zijn koffers naar Blizzcon te mogen pakken. Voor de rest, Petraeus, GungFuBanda en Zanster betekent alles minder dan een eerste plaats hier dat ze sowieso niet naar de wereldbekerfinale mogen.
Atleten en literglazen
De officiële intrede van de jongens combineert dat van gladiatoren, atleten en ietwat onwennige praatshowgasten. Voor sommigen een verplicht nummertje, voor anderen, zeker voor de Poolse jongen MaNa, die thuis speelt een overweldigend, zelfs licht ontroerend spektakel. De staande ovatie dondert door de hele hal. Al moet gezegd dat die maar een vijftigste van de capaciteit scoort zoals we die eerder op de wereldkampioenschapsfinales in Shanghai en vorig jaar op Blizzcon mochten meemaken. Het valt dus allemaal nogal mee wat de schaal betreft, maar het professionalisme van de aanpak, moet niet onderdoen voor het betere topsportevenement. Een lichtshow die de veel te nauwe broeken van een föhnrockgroep ongemakkelijk nog meer zou doen spannen; een voorbespreking door jongens die er iets van afweten; een real time multi-cameraregie en een collectief aftellen naar de eerste match. En omdat dit Polen is, blijven de literglazen pils continue aanrukken
Zanster
GungFuBanDa vs Zanster
De Duitse Protoss-speler GunGFuBanDa en de Zweedse Zerg-speler Zanster zitten elk in hun eigen geluidsdichte cel op het podium. Vlak voor de match een paar korte videoquotes van de twee. “I’ll try to destroy him, there is no friendship in the game”. Dit is voor beiden de grootste en belangrijkste match van hun, oké, jonge leven. Match 1: Zanster demonstreert zijn haast machinale multitaskingcapaciteiten door offensief micromanagement te combineren met een base-management dat geen beat mist. Het resultaat is een heel slome start die op een onverwacht moment in een agressief en overrompelend offensief wordt omgezet. Een vrij klassieke Zerg-overwinning. Een partij die onmiddellijk gevolgd wordt door eentje waarin we een heel onorthodoxe en fataal succesvolle Protos-rush zien van de Duitser. Zansters schrijft echter de volgende, de daaropvolgende en daarmee deze kwartfinale op zijn naam. Ook al liet GungFuBanDa continue staaltjes van de beste ad-hoc defensie van de laatste tijd zien. Zanster zit een stapje dichter bij de broodnodige eerste plek, voor GungFuBanDa is de droom dit jaar voorbij.
GunGFuBanDa
Hydra vs Lilbow
De Koreaanse gevestigde topper en Zerg-speler Hydra tegen de jonge Franse belofte en Protoss-speler Lilbow. Hydra, heeft zijn ticket dan wel al op zak, er staan ook nog een prijzenpot en rangschikkingspunten op het spel. Hij zal willen winnen, ook al gooit hij daarmee Lilbow’s kansen stuk. De eerste match is een schoolvoorbeeld van old school tactieken en ondanks een klein mapvoordeel krijgt Lilbow zijn eerste nederlaag te slikken. Hydra pikt match 2 op dezelfde ijskoude genadeloze manier in. Net niet routineus. In het begin van match drie ziet het er naar uit dat Lilbow definitief naar Blizzcon mag fluiten … maar verdomd als de Fransoos de stunt niet die uithaalt die iedereen hem gunde maar niemand meer zag aankomen. Het is meer dan het bier alleen dat de zaal uit zijn dak doet gaan. Nog meer zo in de volgende match, die de Lilbow met een ongewone en riskant agressieve strategie op zijn naam schrijft. 2:2 en we hebben een wedstrijd dames en heren. Als Lilbow deze verliest, is dat extra jammer, maar mag hij het podium met opgeheven hoofd verlaten. Hij zet alles in op een alles of niets tactiek … faalt … en doet iets wat volgens de commentatoren achteraf lijkt op opstaan uit het dood. Hydra, op papier de winnaar van deze play offs moet zich gewonnen geven. We zeggen het niet graag of vaak, maar respect voor deze Fransman. In het interview achteraf wil de presentator hem vragen hoe de fuck hij die drie totaal opgefuckede situaties overleefde en doet dat ook. Zonder die fucks dan, maar je ziet ze ze denken.
Lilbow
ForGG vs Polt
Twee Koreanen, twee Terran spelers. Favoriet en veteraan Polt (die ondertussen al over de 300.000 dollar prijzengeld aan StarCraft II verdiende) gaat al zeker naar Blizzcon. Voor ForGG is het erop of eronder. Polt bewijst onmiddellijk zijn genialiteit in micromanagement, die zijn bio-tactiek opgewassen maakt tegen Terran-spelers zoals ForGG met een voorliefde voor mech-units. Die laatste weet uit vorige confrontaties dat Polt de sterkere end-game-speler is en deelt daarom zo snel mogelijk een paar pijnlijke prikken uit. Polt incasseert die zonder verpinken, rekt de partij naar dat end-game, spoort de kleinste zwakheden van zijn tegenstander op, hij wringt zich daarin en maakt dan systematisch af. Dat lukt hem de eerste match. In de tweede laat ForGG het met een gedurfde move niet eens tot de midgame komen en zet de gelijkmaker op het bord. Daar raakt de derde partij wel, maar opnieuw zijn ForGG’s mech- of tech-rushes uiteindelijk niet te stoppen. Net zoals zijn honger naar Blizzcon. In partij vier legt hij de druk er onmiddellijk op en ook deze favoriet moet de duimen leggen. ForGG scoort zijn wraak en stunt nummer twee van deze play offs is binnen.
Petraeus
Petraeus vs MaNa
De Nieuw Zeelandse Zerg-speler Petraeus voorspelt onder luid maar ludiek boegeroep de “makkelijkste match van zijn leven” tegen thuis- en Protoss-speler MaNa. De spanning is te snijden. Beide spelers doen weinig meer dan aftasten en een gigantisch en geavanceerd leger opbouwen. Petraeus wint de onvermijdelijke confrontatie en krijgt zelfs applaus van een zaal vol MaNa-supporters. Sportief. Dat hele scenario herhaalt zich tijdens de tweede partij. Het is misschien niet zijn makkelijkste match, maar Petraeus lijkt het nooit echt warm te krijgen. Na deze tweede overwinning zien we vooral een blik van een jongen die letterlijk naar het andere eind van de wereld is afgereisd en niet kan geloven dat hij blijft winnen. We gunnen de Pool minstens een overwinning, eentje voor de eer. Het ziet er eerst absoluut niet naar uit, maar hij bezwijkt niet onder de druk van de indrukwekkende macro-superioriteit van de Nieuw Zeelander. MaNa forceert een alles of niets aanval en wint de match. Een Poolse vlag met de oppervlakte van een prive-zwembad wordt over het publiek doorgegeven. Feest! De keet wordt écht te klein wanneer MaNa die truc de partij erop nog eens dunnetjes over doet. Petraeus zit nu net zo aangeslagen niet te geloven dat hij de laatste twee partijen verloor. Het matchpunt is ook voor de Pool die door de experts ter plekke het etiket underdog kreeg. Het dak gaat eraf. De winnaar wordt een kwartier lang door een uitzinnige menigte de lucht in gegooid. Een fantastisch einde voor wat de commentatoren nu al een van de beste competitiedagen van het jaar noemen. Tot morgen voor de halve finales en finale.
MaNa
Halve finale: Lilbow vs Zanster
Lilbow (Protoss) die zijn 2:0 gisteren in een 2:3 omboog zit nog in de running voor Blizzcon. Voor Zanster (Zerg) is dit een waanzinnig debuutjaar. De ‘beginner’ ziet zich tot ieders (en zijn eigen) ongeloof in deze halve finale aantreden. Lilbow mag de eerste map kiezen en kiest er een die volgens de statistieken zijn opponent bevoordeeld. Een mindfuck of wil hij ze eerst uit de pool weghebben? Het werkt, want Lilbow valt op precies het juiste moment aan, Zanster wordt in de verdediging en iets later tot overgave gedwongen. In de tweede gunt Lilbow zijn tegenstander iets te veel ruimte en straft Zanster dat snoeihard af. In de derde partij begint Zanster met klassieke vroege Zerg rush-bijensteken, maar Lilbow recupereert met efficiëntie: 2:1. Zanster wil het spannend houden en maakt er 2:2 van. Niemand is van plan de andere ook maar iets te gunnen. Het publiek scandeert hun namen om de beurt. De partij raakt tot in een end-game boksmatch waarin geen van beide nog ontwijkt maar blijft hameren. Lilbow had de zwaarste hamer en wist wanneer daarmee te blijven uithalen. Lilbow naar de finale. Pakkend hoe de zaal de verliezende Zanster toejuicht.
Halve finale: ForGG vs MaNa
ForGG (Terran), oftewel the last Korean standing mag het tegen thuisspeler MaNa opnemen. De Pool die net zoals Lilbow gisteren een 2:0 handrembochtsgewijs in een suspens-overwinning omtoverde. Terran tegen Protoss, een match-up die we dit weekend nog niet gezien hebben. ForGG doet niet anders dan aanvallen, maar MaNa toont een fantastische en afstraffende defensie tot hij klaar is voor zijn eigen aanval op een uitgeputte tegenstander. Het kot is – zoals men wel eens pleegt te zeggen – te klein. Iedereen hier ziet de droomfinale tussen Lilbow en MaNa wel zitten. ForGG blijft koel en doet iets ongewoons, MaNa doet een move die zijn de match van een doemscenario in een victorie moet omdraaien, slaagt daar net niet in en het staat 1:1. Match drie is een thriller waarin ForGG stukloopt op een goed verdedigende MaNa, die de beslissende veldslag wint. Match 4 eindigt na een episch partijtje mutual destruction op een zelden gezien gelijkspel. De zoveelste verrassing in deze play-offs. Een partij later is de droomfinale een feit, verlaat de laatste Koreaan deze serie en zijn wij bereid om een bod te doen op de gebruikte oorpluggen van de man naast ons.
Finale: Lilbow – MaNA
Het is verdomd lang geleden dat een StarCraft II-finale door twee Europeanen beslist werd. De geniaal agressieve Lilbow tegenover een al even geniale verdediger-counter-speler MaNa, in een best of 7. In de eerste match gaan ze beide voor precies dezelfde opzet maar het is Lilblow die al na een paar minuten voor de aanval gaat, blijft duwen en op de grootste map de snelste overwinning van dit kampioenschap afdwingt. Dat lukt hem niet in de tweede match, maar de derde bevestigd zijn killer instinct en hij wringt de stand naar 2:1. De vierde partij is absoluut gestoord. De commentatoren wisselen elke halve minuut van mening wie dit ‘zeker gaat winnen’. Lilbow dus, zonder gebouwen en zonder resources om er ook maar een enkel neer te zetten. Als de Fransman er nog een wint, heeft hij zijn ticket naar Blizzcon op zak. Daar wil MaNa duidelijk niet van weten en schrijft de nu snelste partij op zijn naam. Spelers en publiek zitten zweterig te hijgen. Daarna vindt Lilbow het genoeg geweest, 4:2. De jongeman beseft het nog niet echt, maar meer nog dan zijn overwinning valt ons de sportiviteit van het publiek op. Dat is in E-Sports sowieso al geweldig, maar Polen staat er bekend om de lat nog iets hoger leggen. Waar anders zie je een zaal tot en met de achterste rijen rechtop staan en uit volle borst een Koreaan toejuichen die grote kans maakt om een paar minuten later hun nationale hoop uit hun kampioenschap te knikkeren? Of nu, na de beslissende finale Lilbow’s naam, de man die dat effectief deed, een kwartier lang blijven scanderen?
