Na de Terrans in Wings of Liberty, de Zerg in Heart of the Swarm krijgen nu ook de Protoss met Legacy of the Void hun stand-alone-hoofdstuk van het StarCraft II-verhaal. Ondertussen lazen jullie hier reeds dat die ‘al’ op 10 november zal verschijnen. En als je dat nog niet gedaan zou hebben, check dan zeker ook hieronder de - zoals altijd - indrukwekkende opening cinematic. We kregen onze eerste glimp op dit sluitstuk van de trilogie te zien op de Blizzcon 2014, maar onlangs in Krakau, tijdens een van de laatste stops op weg naar het wereldkampioenschap StarCraft II op de volgende Blizzcon, dat we een paar van de jongens te pakken kregen om deze preview van wat commentaar te voorzien.
300 in space
Legacy of the Void volgt de queeste van Hierarch Artanis, een van de leiders van de Protoss, een trots ras dat zijn thuisplaneet Aiur verloor aan de oprukkende Zerg en waarvan de versplinterde restanten een voor een door diezelfde Zerg uitgeroeid worden. Artanis zal zijn best doen om de overblijvende, ‘van mening verschillende’ groepen Protoss te verenigen en staat op het punt Aiur te heroveren, wanneer een eeuwenoud kwaad – de beste soort – het lot van het hele ras en misschien wel het hele universum zal beslissen. De Xel’naga, de almachtige creators van zowel de Zerg als de Protoss hebben na duizenden jaren aan de zijlijn te staan besloten om onder leiding van een zekere Amon met een schone lei opnieuw te beginnen. Artemis en zijn Protoss zijn dus de spil van deze stand-alone-campagne, maar je mag je aan passages van Jim Raynor, Sarah Kerrigan en uiteraard Zeratul verwachten. Deze vijand zal immers de drie rassen tot een oncomfortabel maar boeiend bondgenootschap dwingen. Chris Metzen, die ook dit StarCraft-scenario schreef, vergelijkt het met dat van de 300: een kleine groep dapperen die stand probeert te houden tegenover een immense overmacht. Een verhaal dat een sluitstuk vormt van StarCraft II-trilogie en op een bepaalde manier ook van de hele StarCraft-mythe.
Tempo? Strak!
Een verhaal waarvan diezelfde Chris Metzen volgens de lead designer van deze hele science fiction-saga, toendertijd bij de lancering van Wings of Liberty, hoogstens een paar vage grote lijnen in zijn hoofd had. En tenslotte – zo drukken diezelfde makers van deze uitbreiding ons op het hart – is het ook een verhaal dat een bevredigend sluitstuk belooft. Een statement dat ze opvolgden met een veelzeggend “wat niet wil zeggen dat we uitverteld zijn wat StarCraft II betreft”. Aanvankelijk begrepen heel wat pers en fans uit de opzet van het verenigen van diverse Protoss-facties en het nogal verdacht vaak droppende woord ‘diplomatie’ dat de campagne van deze Legacy of the Void eentje van de vertakkende variant zou worden. Niet dus. Je krijgt volgens de ontwikkelaars behoorlijk wat invloed op hoe je door de missies van de campagne zal ploeteren, maar zij houden de vertelling strak in handen. We hadden het niet anders verwacht en in het geval van Blizzard nemen we het hen dat niet kwalijk. Met Wings of Liberty bewezen ze immers dat ze na ruim een dozijn jaar van stagnatie in het traditionele real-time strategy-genre, nog steeds in staat waren tot verrassende vernieuwingen. Dat wordt nu niet anders.
Surprise!
Zo wordt je vaste basis doorheen zowat de hele campagne de Spear of Adun, de laatste van de drie mythische Protoss Arc-schepen en in staat om een hele beschaving mee te voeren. Terwijl je oprukt door de campagne ontgrendel je verschillende variaties van elke unit. Yep, je zal moeten kiezen tussen twee of drie elkaar uitsluitende types van bijvoorbeeld Stalkers of Zealots. Elk met zijn weerslag op de gameplay en tactische opties op het terrein. Een eerst mooi voorbeeld van een aparte missie-insteek is die waarbij je vecht op een ruimteplatform terwijl dat door een atmosfeer neerstort en op een onvermijdelijke fatale crash afstevent. Tenzij je het tijdig kan repareren. Een ander voorbeeld is de missie waarbij je je hele basis over de map verplaatst op een tot op heden in StarCraft ongeziene manier.
Nieuwe competitieve multiplayer units
En er is meer nieuws. Zo krijgt de nog steeds immens populaire en competitieve multiplayer een injectie van nieuwe units. Zo zullen de Zerg spelers de terugkeer van de Lurker uit de Brood War uitbreiding van de eerste trilogie toejuichen. Een unit die vijandelijke infanterie spietst op uit de grond schietende pieken. Nieuw bij de Protoss is de Disruptor, een wapen dat vernietigende energiegolven vanuit de hoogte op grondtroepen kan neerstralen. De Terran’s krijgen eindelijk de kans om de lucht te domineren met de Liberator, een multifunctioneel, zwaarbewapend luchtschip dat zich kan transformeren in een stationair geschutsplatform. Een soort zwevende Siege Tank dus. In totaal krijgt elke partij twee nieuwe units, terwijl de andere updates krijgen om de boel in balans te houden. Een laatste toevoeging aan de multiplayer zijn de automatische tornooien die de competitieve community spelers aan de lopende band opwindende events belooft.
Nieuwe modi? In StarCraft?
Ja, in StarCraft. Enfin, bij deze Legacy of the Void toch. Zo is er ten eerste de veelbesproken Archon Mode. Daarin delen twee spelers de controle over een enkele basis en de units daarvan terwijl ze het opnemen tegen een duo van spelers dat elders op de map hetzelfde doet. Ze delen dus de verantwoordelijkheid in zowel het aanvoeren van de troepen als het managen van de basis en het soepel draaiende houden van een oorlogseconomie. Zo kan elk lid van het duo zich focussen op hun eigen expertise en mag je in die partijen nog meer en betere micro’s verwachten. Kenners weten dat we het niet over microfoons hebben. Net zo verrassend zijn de beloofde co-opmissies. Die volgen geen verhaallijn, maar laten twee spelers toe om samen, elk met hun commander met zijn eigen specifieke eigenschappen scenario’s tot een goed einde te brengen die speciaal voor deze tweespelerco-op ontwikkeld werden. Een uitbreiding om "U" tegen te zeggen dus. Een must-have voor StarCraft II-fans en zeker voor dat stuk van de spelergemeenschap dat zich liever niet op de multiplayerslagvelden waagt. Het zou ook de mooiste episode tot nog toe zijn. Een tweesnijdend zwaard en de designers gaven ook aan ons toe dat wie er het maximum wil uithalen, daar een sterkere computer voor nodig heeft dan die waar ie destijds alle toeters en bellen van Wings of Liberty mee op zijn scherm toverde.
Templar
We eindigen met vier paragrafen voor de echte fans, waarin we de vier facties van de Legacy of the Void-campagne kort voorstellen. De Templar of Aiur Protos, zagen zich door hun krachtige psionische skills altijd als het machtigste ras in het bekende universum. Niet echt bescheiden jongens. De krijgers in hun rangen worden ondersteund door combatrobots en de meest dodelijke onder die krijgers is de Templar. Hun zwakheid schuilt in de moeite waarmee ze onvermijdelijke veranderingen aanvaarden. Het zijn stijve traditionalisten en dat maakt dat er heel wat oude haatgevoelens blijven koesteren tegenover de nieuwe leiders en de Nezarim als hun lot-rasgenoten.
Tal’darim
De Tal’darim zijn een eeuwenoude factie van fanatieke Protoss die Amon als hun god zien en hem blindelings trouw zijn. Ze beschouwen zich als de ‘Gekozenen’ van de Xel’naga, staan vijandig tegenover elke buitenstaander en hebben weinig contact met andere Protoss. Die brengen ze overigens liever ten onder dan hen in eigen rangen te omarmen en hun te overtuigen van Amon’s goddelijkheid. De Tal’darim worden momenteel aangevoerd door Ma’lash, een brutale, genadeloze heerser waarvan de geruchten zeggen dat hij Amon’s persoonlijke favoriet is.
Nerazim
De Dark Templar waren ooit de vogelvrije stammen en individuen die zich na een oude burgeroorlog niet bij de herenigde Aiur Protoss aansloten. Ze leidden een veelal doodgezwegen en tegelijk opgejaagd bestaan. Adun, de Templar die erop uit gestuurd werd om hen uit te roeien, werd uiteindelijk hun redder en maakte hen misschien iets te machtig. Uiteindelijk werden ze verbannen in wat nadien de Discord zou genoemd worden. Dark Templars geloven nog altijd meer in het individu dan de groep en dat wordt weerspiegeld in hun slagveldtactieken.
Purifiers
De Purifiers werden oorspronkelijk gebouwd als het ultieme robotleger. Supertechnologie voorzien van revolutionaire kunstmatige intelligentie die was gebaseerd op de grootste krijgers uit de Protoss-geschiedenis. Ze werden door hun makers echter niet met het respect behandeld dat ze verdienden. Een rebellie bleef niet uit en de Purifiers vermoordden hun meesters. Die meesters trokken waar mogelijk de stekker uit de Purifiers en zetten hen op het ruimtetuig Cybros. Ze zouden enkel in de uiterste noodomstandigheden terug geactiveerd worden.
