Op de E3 was het niet gelukt om met de game aan de slag te gaan, daar bleef het bij een droge presentatie. De wachtrij op de beursvloer was stevig maar voor een die hard Halo 5-fan is geen obstakel te hoog wanneer je weet dat je met elke stap die je zet dichter bij je doel komt. Na twintig minuten aanschuiven konden we de arena betreden. Maar liefst vierentwintig Xbox One-consoles stonden ons op te wachten om ons de kans te geven ons kunnen te tonen in de gloednieuwe Halo 5 Warzone-modus.
Victory!
Warzone is een compleet nieuwe modus voor de Halo-franchise. Met maximaal vierentwintig spelers word je in twee teams van twaalf gedropt en neem je het genadeloos tegen mekaar op. Het team dat er als eerste in slaagt 1.000 Victory Points te verzamelen, of de Core van de tegenstander weet te vernietigen, wint het duel. Door één van de drie beschikbare basissen te veroveren, of beter nog allemaal verzamel je Victory Points. Lukt het jou de drie basissen ook nog eens te controleren, dan krijg je de mogelijkheid om het vijandelijk hoofdkwartier te infiltreren en de Core te slopen. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Dode vijanden spawnen immers vanaf nu meteen in hun basis terwijl jij, als je het loodje legt, een eindje moet lopen om weer aan de Core te geraken.
Oorlogszuchtig duo
Warzone kent twee speltypes. De eerste is er eentje waar je naast menselijke vijanden ook te maken krijgt met AI-gedreven tegenstanders. Je kunt deze volledig negeren en je volop in de strijd met gooien, maar dan mis je wel de uitgelezen kans om extra Victory Points te verzamelen. Bovendien kan het heel spannend zijn als je het met een mannetje of vier opneemt tegen een eindbaas, terwijl de tegenstanders je op de hielen zitten. De tweede modus schrapt de AI-vijanden, zodat je enkel te maken krijgt met tegenstanders van vlees en bloed. Wij speelden met de eerste variant.
Warzone is een compleet nieuwe modus voor de Halo-franchise.
Opwarmertje
Deze opent met een stuk waarin je je thuisbasis moet ontdoen van Promethean- en Covenant-achtige vijanden. Op zich nogal eenvoudig, beschouw het als een opwarmer, omdat de tegenstanders niet meteen taai zijn. Een mooie kans dus om snel wat Victory Points en Requisition-punten te verzamelen. Voor elke vijand, menselijk of computergestuurd, krijg je een punt. Deze kan je dan later bij Requisition-verkooppunten inruilen voor nieuwe wapens of een voertuig. Zo kun je voor vijf Requisition-punten al een Energy Sword aanschaffen en voor zeven kun je aan de slag met een sniper rifle. Het systeem zorgt ervoor dat je eerder geneigd bent agressief te spelen. Het maken van kills biedt je immers de mogelijkheid om met betere wapens en voertuigen aan de slag te gaan.
Hoofdschotel
Na het opschonen van de thuisbasis, was het tijd voor het echte werk, het echte slagveld en de strijd om de controle over de drie basissen. De arena waarin het treffen zou plaatsvinden was symmetrisch en behoorlijk groot. Beide partijen slaagden er snel in om het dichtstbijzijnde punt van de thuisbasis te veroveren, waarna er een zeer spannende strijd in het midden van de map begon. Het middelste gebouw was een garage en het gevecht concentreerde zich vooral in dit strategisch belangrijke gebouw. Close combat dus én de ideale locatie om met ons Energy Sword op de vijanden in te hakken.
De eerste Requisition-points werden besteed en we slopen richting de basis waar op dat moment een paar spelers van het vijandige team zich verscholen. Via een container bereikten we de tweede verdieping, waar de vijanden zich schuilhielden. De eerste slechterik wist niet wat hem overkwam. Hij zag nog groen achter zijn oren en wist waarschijnlijk niet dat je via die container naar boven kon, waardoor hij ongemerkt een zwaard in zijn rug kreeg. Ook de tweede vijand had geen schijn van kans en ging er aan. Op dat moment was onze aanwezigheid opgemerkt en opende het vijandelijke team het vuur. Omdat wij echter dichtbij hen stonden, hadden we een uitgelezen mogelijkheid om hen snel achter elkaar neer te steken. Zo hadden we de basis binnen no-time veroverd.
Pretfestijn
Het is slechts één voorbeeld van de pret die we met Warzone hebben beleefd. In de twintig minuten die we er mee aan de slag konden, reden we bijvoorbeeld met een Warthog door de arena met een teammakker die met zijn machinegeweer op alles schoot wat bewoog. We gingen met een paar andere spelers op zoek naar een Covenant-baas, hebben met een sniper, verborgen op een hoger gelegen plek, heel wat headshots gemaakt en aan het einde van de strijd deden we een poging om de vijandelijke Core te slopen. Gewapend met een Rocket Launcher en een Energy Sword kwamen we een heel eind, maar werden we vlak voor de ingang helaas gestuit Dat maakte overigens niet veel uit, de overwinning kon ons door de grote voorsprong in Victory Points niet meer uit handen glippen.
