Aangezien zowel de pc- als de iOS-versie van The Banner Saga minstens 9/10 scoorde, hoopten we vooraf dat het recent onthulde The Banner Saga 2 geen grote gameplay-wijzigingen met zich zou meebrengen. Onze gebeden werden door Stoic aangehoord, want naast enkele ‘quality of life’-veranderingen zal vooral het tweede deel uit het verhaal met alle aandacht gaan lopen. Zowel Rook als diens dochter Alette, maakten heel wat mee en indien je het eerste spel in je Steam-catalogus hebt zitten, zullen genomen beslissingen een impact hebben op de manier waarop je The Banner Saga 2 zal beleven. Daarop kunnen we wegens spoiler-gevaar niet dieper ingaan, maar het feit dat je op eerdere gebeurtenissen kan verder bouwen moedigen we luidkeels aan. Indien je je savegame bent kwijtgespeeld of het eerste spel niet in je bezit hebt, kan je tussen twee standaardsituaties kiezen, zodat het verhaal altijd logisch bij het eerste spel aansluit. Al sinds het begin van het narratieve pareltje weten we dat er een donkere dreiging boven de bergachtige gebieden hangt, maar ook in dit tweede deel zullen we niet volledig te weten komen wat daar de oorzaak van is. Een afsluitende threequel ligt met andere woorden in het vooruitzicht.
Nieuwe plotwending
Het tweede hoofdstuk uit het Scandinavische verhaal wordt alweer door topacteurs ingesproken, die allen in IJsland geboren en getogen zijn. De sfeer was een van de grootste pluspunten – er waren niet echt minpunten - uit het spel en daarop wordt ingespeeld. Het opmerkelijkste aan deze hele situatie is het gegeven dat er slechts één grafische artiest aan het eerste spel heeft gewerkt. Alle omgevingen en alle cutscenes werden door eenzelfde tekenaar tot leven gewekt. Ditmaal krijgt hij hulp van een Russische freelancer omdat het ontwikkelproces anders veel langer zou duren.
In het originele spel vonden veel spelers het een goed idee om je hele karavaan te laten uitsterven. Zo bespaarde je heel wat grondstoffen, die je elders kon investeren. Daaraan past Stoic een mouw, zodat het broederlijke rondtrekken ditmaal niet in het gevaar zal komen. De Dredge, kolossale tot op de tanden gewapende en bepantserde tegenstanders, vallen nog steeds iedereen aan die hun pad kruist, maar er is wel nieuwe informatie opgedoken waardoor we hen vanuit een ander standpunt leren kennen. Ze blijven even gevaarlijk en vijandig en eenmaal de mensen in The Banner Saga te weten komen dat de Dredge enorm slim zijn en met z’n allen een heuse gemeenschap vormen, stijgt de angstfactor zienderogen.
Twee kanten van het verhaal
De turn-based strategy-gevechten worden nog een tikkeltje pittiger met de toevoeging van barricades die nog meer tactische mogelijkheden naar het strijdtoneel brengen. Wie achter zo’n pilaar of houten staketsel staat, kan drie dingen doen: blijven staan, een beurt opgeven door het object te vernietigen of er rondom heen manoeuvreren. De barricades verdedigen je echter niet tegen vijandig geschut, waardoor het veelal rekenen wordt: verlies je te veel actiepunten om er rond te stappen, dan kan je ze best vernietigen.
Aangezien je met Rook of Alette kan spelen, zal het spel sowieso twee overheerlijke playthroughs opleveren aangezien beide personages een geheel verschillende spelervaring met zich meebrengen. Het verleden heeft hen allebei getekend: Rook is op revanche uit en hem kan het leiderschap wel gestolen worden. De karavaan aanziet hem als hun enige hoop om de hoofdstad van de mensen te bereiken, terwijl hij vooral op zichzelf wil zijn om het verleden te kunnen vergeten. Alette daarentegen is berekender, waardoor ze eigenlijk veel geschikter is om de tocht te leiden. Een vrouw als gids zegt de Noormannen echter helemaal niets, waardoor het spannend afwachten wordt naar de afloop van deze kwestie. Al van in de prille beginminuten zal je ermee worden geconfronteerd, want zoals we gewoon zijn zullen we met narratief beladen cutscenes in de watten worden gelegd.
