Far Cry is een traditionele first-person shooter. Met traditioneel bedoelen we: werk level na level af, maak je niet al te zeer druk over deuren die niet opengaan, raap van tijd tot tijd een health pack op en vergeet ook die ammopacks die neergelegde vijanden achterlaten. Gaat rap vervelen? Ja maar daar valt wat aan te doen! Verander om te beginnen die asgrauwe gangen van het labo of die vaalbruine omgevingen van Stroggos eens naar een plek waar we allemaal wel zouden willen vertoeven. Niet de kleedkamer van Roos Van Acker, nee, maar wat dacht je van zo'n lekker gezellige tropisch eilandje? Azuurblauwe zee, wuivende palmen (toch nog Roos!), hagelwitte stranden, rood-blauw-gele vliegebeesten, ... Daar gaan we knallen, en geloof me, dat helpt echt om goed game te maken.
Maar met een tropisch eiland alleen maak je natuurlijk geen goed game. Eén van de belangrijkste dingen is nog wel een verhaal. Het verhaal in dit game is gelukkig erg simpel: je bent op een eiland gestrand, en je blijkt daar niet alleen te zijn. Meer nog, er loopt daar ook iemand rond die van zichzelf denkt heel wat te kennen over biologie en genetica en zo. En zoals het een goed spannend verhaal betaamt loopt dat natuurlijk slecht af, beestjes ontsnappen en beginnen te muteren en gaan het jou samen met de bewakers van die complexen erg moeilijk maken zorgeloos te genieten van de natuur. Verder ga ik hier niet op ingaan, maar ik kan je alvast verklappen dat ik erg vaak aan Half-Life heb moeten denken tijdens het spel, niet alleen wat het verhaal betreft, maar ook in bepaalde situaties en omgevingen. Ik denk dat ik niet veel grotere complimenten dat dit voor een game kan verzinnen.
Tropisch paradijs?
Maar waar het allemaal om draait in Far Cry zijn de oogstrelende graphics. Zeker als je een moddervet systeem hebt is dit een game die we losjes onder de "next-generation FPS's" mogen klasseren. Het water ziet er zowel boven als onder het wateroppervlak fantastisch uit (al zou het wat minder steriel mogen lijken), de begroeiing ziet erg verscheiden en echt uit, en je kan kilometers ver zien als je één of ander optisch hulpmiddel gebruikt. Nu ja, hou het bij één kilometer, verder inzoomen is toch niet mogelijk. Wat de flora betreft toch nog één kleine opmerking: ze staat daar maar te staan, en trekt zich niks aan van wat er in de buurt gebeurt. Als je door een struik loopt is het dus alsof je los door de bladeren loopt, zonder dat die bewegen (tenzij lichtjes door eventuele virtuele wind). Gelukkig zijn de stammen van de bomen wel massief, een welkome beschutting voor aanstormend lood en andere pijnlijke projectielen. Voor de rest moet je wat de graphics betreft eens vooral op de details letten: ongehoord hoe het beeld van het stuk van de omgeving waarop je je sniper richt zich in het vizier projecteert als je het wapen gewoon in de hand houdt.
Maar laat je vooral niet afleiden door al die dingen. Het game is met momenten erg moeilijk - of laat ons dat "sappig" noemen, "moeilijk" is voor de mietjes. Hoewel het een traditionele FPS is, is het toch niet aangeraden om Rambogewijs het toneel op te lopen en iedereen met één zwaai van je machinegeweer neer te leggen. Lukt niet. Probeer er zelfs niet aan te denken. Je kan zelfs een stealth aanpak hanteren om een kamp te zuiveren (mij is het toch een paar keer gelukt een kamp te veroveren zonder het alarm te laten afgaan). Maar die soldaten waar je tegen vecht zijn ook niet van de domsten. Je hebt vast al wel heel wat gelezen over de AI van deze jongens, en het klopt allemaal wel: ze stormen niet blindelings op je af, maar zorgen ervoor dat ze altijd dekking hebben achter een kist of boom, en komen georganiseerd op je af. Dat wil zeggen dat als je even niet oplet dat je ook langs links en/of langs rechts beschoten zal worden, en dan is het natuurlijk moeilijk om stand te houden. Wat kan helpen is eerst hun commandant om zeep helpen, ze zullen dan iets verwarder zijn. Maar je moet daar al op letten om het gemerkt te hebben. Soms maakt de AI echter nog wel zware fouten, maar laat ons dat eerder in de categorie 'bugs' steken. Zo dacht ik eens dat ik een gebied helemaal had gezuiverd - ik stond in het midden van het open plein en er schoot niemand meer op mij - maar ik hoorde niet zo ver af nog het lawaai van een ratelende M4. Ik volle moed erop af! Maar het bleef een soldaat te zijn die vast zat achter een kist en niet doorhad dat er een kist tussen hem en mij stond, en vooral dat die kist zijn kogels verhinderen mij pijn te doen. Ach ja, dat gebeurt in de beste games wel eens.
Freedooooom!
Ook nog het vermelden waard is de relatieve vrijheid die je krijgt. Niet dat je zoals in pakweg GTA3 het hele gamegebied kunt gaan verkennen, maar per level heb je wel een zekere vrijheidsgraad. Bestorm je dat kamp per bewapende jeep langs de weg, of toch maar liever door de brousse langs achter op z'n Doobs? Of per boot? Je krijgt de keuze, aan jou om er iets leuks van te bakken. Echte vrijheid zou ik het niet noemen, maar het is toch duidelijk meer dan in de gemiddelde first person shooter. Dat geldt helaas meestal niet voor wat er binnen gebeurt, daar is alles weer lekker traditioneel rechtlijnig. De echte fun bij Far Cry ligt dan ook buiten.
Ook nog even de night vision goggles vermelden, even traditioneel als de mutanten voor een FPS, maar toch bijzonder handig, vooral wanneer je met die verrekte onzichtbare mutanten te maken krijgt!
