De hele gameplay van Evolve draait om vier spelers die jagen op de vijfde. Klinkt unfair, maar daarom niet minder intrigerend. Zeker wanneer je weet dat de vier jagers menselijke personages zijn en de ‘prooi' een monster. Het klinkt ook als een zeldzame combinatie van co-op met competitieve asymmetrische multiplayergameplay. Dat is Evolve allemaal. Inclusief dat unfair, al is dat hier niet negatief te nemen. We doken als jager een van de mooiste en meest overtuigend weergegeven virtuele jungles in. Als monster ondergingen we de intense transformaties van het soort prooi dat je in gedachten al in trofeevorm aan je muur ziet hangen tot een buitenmaatse nachtmerrie die je een andere hobby doet overwegen. De scheldpartijen, het overmoedig gesnoef en de high-fives waren niet van de lucht. Altijd een goed teken.
Mediiiiiic!
Evolve speelt als een third person actiegame-streepje-shooter. In de modus die wij speelden moesten de vier jagers een monster terminaal te grazen te nemen, voor dat beestje een generator kon vernielen. Het jagersteam is opgetrokken uit leden van vier klassen. De assault-speler kan en moet de meeste schade aan het doelwit toebrengen en hoeft zich het minst van de anderen aan te trekken. De voornaamste taak van de overige drie teamleden is om zo optimaal mogelijke omstandigheden te creëren voor die assault, opdat die de prooi er zo hard, zo effectief en zo ongestoord mogelijk van langs kan geven. Medics zullen hem genezen, supports zullen hem in een krachtschild wikkelen en trappers zullen hem naar het monster leiden. Elk van de vier teamleden, die we dankzij hun jetpack met bevredigende snelheid door de uitgestrekte jungle leidden, was slechts een voorbeeld van zijn of haar klasse. Een personage met een naam, een onmiddellijk herkenbaar uiterlijk en karikaturale trekjes. In ons geval Markov (assault), Hank (support), Val (medic) en Griffin (trapper). De ontwikkelaars vertelden ons dat ze voor deze eerste hands-on de meest herkenbare klasse-exemplaren gekozen hadden. Een medic die een soort genezingspistool op zijn teamgenoten kan richten en een korte healing-pulse kan uitstoten. Een support die een teamgenoot in een krachtveldpantser kan hullen en een artilleriebombardement kan inroepen. Een trapper die gadgets heeft waarmee hij makkelijker de prooi kan opsporen en tijdelijk mee kan strikken.
"Geef ze drie weken"
De makers beloven ons echter binnen elke klasse meerdere personages, die elk op hun eigen manier hun rol invullen. Zo kon onze trapper Griffin een harpoen in het monster schieten die de bewegingsvrijheid ervan gevoelig beperkte en ook een soort krachtveldkoepel over het beest gooien om het tijdelijk met zijn jagers op te sluiten. Een treffer met Val's verdovingsgeweer maakte het monster slomer en deed het ook nog eens tien à twintig seconden groen deed oplichten. Een van Hank's speciale vaardigheden was dat ie niet alleen zichzelf maar iedereen in zijn nabije omgeving met zijn cloak onzichtbaar kon maken. In de uiteindelijke game zal je voor heel andere medics, trappers, assault-jagers en support-personages kunnen kiezen. Teamleden die in plaats van zo'n harpoen, mobiele arena, cloak en zelfs genezingsstraal, heel andere tools en vaardigheden in hun arsenaal hebben. Dat maakt het aantal combinaties waarmee je de zo'n jacht kan aanpakken nagenoeg eindeloos. De ontwikkelaar zegt de game ondertussen zo'n twee en een half jaar lang te playtesten, maar er toch ook zeker van te zijn dat drie weken na release er filmpjes zullen opduiken waarin spelers met totaal nieuwe tactieken resultaat scoren.
De omgeving telt heel wat meer gevaren dan enkel het monster waar je op jaagt.
Van jager tot opgejaagde
Ook in de monsters, die door de speler in het andere kamp bestuurd worden, belooft de ontwikkelaar grote variatie. Wij konden enkel met de Goliath aan de slag. Een soort genetisch gemanipuleerde gorilla met een enorm sprong- en klautervermogen. Elk monster kan tijdens een partij tot twee keer toe ‘evolueren' in een telkens grotere of in ieder geval heel wat gevaarlijkere versie. In het geval van de Goliath begonnen we dus met een gepantserde mini-King Kong van ongeveer vier meter hoog. Een imposant beestje, maar geen partij voor vier jagers. Daarom laat de monster-speler in het begin de hunters zo ver mogelijk achter zich en vreet zoveel mogelijk van het lokale wildlife op. Zonder daarbij al te enthousiast alles in je mond te willen stoppen. Zoals ook de onvoorzichtige jager zal ontdekken, ben je in de beginfase lang niet het grootste of gevaarlijkste beest in het bos. Door te eten vul je gezondheid aan en eenmaal genoeg gevreten, kan je transformeren, of liever evolueren naar stage 2. Dat betekent een monsterlijke, pakweg zes a zeven meter hoge en immens veel krachtiger Goliath. Tijdens dat transformeren kan je aan de twee in het begin gekozen vaardigheden (ramsprint, vuurspuwen, rotsblokken smijten of sprong-aanval) er nog een derde toevoegen. Het gevecht tussen een monster in stage 2 en de vier jagers, kan alle kanten uit gaan. Het hangt er van af hoe goed de hunters samenwerken en hoe efficiënt het monster zijn vaardigheden en de omgeving gebruikt. Eenmaal het monster er in slaagt om stage 3 te bereiken, zullen de jagers echt alles uit hun gecoördineerd samenwerken moeten puren. Deze opzet garandeert heel verschillend begin- midden- en eindgameplay. En als het aan de hunters ligt, die het zaakje bij voorkeur voor die laatste fase - en liever nog in een gedwongen langgerekte eerste - afwerken.
Wat? Waar? Wa-arghhh!
Tot zover de feiten, tijd voor de beleving. En die beleving is intens, bij momenten echt indrukwekkend en smaakt absoluut naar meer. Ook al speelden we een enkele map, met een type binnen elke jagersklasse en een enkel monster. Het was een kick om met een mix van opwinding en paniek door de uitgestrekte nachtelijke jungle te rennen. Een omgeving met veel hoogteverschillen waar zowel de jetpacks van de jagers als het klautertalent van het monster goed van pas kwamen. Een omgeving ook die heel wat meer gevaren telt dan het monster waar je op jaagt. Denk vleesetende planten en plaatselijke fauna die op het resultaat lijken van een one night stand tussen Godzilla en een bulldog. Denk tegelijk aan heel wat manieren om die in je voordeel te gebruiken. De gameplay - deze modus toch - speelt als een kruising tussen een raid die op een onvermijdelijke en vaak herhaaldelijke confrontatie met een boss afstevent, survival horror en tactische brutaliteit. Samenwerking is essentieel voor wie langs jager-kant speelt en tenzij je telepathisch bent, is dit de game waar je uiteindelijk wel een headset voor gebruikt.
