Eerst en vooral vermelden we nogmaals dat het hier om een alpha-versie van de game gaat. Er kunnen dus nog heel wat zaken gewijzigd worden met het zicht op de uiteindelijke release begin september. Doch zullen de grote lijnen hoogstwaarschijnlijk reeds vastliggen en zal Bungie zich de komende maanden bezighouden met het gladstrijken van de plooien.
De geboorte van een Guardian
Destiny wordt een online first-person shooter met een flinke dosis RPG-elementen. Dergelijk genre schreeuwt bijgevolg om uitgebreide personalisatiemogelijkheden. Bij het creëren van ons personage krijgen we de keuze tussen drie klassen: Titan, Hunter en Warlock. Na deze hartverscheurende beslissing leggen we ons ras en geslacht vast waarna we overgaan tot de plastische chirurgie van ons karakter. Op enkele kleuren, gezichten en haarcoupes na zijn de keuzes die we hier krijgen voorgeschoteld eerder beperkt. Zo kunnen we de grootte en gestalte van ons personage niet bepalen.
Meteen daarna voegen we de daad bij het woord en worden we gedropt in een futuristische ruïne van de aarde, met name Old Russia. Een tutorial komt er niet aan te pas, doch voelt het geheel zeer vertrouwelijk aan en zal ieder schepsel van het menselijk ras relatief snel vertrouwd zijn met de besturing. Hoewel we deze omgeving reeds meermaals te zien kregen in allerhande trailers en gameplaydemo's, werden we toch bij onze keel gegrepen door de pracht en praal van het landschap. Wat een prachtige setting is dit.
Knallen in de ruimte
Zoals reeds vermeld voelt de besturing zeer intuïtief aan en zal je Guardian binnen de kortste keren iedere ondergrondse tunnel en grot uitkammen. Een leuke feature in Destiny, die bijzonder cool aanvoelt, is de dubbele sprong. Door tweemaal op de X-toets te drukken, worden we meters hoog de lucht in gekatapulteerd. Dit is natuurlijk zeer handig als we het overzicht van het slachtveld even kwijt geraken of als we simpelweg van het zicht willen genieten op een torenhoog gebouw. Geloof ons; eenmaal je deze sprong in de vingers hebt, wordt sprinten een saaie optie.
Iedere klasse wordt daarnaast voorzien van een specifieke superkracht. Eenmaal de desbetreffende meter vol is, kun je met een simpele toetsencombinatie het speelveld drastisch veranderen. Nog een typerend element in Destiny is de wapenverdeling. Ieder personage kan meerdere wapens in zijn inventaris meezeulen, maar dan wel beperkt tot één primair wapen, een speciaal wapen en een zwaar wapen. Iedere wapenklasse is afgestemd op zijn eigen doel; zo zal je je Heavy Weapon veelal gebruiken om reusachtige bazen neer te leggen terwijl je Special Weapon gebruikt wordt om het speelveld in een oogwenk van een groep zwakkere vijanden te ontdoen.
Homo universalis
Dé troef van deze game wordt zonder twijfel de samenhang van het geheel. Eenmaal je een personage hebt gecreëerd, is het mogelijk iedere gamemodus te spelen met je eigen samengestelde uitrusting. Zowel verhaallijn als competitieve multiplayer worden gespeeld met de uitrusting en het personage dat je gedurende het voorbije spelverloop wist samen te stellen. Zo is het verdomd leuk om online te pronken met dat ene wapen dat je gedurende het verhaal wist te bemachtigen.
Gedurende de alpha van Destiny kregen we reeds enkele gamemodi ter beschikking. Door gebruik te maken van onze ghost (de zwevende kubus met een oog) kunnen we een beeld krijgen van het universum. Op die manier kunnen we op een inventieve manier van gamemodus veranderen door van planeet naar planeet te reizen. Bijzonder leuk gevonden, want door naar ons vliegende ruimteschip te staren, zouden we durven vergeten dat onze PlayStation 4 druk in de weer is met nieuwe omgevingen op te halen.
Voor ieder wat wils
In de alpha kregen we vier gamemodi ter beschikking: Story, Explore, Strike en The Crucible. De Story-variant van de game is de typische verhaallijn die we krijgen voorgeschoteld. In Explore krijgen één of meerdere spelers dezelfde omgevingen te zien, maar dan gevuld met extra loot-kisten, queesten en meer lekkers. Strike is dan weer het kleine broertje van de Raid-modus die we in de finale game te zien zullen krijgen. Hier trek je er met twee medespelers op uit om verschillende eindbazen een kopje kleiner te maken.
Als laatste konden we aan de slag in The Crucible; het competitieve multiplayer-luik van de game. Jammer genoeg kregen we enkel de optie om ‘Control' te spelen; gebieden te veroveren en het vijandige team de loef af te steken à volonté. Op het overzicht van het universum staat er tevens nog één extra omgeving te pronken; de Tower. Hier krijg je voor het eerst je personage vanuit derde persoon te zien. De Tower functioneert als een soort rustplaats waar je orde op zaken kan stellen. Je pantser oplappen, nieuwe wapens aanschaffen of je uitrusting van een nieuw kleurtje voorzien, hier kan het allemaal.
Overzichtelijkheid troef
Speel je Destiny voor het eerst, dan zal je jezelf al snel de vraag stellen waarom andere games nooit met dergelijk, goed uitgewerkt concept voor menu's en inventaris op de proppen kwamen. De analoge stick wordt omgetoverd tot een cursor op ons scherm waarmee we bepaalde secties selecteren. Samen met een subtiel bewegende achtergrond, voelt dit idee zeer vertrouwelijk aan. Waar andere games wel eens problemen durven ondervinden met het integreren van dergelijk systeem, doet deze alpha verbazingwekkend goed werk.
Daarnaast krijgen diezelfde games wel eens het verwijt naar het hoofd geslingerd dat de inventarissen bijzonder onoverzichtelijk zijn opgesteld. Destiny distantieert zich van voorgaande groep en geeft ons - wat weinigen Bungie voordeden op een console - in één oogopslag een overzicht van onze virtuele rugzak. Alweer wordt de analoge stick als cursor gebruikt waardoor de tijd waarin we op zoek gaan naar dat ene wapen, bijzonder sterk gereduceerd wordt.
