Knack

7,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Knack

Platte platformer

Op de vorige generatie PlayStation-console hebben we meer dan een half jaar moeten wachten op een degelijk Ratchet & Clank-spel. Subtitel Tools of Destruction was in de serie de allereerste game dat de PlayStation 3 mocht verwelkomen. Door het pas gelanceerde Into the Nexus moest uitgever Sony op zoek naar een andere studio die wél een PlayStation 4-launchtitel kon afleveren. Studio Japan startte de ontwikkeling van Knack. Een avonturenspel waar een sterke focus gelegd werd op fysics en cartooneske beelden...

De wereld in Knack wordt bedreigt door goblins. Tot voor kort leefde dit volkje een vreedzaam bestaan in een bos niet ver van de bewoonde wereld. Op een zeker dag veroveren deze groen-gele mannetjes een fort met behulp van tanks en andere artillerie. Oorlogswapens waar ze tot nu toe nooit over beschikten. De regering is meer dan terecht bezorgd over de plotse bewapening van de goblins en wil maatregelen treffen. Tijdens een crisisvergadering mogen enkele knappe koppen hun strijdplan uit de doeken doen. De extraordinaire avonturier Ryder is als eerste aan de beurt en kent het vijandig gebied als zijn broekzak. De verwaande Viktor stamt af van een grote familie die zich heeft gespecialiseerd in het vinden van relics en het leveren van beveiliging. Beveiliging is de grote noemer waar robots en wapens allerhande onder vallen. De wapenhandelaar heeft zijn bevallige assistente Katerina meegebracht en beiden zijn zeker van hun stuk: Viktors metalen creaturen zijn de beste keuze. Als laatste hebben we ook nog Dr. Vargas. De professor is diep onder de indruk van Ryders robots maar denkt toch iets sterkers in handen te hebben: Knack.

Haantje de voorste

Knack werd door Dr. Vargas in een grot gevonden. Gedurende de jaren heen wist de gekke professor geen raad met zijn nieuw speeltje tot Knack, toen nog een levensloze bol, in aanraking kwam met relics. Relics zijn de huidige bron van energie en het goedje maakt van de kleine, schattige Knack, een technologische mastodont. Knack is een zelfbewust wezentje en kan zich via een soort van magnetisch veld relics eigen maken. Ook Vargas en zijn assistent willen Knack inzetten om de strijd tegen de goblins aan te gaan. Na een korte krachtmeting met Viktors robots wordt duidelijk dat Knack de onbetwiste winnaar is. Viktor koestert echter geen wrok tegen de professor en besluit samen op pad te gaan.

Het avontuur dat je vervolgens zal beleven is verre van hoogstaand. Al snel wordt duidelijk dat er een verrader onder de mensen schuilt en dat deze persoon enkel uit is op eigen gewin. Zonder teveel in detail te gaan is eigenlijk al na de tutorial duidelijk wie er verantwoordelijk is voor de bewapening van de goblins. Dit min of meer wetende kan je eigenlijk als een hersendode de lineaire levels afschuimen op zoek naar het volgende voorspelbare verhaalmoment. Het reisgezelschap zal op een gegeven moment splitten, een deel zal gevangen genomen worden en Knack moet hen redden. Wanneer de groep opnieuw herenigd wordt doet iedereen alsof zijn neus bloedt en vertrekken ze opnieuw als groep naar de zoveelste simplistische plotwending.

De wet van de sterkste

Deze gemengde gevoelens krijgen we ook wanneer we bovenstaande vergelijken met de gameplay. Het verhaal mag dan wel kindvriendelijk zijn, de gameplay is dit verre van. Zelfs op de middelste moeilijkheidsgraad zal je meermaals opnieuw moeten beginnen omdat een goblin iets te enthousiast met zijn knuppel in het rond sloeg en jouw timing nét niet voldoende was. Het spel Knack is onvergeeflijk op vlak van slagen en verwondingen en het wezen Knack is veel te kwetsbaar. Enkele rake klappen krijgen en je kan vanaf het vorige checkpoint opnieuw proberen. Laat de moeilijkste passages net voor het volgende checkpoint liggen. Je zal dus met andere woorden een heel stuk van het level opnieuw moeten spelen in de hoop dat je nieuwe poging succesvoller is. Om dodelijk uit de hoek te komen, moet je met Knack dichtbij een vijand komen te staan. Wanneer Knack in zijn kleinste vorm is, heb je een enorm klein bereik. Hierdoor sla je regelmatig mis, laat je het leven door de vijand zijn counteraanval en kan je vanaf het vorige checkpoint opnieuw beginnen. Naar mate Knack relics weet te verzamelen wordt hij een stuk groter en krachtiger waardoor één goed gemikte klap nefast is voor je vijand. Het contrast tussen de te zwakke en onoverwinnelijk Knack is gewoon té groot. Wanneer je klappen krijgt verlies je relics maar je blijft wel even groot. Het zou logischer geweest zijn dat Knack kleiner wordt naar gelang het aantal verloren relics. Een kleinere Knack kan trouwens veel snellere aanvallen uitvoeren.

Dat Knack zo lineair is als de pest merk je al na een uurtje spelen. Je kan telkens maar één richting op en relics verzamel je op strategische plaatsen. Knack zal dan groter worden ofwel zal zijn levensbalk vergroten. In beide gevallen weet je dat er krachtigere vijanden volgen. Wordt Knack een onoverwinnelijke gigant, dan zal het wellicht niet lang duren voor hij al zijn relics moet afgeven om een lift of ander defecte mechanische apparatuur opnieuw werkende te krijgen. Al deze beslissingen blijven het lineaire karakter van het spel zoals ontwikkelaar Studio Japan het voor ogen had bevestigen. Elementen als hout en ijs zorgen dan weer wel voor enige afwisseling in de gameplay al is hun inbreng redelijk beperkt tot specifieke momenten in specifieke levels. Op een ijsondergrond heeft Knack bijvoorbeeld minder grip dus vijanden ontwijken is iets moeilijker.

Een snelweg naar het einde

De opzet van het spel is heel eenvoudig: loop enkele lineaire levels door, spring af en toe ergens op of over, versla enkele vijanden en je vervolgt weer je weg. Het platformen is echter nooit heel uitdagend en de gevechten berusten meer op een perfecte timing dan op het uitvoeren van combo's. Combo's of andere interessante manieren om aan te vallen bestaan niet in Knack waardoor ook dit onderdeel snel gaat vervelen. In plaats van combo's vrij te spelen kan Knack wel zonnesteen-energie verzamelen. Met deze kan je drie superaanvallen uitvoeren. De kristallen die deze energie bevatten kom je maar enkele keren per level tegen dus spaar je ze best op voor een hevige confrontatie met een eindbaas. Verder kan je met de rechter joystick een ontwijkmanoeuvre uitvoeren, al kan je ook door heen en weer te springen het merendeel van de tegenaanvallen ontwijken.

Her en der doorheen de levels vinden we voorwerpen waarmee je gadgets kan maken. Deze bevinden zich altijd achter een muur die je stuk moet slaan om in een verborgen grot een schatkist open te kunnen maken. Met deze objecten kan je een Transmuteerder maken die wanneer Knacks gezondheid te laag is, relieken tevoorschijn tovert. Met de zonnesteenaccu speel je een extra superaanval vrij en de Oogster verzamelt zonnestenen van verslagen vijanden. Twee keer zoveel zonnesteen-energie vergaren om vervolgens een krachtigere super aanval uit te voeren is mogelijk wanneer je in het bezit bent van een dubbele batterij. Als laatste hebben we de zogezegde Combometer die Knack's aanvalskracht vergroot wanneer hij achter elkaar acht vijanden weet te raken zonder zelf schade op te lopen.

Sputterende geldmachine

Knack had er heel anders uit gezien als het een vleugje humor had meegekregen. De Ratchet & Clank-reeks achterna had er misschien over geweest maar een goblin die met een gigantische bijl of knuppel slaat en een robot met laserogen is weinig origineel. Kevers die ontploffen of vogels die een windroos opwekken laten ons allerminst een glimlach op het gezicht verschijnen. Door de cartooneske aanpak van Knack zou het perfect mogelijk moeten zijn goblins met knotsgekke wapens te laten rondlopen of met hightech-wapens te laten klungelen waarmee ze enkel maar zichzelf of soortgenoten afknallen.

Op vlak van grafische pracht is duidelijk dat Knack een next-gen titel is. Het spel ziet er niet gigantisch spectaculair beter uit, maar je merkt aan de belichtingen, physics en andere grafische kwaliteiten dat het niveau van Knack boven de huidige consoles ligt. Knack bestaat uit talloze kleine deeltjes die elk afzonderlijk meebewegen en hebben allemaal een eigen schaduw op de grond. Wanneer Knack beschadigd raakt of het leven laat, vallen alle relics realistisch op de grond. Op vlak van audio blijft hetzelfde deuntje tergend onafgebroken spelen. Met een klein beetje bombastischere muziek tijdens de confrontaties met de vijanden hadden de gevechten toch iets spannender geworden. Het verzamelen van kristallen of relics zorgt ervoor dat je DualShock 4-controller het geluid van een gokmachine maakt die geld uitspuwt. In begin zal je dit een leuke toevoeging vinden maar geloof ons wanneer we zeggen dat het geluid na verloop van tijd zeer enerverend kan zijn.

Noot: Knack kan in co-op gespeeld worden met een tweede controller of een PS Vita. Deze functionaliteit, inclusief remote play, was tijdens het schrijven van deze review niet beschikbaar. In de finale winkelversie zijn deze opties wel aanwezig.


Releasedatum
11/29/2013
Beschikbaar voor
7,0
Reviewscore
User scoreAl 0 stemmen
0

Conclusie van Jonathan

Helaas is Knack niet de launchtitel die wij voor ogen hadden. Grafisch valt Knack best te pruimen, al steekt het spel niet met kop en schouders boven alle andere launchgames. De combat en de vijanden vervelen na verloop van tijd en het lineaire karakter van het spel is eerder een vloek dan een slim uitgespeeld gameplay-element. De krachtverhoudingen van Knack liggen te ver uit elkaar waardoor de moeilijkheidsgraad ver boven het gemiddelde ligt van doorsnee familiespel. Ondanks alle minpunten, of misschien zelfs wel té hoge verwachtingen, is Knack nog steeds een prima platformer maar verre van een hoogvlieger in zijn genre.

  • Grafisch in orde
  • Concept van het wezen Knack is uniek
  • Co-op
  • Verhaal te voor de hand liggend
  • Té lineair voor een next-gen-titel
  • Ontbreken van een deftige soundtrack
  • Combat te simplistisch

Commentaar toevoegen

Log in or to post comments