De verwachtingen over deze derde titel uit de inFamous-reeks liggen dus hoog, misschien wel té hoog. Alhoewel, ontwikkelstudio Sucker Punch Productions stelde ons zelden teleur op vlak van games. Als ontwikkelaar van onder andere de Sly Cooper-games wisten ze ons al uren speelplezier te bezorgen. Hetzelfde geldt ook voor de vorige twee inFamous-games die bij menig gamer in de smaak vielen. Het is nu, drie jaar na inFamous 2, eindelijk tijd voor de derde titel uit de reeks. Ondertussen zijn we zeven jaar verder in de wereld van inFamous en na het einde van inFamous 2 is het een en ander gebeurd. Sommige geleiders hebben, afhankelijk van het gekozen einde in het tweede deel, de zelfopoffering van Cole MacGrath overleefd. Hun leven is er tijdens die zeven jaar niet op verbeterd, want de geleiders worden achternagezeten door het door de overheid opgezette D.U.P. (Department of Unified Protection), dat liever het woord bioterrorist gebruikt voor degenen met speciale krachten. Aan het hoofd hiervan staat Brooke Augustine: een taaie tante die ervoor zorgt dat geleiders gevangen worden genomen ter bescherming van het gewone volk.
Absorbeervermogen
Tot hier heeft onze protagonist Delsin Rowe geen problemen met de acties tegen de geleiders, maar al snel komt daar verandering in. Tijdens een gevangenentransport van het D.U.P. gebeurt er een ongeluk en als deze 24-jarige graffiti-artiest samen met zijn broer Reggie een handje wil helpen, komt Delsin in contact met een van de geleiders. Door dit contact komt hij in aanraking met geleiderkrachten en worden die door hem geabsorbeerd. Vanaf nu hoort hij ook tot een van die geleiders en bijgevolg wordt Delsin opgejaagd door Augustine en haar legertje aan D.U.P.-agenten in Seattle. Laat het verslaan van het voltallige D.U.P. en het experimenteren van krachten nu eindelijk beginnen. Net zoals dat bij de vorige games ook het geval was, bestaat inFamous: Second Son uit een hoofdverhaal met een groot aantal nevenmissies. Tijdens het verhaal leren we de overheidsdienst, die op de geleiders jaagt, beter kennen en meermaals zal je in aanraking komen met de geelzwarte mannen, Brooke Augustine en hun vernietigende betonkrachten.
Een dikke pluim voor de ontwikkelstudio die van inFamous: Second Son de beste inFamous-game maakte.
Gelukkig beschikt ook Delsin over een aantal krachten met elk hun voor- en nadelen. Starten doet de geleider met rook, maar later volgen ook neon en nog een aantal andere, nog niet uit de doeken gedane, vaardigheden om de D.U.P.-bezetting tot nul te herleiden. De uitgebreide skill tree zal je hierbij een handje helpen, want elk van de beschikbare krachten kan op veel manieren een upgrade krijgen. Door het vinden van drones en scanners die de belangrijke brokstukken bevatten, kan je kiezen welke krachten je sterker wil maken. Je krijgt onder andere de keuze voorgeschoteld om je met je neonkrachten continu aan een snel tempo voort te bewegen, maar ook om extra sterke krachten nóg krachtiger te maken en minder energie te verbruiken. In het begin kom je met je standaardvaardigheden toe, maar al snel zullen legers D.U.P.-agenten met bijhorende gepantserde wagens en helikopters je het leven zuur maken, waardoor je al snel van de upgrades zal willen proeven.
Goed of slecht?
Het zou natuurlijk geen echte inFamous-titel zijn moest je niet opnieuw kunnen kiezen tussen goed en kwaad. Na enkele minuten spelen kan je al een eerste doorslaggevende keuze maken, want Augustine komt Delsins stam opzoeken met een keuze tussen goed of slecht met bijhorend karma tot gevolg. Offer je jezelf een beetje op om de stam te redden, of trek je er je nu niets meer van aan en laat je hen lijden? De keuze is volledig aan jou en later in de game zullen er nog een vijftal andere van deze goed-tegen-slecht-keuzes gemaakt moeten worden. Ook bij het verslaan van de tientallen vijanden zelf kan je bepalen hoe je het aanpakt. Sommigen geven zich over als ze een confrontatie niet meer zien zitten en jij kan dan bepalen of je ze op een normale manier overmeestert of je bloed aan je handen wil hebben.
Goed versus slecht wordt ook doorgetrokken in sommige van de zijmissies. Indien je slecht karma wenst, moet je bijvoorbeeld een aantal straatmuzikanten vermoorden of demonstraties verstoren. Aan de andere kant kan je ervoor kiezen om mensen te genezen of drugsdealers te grazen te nemen om goed karma te verdienen om uiteindelijk als held van de stad uitgeroepen te worden. Ook aan het volspuiten van de stad met graffiti hangt een goed/slecht-keuze vast die je volledig zelf in de hand hebt. Daarnaast bevat inFamous: Second Son ook een aantal optionele missies die geen invloed hebben op je karma, maar wel voltooid dienen te worden om het voltallig leger D.U.P.-eikels de stad uit te jagen. Zo moet je bijvoorbeeld op zoek gaan naar een aantal undercover D.U.P.-agenten, liggen her en der audiologboeken verspreid en moet je zowel de duidelijk zichtbare als goed verborgen camera’s tot schroot herleiden. Een beetje meer afwisseling had hier wel gemogen, want het voltooien van al deze zijmissies voelt jammer genoeg wat repetitief aan. Een oud zeer dat uit de vorige games overgenomen werd.
Hooligan
Delsin Rowe is een wat ondeugend type, terwijl zijn broer Reggie een plichtsbewuste politieagent is die zich bekommert om zijn jongere broer. Als je de slechte kant opgaat kan je je ongestoord laten gaan en zowat de helft van Seattle in puin leggen. De D.U.P.-torens en wagens kunnen zonder veel moeite tot brokstukken worden herschapen en ook auto’s van gewone burgers kunnen tot puin worden herleid. Ook de graffitikunsten van deze protagonist brengen zijn ondeugende kant naar boven. Kies je de goede kant, dan moet je net een tikkeltje voorzichtiger zijn, want onschuldige burgers dan de dood injagen is iets wat je liever niet wil.
Topwerk
Grafisch is inFamous: Second Son echt een pareltje dat van je scherm spat. Bij het gebruiken van de verschillende krachten zweven duizenden partikels over het scherm. Killzone: Shadow Fall was al grafisch top, maar deze game is net een niveau hoger. Je merkt onmiddellijk dat Sucker Punch met passie aan deze titel heeft gewerkt en een waarheidsgetrouw Seattle wou neerplanten met enkele belangrijke gebouwen die in het oog springen. Wat dan weer bijzonder jammer is, is dat sommige districten nogal rustig ogen met weinig verkeer en volk op de baan. Een iets levendigere stad mocht voor ons wel, maar toch weet de game een juiste sfeer te creëren met prachtige belichting, feeërieke neonborden en schitterende belichting. Ook het stemmenwerk dat van een ontzettend hoog niveau is, helpt een handje om alles te doen kloppen. Een dikke pluim voor de ontwikkelstudio die van inFamous: Second Son de beste inFamous-game maakte.
