1. Have a ice day
Hoth is koud, bitterkoud. En dat zie en hoor je aan alles. De wind die poedersneeuw met zich meebrengt, de hangar waar een dun laagje ijs alle materiaal en voertuigen bedekt, de gangen die bij elke bovengrondse explosie het sneeuw van het plafond doet daveren,… Het is nét als in de filmklassieker Star Wars V: The Empire Strikes Back en zo hoort het. Elke prop die je in-game ziet, is trouwens volledig bekleed met een foto-texture van de eigenlijke filmprop. Qua atmosfeer en authenticiteit kan dit dus al tellen. Wij speelden als rebel en proberen de aanval van de Empire op onze niet-meer-zo-geheime basis af te slaan. Gigantische AT-ATs, het grauwe schreeuwende geluid van TIE fighters en het willekeurige geroep, inclusief die van Wilhelm, van je teamgenoten zorgen ervoor dat het Battlefront-gevoel weer helemaal terug is. Indrukwekkende chaos en je merkt aan alles dat DICE oog en oor voor detail heeft bij het maken van deze game.
2. Eerste persoon of derde persoon
Nog iets waar we laaiend enthousiast over zijn, is het feit dat je kan kiezen tussen een eerste persoons- en derde persoonsperspectief. En ze werken beide echt goed, ongelooflijk maar waar. Daar waar je in een Elder Scrolls-game vaak gewoon in eerste persoon blijft rondturen, is het in Star Wars Battlefront maar net naar waar je persoonlijke voorkeur uitgaat. We hebben beide getest en ondervonden in geen van de twee gevallen ook maar ergernissen. De field-of-view zal misschien net dat ietsje groter zijn in derde persoon, maar daarnaast is het dan weer duidelijker richten via eerste persoon. De animaties zagen er in beide gevallen ook goed uit, al zagen we hier wel invloeden uit de Battlefield-games (waar op zich niets mis mee is). De loop- en duikanimaties hadden we al eens gezien in BF3 en BF4, maar het zijn de nieuwe animaties die ons van oor tot oor deden grijnzen. Vooral de eerste persoonsanimatie van een oververhit geweer zag er enorm cool uit. Het zijn de details die het hem doen.
3. Explosies
We hebben een zwak voor mooie virtuele explosies en die van Star Wars Battlefront mag je meteen tot de knapste en spectaculairste rekenen. Vooral op een planeet als Hoth komen ze goed tot hun recht, want naast de vuurpartikels en de dynamische rook (echt waar, de rook ziet er zó goed uit), wordt er bij elke explosie of laserimpact een pak sneeuw de lucht in geblazen. De schokgolf die zo’n ontploffing teweeg brengt heeft net genoeg radius om wat multi-kills bij mekaar te sprokkelen, waardoor granaten, bazooka’s en afweergeschut een enorme voldoening geven. We hadden net een controlepunt de onze gemaakt en meteen werd duidelijk dat er tijdens een match niet gekeken wordt op een ontploffing meer of minder. Twee andere rebelse journalisten zaten net naast ons in een loopgracht. Wanneer we even boven de rand piepten, zagen we in de verte een achttal Imperial Troopers hun weg banen richting onze objective. Het moet allemaal supersnel gegaan zijn, want desondanks we er twee konden neerhalen, hadden ze ons al bij ons pietje. Vijf of zes – wie zal het zeggen – granaten ontploften vlak achter en voor ons, maar het was de laatste granaat die ons bijeen zoog en nadien oorverdovend naar de spawn point stuurde.
4. Pure klasse
Er zijn verschillende klassen in Battlefront, maar een complete lijst is er op moment van schrijven nog niet. Bij de load-outs kan je kiezen tussen verschillende soorten tools, zoals een jetpack, granaten, een plasma shield, etc… Wij gingen voor laatste, gewoon omdat het er zo fucking cool uitziet én om eens in levende lijve de geluidseffecten van vijandelijke lasers in het schild te horen. Nogmaals, op vlak van geluidseffecten is en blijft DICE heer en meester binnen de gamesindustrie. Laat de loftrompet hierover maar genoeg schallen, want het blijft een huzarenstuk.
Zou jij niet met een krachtige Force Push wat infanterie onder de poten van een AT-AT willen duwen?
De jetpack is er ééntje met een leercurve, want de korte timing van enkele seconden en precisie die je er voor nodig hebt om precies te landen waar je wil, bleek na één match toch nog even wennen. Desondanks zijn het dergelijke zaken die alle leden van de infanterie van mekaar onderscheidt en het is dan ook impressionant om vijftien man naar voor te zien stormen, sommige al vliegend met de jetpack, anderen al sprintend tussen al de explosies door.
5. Pik het op, verdorie!
De pick-ups zijn de tools die de uitkomst van een veldslag kunnen doen kantelen, zoveel is duidelijk. Niet langer staan de voertuigen klaar aan de spawn point om opgepikt te worden, maar zijn er over de map verschillende symbolen verspreid die je telkens een andere skill geven. Bij de ene pik je een gigantische raketlanceerder op die vaak meteen komaf maakt met een hardnekkige walker, de andere laat je dan weer bijvoorbeeld toe om in de cockpit te kruipen van een Snowspeeder. Het maakt sommige plekken op de kaart echt felbevochten omwille van een enorm gegeerde pick-up. Plaats nemen in de AT-AT is ook mogelijk op deze manier. Kleine kanttekening: we probeerden tijdens de gameplay-sesie onder de poot van zo’n mastodont terecht te komen, maar werden telkens weggeduwd. Hopelijk beslist DICE naar de release toe dat zowel rebellen als Stormtroopers toch verpletterd kunnen worden door het reusachtige toestel, want zeg nu zelf: zou jij niet met een krachtige Force Push wat infanterie onder de poten van een AT-AT willen duwen?
6. Millennium Falcon
In de demo waren er al een pak voertuigen beschikbaar, waaronder de legendarische Millennium Falcon, X-Wings, TIE Fighters, AT-AT’s en Snowspeeders. Met die laatste beslisten wij – jawel, 9lives! – het einde van het gevecht. Door met de Snowspeeders dicht tegen een AT-AT aan te vliegen komt er een button prompt tevoorschijn en begint er een soort mini-game om op de iconische manier een touw te wikkelen rond de poten van de AT-AT. Bedoeling is om een bolletje in de steeds kleiner wordende verticale balk in het midden te houden en het juiste evenwicht te zoeken. Persoonlijk vinden we dat hier teveel ons handje werd vastgehouden, maar aangezien DICE de game zo toegankelijk mogelijk wil maken, kunnen we er wel begrip voor opbrengen. Niettemin ging de AT-AT neer en konden de grondtroepen al het vuur openen op het ijzeren gedrocht. Na een geweldige ontploffing werd het scorescherm getoond. Victorie! Niet toevallig trouwens dat Hoth werd getoond, want het spel zal zich voornamelijk richten op de drie oudste films.
7. En de 12 punten gaan naar...
Net zoals in de Battlefield-games is de individuele opdracht van een speler om zoveel mogelijk punten te halen. Dat kan door gewoon je tegenstander om te leggen, maar ook door de objectives te halen, door het beschadigen en/of vernietigen van voertuigen en zelfs door pick-ups op te halen. Dit puntensysteem is zo oud als de straat, maar blijft goed werken en geeft een boost aan de verslavingsfactor in de game. Never change a winning formula, moet DICE gedacht hebben. Of er ook een levelsysteem en bijhorende unlockables achter zit, kunnen we nog niet bevestigen. De demo herstartte meteen na het scorescherm en we zagen niets van profieldata. Het moet gezegd dat het neerhalen van een AT-AT, zoals in vorig puntje werd aangehaald, een pak punten oplevert, alsook welgemikte headshots.
8. Jedi en Sith
Het Hero-systeem van de andere Battlefront-games is terug, maar dan in de vorm van pick-ups. Je kan als Darth Vader, Yoda, Luke Skywalker, etc… aan de slag, maar zal eerst wat ‘zaken moeten doen tijdens het matchverloop’ alvorens je met hen kan spelen. Wat die condities en voorwaarden zijn, is nog koffiedik kijken, maar we kijken er nu al naar uit om als doodnormale rebel plots in het midden van een lightsaber-gevecht te komen. Of om als Darth Vader de Force te gebruiken op wat voetvolk onder begeleiding van The Imperial March, mwahaha… Elk legendarisch personage zal trouwens zijn of haar eigen specifieke skills en gear hebben, waardoor het des te interessanter wordt op het strijdtoneel.
9. Geheimen
DICE zou DICE niet zijn als ze niet wat verrassingen verborgen hielden. Zo is er sprake van een Nemesis-systeem, maar veel meer dan dat zo’n systeem in de steigers staat, is niet geweten. De grootte van de maps is nog iets dat wordt doodgezwegen. Met veertig spelers tijdens de demosessie bleek Hoth voldoende te zijn qua grootte, maar eenmaal in de lucht met een Snowspeeder bleek dat je toch snel de andere kant van de map bereikte, zéker met de boost ingedrukt. De maps zouden trouwens ook terugscalen naargelang het aantal spelers (tot acht spelers). Hoe zit het trouwens met het squad-systeem? We konden er al een glimp van opvangen tijdens de demo, maar buiten constante aanwezigheid op de mini-map, merkten we niet meteen nog voordelen op. Hoe werkt de offline co-op? Zullen we moeten inboeten op het grafische geweld dat DICE op ons loslaat in de online ervaring? Only time will tell. Technisch gezien draaide de game nu al bijzonder vlot en zag het er waanzinnig goed uit. We kijken in ieder geval halsreikend uit naar Star Wars Battlefront, zoveel is zeker.
