De Rainbow Six-games, zetten samen met hun vroege neefjes van de Ghost Recon-familie de tactische shooter op de map en hebben de dominantie over dat genre eigenlijk nooit opgegeven. Een paar jaar geleden zagen we gameplay van Rainbow Six: Patriots. Een game waar hopelijk in het geheim verder aan gewerkt wordt, maar waar op deze E3 opnieuw niet over gerept werd. Jammer, maar we krijgen geen doekje, maar een hele textielfabriek voor het bloeden met Rainbow Six: Siege.
Fortificatie vs Breaching
Multiplayer eerst! Zo klinkt het op de presentatie van deze nieuwste in de reeks. Wat is Rainbow Six: Siege? Een team based tactical shooter die twee partijen tegenover elkaar zet met daartussen een muur. De ene heeft een gijzelaar, de andere moet die het huis uit krijgen. Beide weten van elkaars aanwezigheid en krijgen even de tijd en heel wat tools om zich op de nakende confrontatie voor te bereiden. Het is een slag tussen fortificatie en breaching, oftewel het openen van routes waar daarvoor geen route was. Dat kan een deur zijn, maar ook een muur of een vloer/plafond. Dat betekent dat vernieling van de omgeving een heel belangrijk middel wordt om je doel te bereiken. En het maakt daarbij niet uit aan welke kant je vecht.
Live vanuit de keuken
Beide partijen kunnen uit drie klassen kiezen en die bepalen welke fortificaties die kunnen opwerpen, welke wapens en welke andere items ze in de strijd kunnen gooien. We hadden het plezier en het genoegen om een partij te mogen spelen. We begonnen in het aanvallende team. Dat gaat de match in als een cameradrone. Een piepkleine, snelle vierwieler die vlot onder deurkieren kan racen en geen moeite heeft met trappen. We lokaliseerden de plek waar de gijzelaar zich bevond en kregen een zicht op de versterkingen die het vijfkoppige vijandelijke team druk aan het opwerpen was en hun positie. Wanneer de tijd op is, blijft de drone stationair staan en tenzij die vernietigd wordt, kan je op elk moment door de live-feed van hun camera's scrollen. Zorg dus dat die op een goeie positie staat voor de match effectief begint.
Vloer/plafond-breach
De gijzelaar zat in de garage. Wat een paar ramen op de eerste verdieping tot een aantrekkelijke ‘ingang' maakte. We kozen daarom om ons op het dak te laten droppen. Twee jongens van ons team lieten zich aan kabels naar de ramen in kwestie zakken, terwijl de andere drie aan de andere kant van het huis hetzelfde deden. We raakten binnen zonder contact te maken met de vijand. Op onze camera zagen we dat drie vijanden zich in de garage en op het gelijkvloers opgesteld hadden. Een vierde liep rond op onze verdieping en de vijfde zat ergens buiten beeld. We splitsten ons opnieuw. Een team blies een muur weg terwijl het andere een gat in de vloer knalde. Een van hen ging neer en een van ons. De vijfde onzichtbare vijand liep per ongeluk ons schootsveld in en daar maakten we scrupuleloos misbruik van. 4-3. Een tweede vloer/plafond breach gaf ons zicht in de garage, maar ondanks fel heen en weer geknal, zaten we met patstelling. Het ontbreken aan respawns, maakt je voorzichtig in deze game. Een ander teamlid was ondertussen afgezakt naar een muur van de garage en probeerde die te breachen. Dat lukte, maar werd onmiddellijk neergemaaid. Ons team boven liet zich daarop in de garage vallen en genoot van het feit dat alle drie de tegenstanders hun loop naar die muurbreacher hadden gedraaid. Twee van hen gingen onmiddellijk neer, de derde zat vastgepind achter dekking en kon niet verhinderen dat we met de gijzelaar buiten renden: win!
Het ontbreken aan respawns, maakt je voorzichtig in deze game.
Defensie
De volgende ronde waren de rollen omgekeerd en speelden we als verdediger. Tijdens het laadscherm konden we stemmen op de plek waar we de gijzelaar zouden plaatsen. Het werd de kinderkamer op het eerste verdiep. We legden prikkeldraad, blokkeerden ramen, verstevigden muren en knalden er weer andere gedeeltelijk weg om een beter schootsveld te creëren. Als verdediger kan je vier vaste veiligheidscamera's raadplegen, die een goed maar allesbehalve totaalbeeld van het huis geven. De vijand koos voor een massale bestorming van de garagedeur. We hadden maar een teamlid op het gelijkvloers en die werd in geen tijd uitgeschakeld. De oppositie begon aan een voorzichtige belegering van onze verdieping en daarna van de twee kamers die we nu met vier spelers verdedigden. Twee van ons namen echter om zelf een raambarricade weg en buitenom via de overkapping van de garage een flankaanval te proberen. Zelf schoten we door ons zelfgemaakte schietsleuf de ene na de andere lader leeg op een kogelvrij schild van de een van de aanvallers. De flankaanval faalde omdat ons ene teamlid het andere in de rug schoot. Friendly fire moet zowat de foutst gekozen term ooit zijn. We wonnen de match uiteindelijk doordat de vijand door de tijdslimiet gedwongen werd tot overhaasten.
